ログインSimula na ng happily ever after nyo. Lalo na kapag na-settle na ang kabaliwan ni Maui.
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Hindi ko na rin ma-imagine kung magkano ang sweldo ng mga players nila. Siguradong milyon-milyon ang halaga. Pakiramdam ko tuloy, parang panaginip lang ang lahat ng ‘to, pero eto ako, kasama ko si Chancy sa event na ‘to.In-announce ang pagsisimula ng HPL season, kasunod ang mga dapat abangan hindi
Chancy“Nagsabi ka ba sa girlfriend mo?” tanong ni Wilson habang nauupo ako sa tapat niya, may bitbit na kape mula sa counter. Halatang nang-aasar lang naman ang tanong niya, pero para sa akin ay okay lang.Nagkita kami nina Wilson at Michael sa isang maliit pero maaliwalas na café malapit lang sa o
ChancyIn two days ay ang inauguration na ng arena. Yes, na-delay na siya dahil sa ilang bagay na kailangan naming ihanda. Excited ako para dito, pero nawala ang lahat ng iyon ng dahil sa pangyayari sa boutique.“Hindi ako matatahimik hangga’t hindi ko nalalaman kung sino ang taong ‘yon, Kuya Lualha
GiannaIniwan ko si Chancy sa dining area at dahan-dahang tinungo ang silid namin. Bawat hakbang ay tila may bigat, parang may nakapatong na kung anong hindi ko maipaliwanag sa balikat ko.Pagpasok ko, hindi ko na inabala ang ilaw. Dumiretso ako sa kama, naupo sa gilid at pinakatitig sa kawalan tula







