Mag-log inMagkakasama sila, o mas malala ay tinawagan ni Flor ang mga lalaking ito upang harangin ako.Nanatili akong nakatayo sa pwesto ko habang nakaharang sa dadaanan ko ang tatlong lalaki. Hindi ko man sila kilala, sapat na ang mga tinginan nila para maramdaman kong wala silang balak paalisin ako nang maa
MitchHindi ko alam kung saan nanggaling ang bilis ng reflex ko, pero bago pa man tuluyang dumampi sa mukha ko ang kamay ni Flor ay agad ko iyong nasalag. Mahigpit kong nahawakan ang pulsuhan niya at mabilis iyong itinulak palayo sa akin dahilan para mapaatras siya nang bahagya.Halatang hindi niya
Ano ako? Magpapakaapi lang?“Flor,” may biglang sumingit na boses mula sa may likuran niya, may halong pang-aasar at aliw. “Mukhang hindi ka talaga kilala ng babaeng ‘yan.”Napalingon ako at doon ko nakita ang dalawa pang babaeng papalapit. Pare-pareho silang maayos manamit, halatang sanay sa mamaha
MitchSiguro ay isa ang babaeng kausap ni Nathalia sa mga nagiging guest ng magkakaibigan ni Chandler—yung mga babaeng sanay nang sumama sa kanila sa mga club at private gatherings na gaya nito.Habang naglalakad ako palabas ng cubicle kanina ay binuo ko na sa isip ko ang posibilidad na dati, bago p
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
Chanton“Tinawagan na ni Lualhati si Sen. Deguia,” sabi ni Dad, seryoso ang tono. “Sinabihan niya na huwag ipaalam kahit kanino ang nangyari.”Parang biglang sumakit ang ulo ko sa narinig. Sigurado akong galit na galit na sa akin ang senador. Ama siya ni Honey—at sa ilalim ng pangangalaga ko, muntik
Good.Pag-upo ko sa gaming chair, doon ko naramdaman ang panlalamig ng kamay ko.Shocks.Iba ang mga practice game namin sa gaming house. Online lang ‘yon at walang nakakakita sa akin. Kahit magkamali ako, screen lang ang witness.But now, it’s different.May crowd at nala-live broadcast pa. Pwedeng
Sandwiched.“Ready?” tanong ni Sir Chandler.“Wait, boss! Pa-pose muna!” sigaw ni Cecilio.“Three, two, one.”Flash.Pagkatapos ng picture, naghiwa-hiwalay ulit ang grupo. May ilan na naupo sa bean bags, may ilan na nakatayo sa may railing habang nagkukuwentuhan.Lumapit ako sa railing at tumingin s
Napangiti rin ako, may sariling pag-aari na team ang bunso namin. Team iyon para sa mga esports players na ng bumalik kami dito ay talagang nilaanan na rin niya ng oras, panahon at pera.“Pero pamilya tayo,” sabi pa niya. “Kaya suportahan na lang natin siya. Kung sakali at gusto na rin niyang lumaga







