LOGINPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Sa wakas, may maibibigay na akong dahilan para muli siyang makahinga nang maluwag.“Kami na ang bahalang umasikaso sa mga ito.”Napatingin ako kay Chanton nang marinig ko ang sinabi niya. Hindi ko inaasahan na ie-extend pa nila nang ganito kalayo ang pagtulong sa akin. Sa totoo lang, ang plano ko la
Chandler“So, talagang si Gavin na anak ng congressman ang may pakana ng nangyayari kay Papa?”Tanong ko iyon habang nakaupo sa briefing room at nakaharap kina Chanton at Kuya Lualhati. Nakalatag sa ibabaw ng mesa ang iba't ibang dokumento, screenshots, financial records, at mga report na buong araw
Isa.Dalawa.Tatlo.At huminto lamang ako nang ilang hakbang ang layo sa kanya.“Pero isang bagay ang sigurado ako.”Sa pagkakataong iyon, nakita kong bahagyang nawala ang ngiti sa labi niya.“Mas kilala ko ang ama ko kaysa sa kahit sino rito.”Tahimik ang buong silid.“At hinding-hindi ko hahayaang
MitchPakiramdam ko ay unti-unting umiinit ang buong katawan ko habang nakatitig kay Flor. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa galit o sa paraan ng pagngiti niya.Iyong klase ng ngiti na para bang may kasiyahang nakukuha sa paghihirap ng ibang tao. Iyong ngiti na para bang matagal na niyang hinintay
“Malinis ang konsensya niya at ng pamilya ko. Walang magnanakaw sa amin,” dugtong ko habang pilit na pinapakalma ang paghinga ko.Naging tahimik sandali ang buong silid matapos kong magsalita. Ngunit hindi iyon ang uri ng katahimikang payapa. Mabigat iyon. Nakakabinging katahimikan na tila anumang m
MitchPagkatapos naming kumain ay ako na ang nagligpit ng mga pinagkainan. Kakatapon ko lang ng mga basura at pabalik na sana ako sa sofa nang biglang bumukas ang pintuan ng silid ni Papa.Dahil sa biglaang pagdating ng kung sino man ang nasa labas, sabay-sabay kaming napalingon sa direksyon ng pint
Chancy“Kanina pa ako nakatayo dito, pero hindi mo man lang ako napansin.”Napalingon ako, at doon ko lang napansin si Kuya Chanden na nakasandig sa hamba ng pinto. Nakahalukipkip ang mga braso niya, at tila may mabigat na ekspresyon sa mukha. Tahimik siyang nakamasid, hindi galit, pero halatang may
Sa sasakyan niya kasi ay hindi ko magawa iyon dahil hindi naman niya ako hinahayaan na mag-drive non.Halos dalawang oras bago kami nakarating sa Sarina's dahil sa traffic na normal na sa Manila.Ng marating namin ang hotel ay sa harap na ako huminto. Bumaba ako at pinagbuksan ng pinto si Gianna bag
Napahawak ako sa gilid ng kama. Tila ba lahat ng muscle sa katawan ko ay biglang nanlamig.Hindi ito ang inakala ko. Akala ko minor injury lang, ilang linggo, tapos balik na ulit sa dati. Yung tipong magagawa ko na ang mga bagay na lagi kong ginagawa.“May chance pa rin ba na mapaaga pa? I can't wai
Chancy“Magkainan na tayo at naghihintay na ang hapag,” masiglang yaya ni Mama matapos ang sandaling tawanan at kantiyawan sa mesa.Napabuntong-hininga ako sa dami ng saya na nag-uumapaw sa paligid. Mabuti na lang at nagkasya kami kahit medyo siksikan na. Pero hindi iyon naging sagabal, parang mas n







