MasukPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
Gianna“Architect, mabuti at pinayagan ka sa trabaho na mag-leave,” bati ng kapatid kong si Albert, habang nakangiting palapit sa amin ni Mama na nakatayo na sa tabi ng van.Ganyan na talaga ang tawag nila sa akin pati si Harold. Ang sabi nila, proud na proud lang daw sila sa akin. Tipong kung pwede
ChancyBadtrip na badtrip ako.Akala ko magiging panatag ang tulog ko matapos ang mainit na gabing 'yon, pero bago pa man tuluyang hilahin ng antok ang buo kong katawan, narinig kong bumulong ang babae ng isang pangalang hindi ko inaasahan."Drew."Tangina. Kung sino ka mang Drew ka, magpasalamat ka
ChancyKumunot ang noo ko, kasabay ng mariing tingin ko sa kanya nang marinig ko ang malakas na pag-ungol ng tiyan niya na tila ba may rally ng gutom sa loob.“Gutom ka?” tanong ko, bahagyang nakakunot ang noo. “Hindi ka pa nagla-lunch?”“Ah-eh—” Napakamot siya sa batok, halatang alanganin. Para ban
Ngumisi ako, sabay sandok ng kanin matapos kong maupo. Marami ang in-order ko pero parang kaya naman naming ubusin."Pwede bang subuan mo ako para mas feel ko ang--"“Kung hindi ka pa titigil, isusubo ko sa ‘yo ‘tong sili."“Uy, kinky,” sabay tawa ko, na sinabayan niya ng pag-irap.Nagpatuloy kami s







