LOGINAt bantayan na mabuti si Maui...
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Dahan-dahan akong tumingin sa kanya. Buo ang loob ko kahit may bakas ng pangamba. "Opo, Ma. Mahal ko siya. Hindi siya perpekto... pero kahit kailan, hindi niya ako pinasakay. Hindi niya ako pinaasa. Lagi siyang nariyan." Tahimik si Mama. Nagtagpo ang aming mga mata, at ramdam ko ang paglalaban ng k
Mature ContentChancyPagpasok pa lang sa kwarto, isinara ko agad ang pinto gamit ang paa, hawak-hawak si Gianna na parang ayaw ko na siyang bitawan. Hinalikan ko siya, hindi na banayad. Mapang-angkin. Mabigat. Walang preno.Pinaghalo ng halik namin ang gutom, pagnanasa, at pangakong walang ibang ma
ChancyAng lakas ng naging pagkabog ng dibdib ko sa takot matapos ang sinabi ni Gianna.Parang may pumiga sa puso ko, masakit at mabigat. Hindi ko alam kung paano ako tutugon, kung ano ang dapat kong sabihin, kung may karapatan pa ba akong magsalita. Is she really not going to accept me kung sakalin
GiannaHindi na ako muling nakapasok sa opisina mula nang araw na 'yon. Sinabihan na ako ni Sir Channing na mag-work from home na lamang, pero sa totoo lang, kahit hindi niya sabihin ay nagbabalak na rin talaga akong mag-leave. Kung sakaling makita kong sobra na ang epekto ng pag-aalaga ko kay Chanc







