LOGINUy, ano yan!
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
NoelleNgayon officially ang simula ng pagpalit ko sa posisyon ni Dad sa company. At ngayon na rin magsisimula officially ang kanyang happily ever after kasama si Mommy.It’s saddening that they have to be in that age bago nila tuluyang masarili ang isa’t-isa.Yes, masarili.Dati ay mga maliliit pa
NoelleAlam kong kasalanan ko ang lahat kaya huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang nanginginig kong dibdib, bago sinimulan ang pag-amin. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin, hindi kumikibo, pero ramdam ko ang bigat ng kanyang titig, parang hinihimay niya ang bawat salita ko, parang hini
ChandenSunday."Kinakabahan naman kasi ako," mahina ngunit may halong pagkataranta na sabi ni Noelle nang iparada ko ang sasakyan sa garahe ng mansyon nila Dad. Alam niyang ipinakilala ko na siya sa aking pamilya bilang espesyal sa akin, pero iba pa rin ang personal na pagkikita. Hindi ito tulad ng
Chanden“Anong sabi ng mga pulis?” tanong ko habang nilalaro ang ballpen na hawak ko at nakatingin sa security team na nasa harapan ko.Nasa Luxuria kami ngayon ni Noelle na nakaupo lang sa aking tabi dahil sa isang insidente na nagdulot ng ingay sa social media. Isang player sa casino ang nahuli ng







