ログインKung nanahimk ka na lang sana, baka sakali, nanatili ka ring bunsong anak ng mga Palanca. Kaso mo naging sobrang greedy mo pa...
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
Sa totoo lang, simula nung makumpirma ang relasyon namin ni Chandler, mas lalo pa akong naging determinado. Imbis na maging kampante, parang may nadagdag pang pressure pero hindi yung pressure na nakaka-down, kundi yung nagtutulak sa’kin na galingan pa lalo. Parang may gusto akong patunayan, hindi l
MitchHalos araw-araw na kaming nakababad sa practice dahil papalapit na ang finals, at ramdam ko ang bigat ng bawat scrim na nilalaro namin. Paulit-ulit naming inaayos ang strategies, ina-adjust ang galaw ng bawat isa, at tinitiyak na walang sablay sa execution.Sa gitna ng ganitong klaseng prepara
Kung kailangan kong maghintay, kahit gaano katagal, pipiliin ko pa rin iyon kung iyon ang paraan para hindi siya masaktan o mapigilan.Siguro ganoon din ang nasa isip niya.Siguro pareho kaming nagtatago ng parehong tanong, parehong takot, at parehong pag-asa.At sa tahimik na sandaling iyon, doon k
Chandler“Alam mo, kahit hindi mo sabihin, halata naman sa itsura mo,” wika ni Kuya Lualhati habang marahang tumatayo mula sa kanyang swivel chair. May halong biro at pag-unawa ang tono niya, na para bang matagal na niyang binabasa ang mga bagay na hindi ko kayang sabihin nang direkta.Inaayos niya
GiannaKung pwede lang talaga akong lamunin ng lupa sa mga oras na 'to, baka matagal na akong naglaho sa kahihiyan.Sa dinami-rami ng pagkakataong puwedeng manahimik si Mama, doon pa niya napiling ibulalas ang mga ka-dramahan niya, sa harap ni Chancy. Walang preno. Para bang ang goal niya sa buhay a
Gianna Masama talaga ang timpla ko, at hindi lang basta-basta sumpong. Kagabi, pagkarating ko sa unit ko, nakita ko na naman ang white tulip sa tapat ng pintuan. Isa na namang white tulip na nagpaalala sa akin kay Drew. Pinulot ko iyon, mariing pinisil ang tangkay, at agad kumatok sa kabilang
ChancyHinila ko ang babae papunta sa 4th floor kung saan may silid na nakalaan na para sa akin. Kapag ganitong nagpupunta kaming tatlo dito ay talagang nire-reserve na ni Wilson ang mga silid para sa amin para sa ganitong pagkakataon.Pagsara ko ng pintuan ay agad kong sinandal ang babae sa likod n
ChancyShe’s so defiant. But I could see her melting.Sinasalo niya ang tingin ko na parang wala lang, pero nahahalata ko na tumatalab sa kanya ang init ng mga panunukso ko. Nakakapikon lang dahil kahit binigay ko na ang lahat ko ng angkinin ko siya, ay ibang pangalan pa rin ang binanggit niya.Nain







