LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChansenHindi ko mapigilan ang mapangiti habang pinagmamasdan ang mukha ng aking asawa. Para siyang isang anghel na walang kaalam-alam na minamasdan ko siya ngayon. Mahimbing na mahimbing ang kanyang tulog at I’m sure napagod ko siya ng husto kagabi. Damn, hindi ko talaga kayang pigilan ang sarili k
Bakit ba sobra akong parang bata kapag sinabi niya ‘yan? Humupa kahit papaano ang tension ko. “You can tell me anything, Wifey,” dali-dali kong sabi. Kailangan ko siyang i-encourage. Kailangan niyang maramdaman na kasama niya ako, hindi na lang bilang protektor kundi bilang partner talaga.“Okay,” s
EstellaI was driving my way to the Star Singer studio sa Y Channel Building para sa audition. First day ito ng show, kaya medyo halo-halo ang nararamdaman ko, excited pero kabado rin. Hindi pa kasi ipapakita ang mga judges sa publiko ngayon. Ang setup lang, nakatalikod kami at pipindot ng button ku
ChansenSyempre, nagmadali ako dahil baka hindi ko na maabutan pa ang asawa ko. Kanina pa ako natagalan sa huli kong binasa na report mula sa Nueva Ecija branches. Hindi maganda ang performance na nakalagay doon, kaya sobra akong nainis, pero in the end, nalaman ko na mali pala ang pinadalang file.







