LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
“Pa…”Marahan siyang napalingon.At nang makita niya ako, mahina siyang ngumiti.“Anak.”Doon tuluyang nangilid ang luha ko.Agad akong lumapit at hinawakan ang kamay niya.Mainit pa rin.Salamat.“Bakit mo kami tinatakot ng ganito?” pilit kong biro kahit nanginginig ang boses ko.Mahina siyang nata
Magulo ang buhok niya at namumugto ang mga mata.At nang makita niya ako ay lalo siyang napaiyak.“Ma…” mahinang tawag ko nang makalapit.Agad ko siyang niyakap.Mahigpit.Pakiramdam ko ako na rin ang kumakapit.“Mitch…” nanginginig niyang sabi habang nakakapit sa akin. “Ang Papa mo…”Kasunod noon a
MitchAgad akong nagpaalam sa lahat.Hindi ko na maalala kung paano ko iyon nasabi nang maayos. Ang malinaw lang sa akin ay ang biglang panlalamig ng katawan ko matapos marinig ang umiiyak na tinig ni Mama sa kabilang linya.Ang Papa mo…Hindi niya natapos nang maayos ang pangungusap, ngunit sapat n
“More intensity!” sigaw nito.“Teka lang po,” sabi ni James. “Emotionally unavailable po talaga face ko.”“James,” babala ni Sir Sol.“Sorry po.”“Mitch,” tawag ng photographer sa akin kanina habang nasa set. “Can you give us strong captain energy?”“Captain energy? Hindi naman ako captain,” bulong
“Ganito kalaki? Oo.”Iba siya sa nakaraang season dahil per team ang naging photoshoot.Ngayon ay magkakasama ang lahat.Siguro ay dahil bago ang tatlong team.“Get used to it.”Mico stretched his arms dramatically.“Ako sanay na.”Tinignan namin siya.“Kailan pa?”“Sa imagination ko.”Napailing si
MitchMainit ang sikat ng araw nang makarating kami sa studio complex para sa official photoshoot ng bagong season ng Honorable.Afternoon na ngunit buhay na buhay pa rin ang buong paligid. Mula pa lang sa parking area ay tanaw ko na ang malalaking LED billboards ng event na may umiikot na teaser vi
Estella“Hi.” Nakangiti si Tristan nang salubungin ako pagkaharap ko sa kanya matapos ang online class ko ng 10:30 AM. Halata kong ilang minuto pa lang siyang naghihintay dahil alam naman na niya ang schedule ko.“Hi, have a seat,” sagot ko habang tinuturo ang bakanteng upuan sa tapat ko.“I hope hi
EstellaNag-e-enjoy na kami ni Tristan at nagtatawanan pa sa isang inside joke nang biglang may kumatok sa pinto. Sabay kaming napalingon, at halos lumuwa ang mata ko nang makita si Mimo… at nasa likod niya si Chansen.Parang biglang lumamig ang paligid. Nakita ko ang unti-unting pagdilim ng mukha n
EstellaNagpumilit akong umuwi, pero syempre, hindi siya pumayag. Ang ending, dinala niya ako sa Sarina’s Hotel and Resort at sa isa sa mga private suite kami dumiretso. Wala pa man akong lakas makipag-argumento kasi gutom na gutom na ako, pero ayun, nag-order siya ng pagkain. Ang nakakainis, alam k
Estella“I don't think so,” malamig kong tugon. Walang halong lambing, walang bakas ng dati. Ayaw ko nang makipag-usap sa kanya at wala na talagang dahilan. Tapos na sa amin ang lahat, at kung tutuusin, mas magaan ang buhay ko nang wala siya.“Para sa akin… mukhang nag-iba ka na,” tugon niya. Mahina







