Mag-log inNgunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Saglit akong tumingin sa kanya bago magpatuloy. “I know you’re a bit scared right now,” amin ko, mas totoo pa sa gusto kong ipakita, “pero Kuya Lualhati and the others are doing their best. Ginagalaw na nila lahat ng connections nila. We were hoping na kahit papaano, may naiwan na clue ang may kagag
Honey Nasunod ang gusto ko kaya umalis talaga ako. Si Chanton, as usual, nakabuntot lang na parang silent shadow ko. The moment na lumabas ako ng condo, nag-start na agad ang call namin. Somehow, kahit kaunti, naging kumportable ako. Feeling safe. Kasi alam kong kahit hindi ko siya nakikita, nandya
Honey I tried to calm myself down, pero hindi ko ma-deny sa sarili ko, I was really scared. As in yung tipong nanginginig pa rin yung tuhod ko kahit ilang minuto na ang lumipas. Honestly, hindi ko alam kung ano na ang nangyari sa akin kung hindi ako nahila ni Chanton. One second I was frozen, the n
Chanton“So,” panimula ni Kuya habang inaayos ang pagkakaupo niya sa tapat ko, sabay sandig sa sandalan ng upuan, “tell me about her.”Agad akong napatigil. Kumunot ang noo ko, hindi dahil naguguluhan ako, kundi dahil alam kong hindi ito basta tanong lang. Alam kong kapag nagsimula na siya, hindi na







