LOGIN“Good morning, hija,” masayang bati ni Lolo sabay tayong dahan-dahan mula sa kanyang mamahaling leather sofa nang tuluyan kaming makalapit.Bahagya akong napatingin sa kanya.Rarely did I see that genuine smile on his face.At ngayong araw, malinaw na malinaw kung bakit.Natuon agad ang atensyon niy
JaredPagkaparada ng sasakyan sa tapat mismo ng grand entrance ng mansyon ni Lolo, agad kong napansin kung gaano kalaki at katahimikan ang lugar kumpara sa magulong sentro ng lungsod.Napakalawak ng driveway na napalilibutan ng maayos na landscape, habang ang mismong mansion ay tila isang lumang Eur
Agad na nahagip ng aking mga mata ang pigura ni Dr. Riz na tahimik na naghihintay sa tabing-daan habang inililibot ang tingin sa paligid.At sa unang pagkakataong nakita ko siya ngayong umaga, kusang huminto ang paggalaw ng kamay ko sa ibabaw ng aking tuhod.She was wearing a plain white dress na ha
Jared“Ready na ba?” tanong ko kay Jacob habang bahagya kong inaayos ang kwelyo ng suot kong polo. Ilang beses ko pa itong hinaplos gamit ang mga daliri ko, kahit maayos naman na iyon kanina pa. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili kong maging mas particular ngayong araw.Bihis na bihis na ako
Hindi sapat ang makalakad muli.Kailangan din nitong mabuhay nang malaya.Kailangan nitong malaman ang katotohanan.At kailangan nitong siguraduhing hindi na mauulit ang mga nangyari noon.“Don't be sad for me,” banayad na urot ni Jared nang mapansin ang pagbaba ng mood ng dalaga.“I’m not!”Mabilis
At noong una niya iyong ipinaliwanag kay Riz, napakatindi ng pagkakatitig nito sa kanya.Doktor ka rin naman.Iyon ang naging pangunahing katuwiran ni Jared.Kabisado raw niya ang buong anatomiya ng katawan at alam na alam niya ang ginagawa niya. Kaya hindi na niya kailangan ng ibang taong maaaring
Chansen“So, you’re telling me na plinano ni Maui ang lahat ng ito ng mag-isa?” gulat kong tanong, habang hindi pa rin makapaniwala sa mga naririnig ko. Ramdam ko pa rin ang bigat ng mga salitang lumabas sa bibig ko. Kaharap ko ngayon sina Tristan at Kuya Lualhati, at parang ayaw pa ring mag-sync ng
Biglang natahimik ang lahat. Lahat sila, sabay-sabay akong tiningnan na parang may narinig silang hindi kapani-paniwala. Napangiti ako, tapos natawa na rin.“Confident si bilas!” biro ni Ate Gianna, sabay tawa.“Of course,” balik ko, nakangiting may halong pride. “Kasi totoo naman ‘yung sinabi ko. K
Estella Huling araw ko na itong pupunta sa studio. Ayaw na kasi nila June na magpagod pa ako. “Beauty rest, girl! Hindi stress!” paulit-ulit nilang paalala. At dahil halos pamilya ko na rin sila na ayon na rin sa kanila, wala akong choice kundi sumunod. Pero siyempre, sinigurado kong hindi mawawala
Estella“So, okay na ang lahat? Wala na kayong gustong ipabago?” tanong ko kina June at Vivian habang inaayos ko ang pagkakapatong ng tablet sa harap ko. Nasa isa na naman kaming video conference, pero this time, hindi na puro kulitan. Mas seryoso na ang usapan dahil nakasalalay dito ang renovation







