LOGIN“Good morning, hija,” masayang bati ni Lolo sabay tayong dahan-dahan mula sa kanyang mamahaling leather sofa nang tuluyan kaming makalapit.Bahagya akong napatingin sa kanya.Rarely did I see that genuine smile on his face.At ngayong araw, malinaw na malinaw kung bakit.Natuon agad ang atensyon niy
JaredPagkaparada ng sasakyan sa tapat mismo ng grand entrance ng mansyon ni Lolo, agad kong napansin kung gaano kalaki at katahimikan ang lugar kumpara sa magulong sentro ng lungsod.Napakalawak ng driveway na napalilibutan ng maayos na landscape, habang ang mismong mansion ay tila isang lumang Eur
Agad na nahagip ng aking mga mata ang pigura ni Dr. Riz na tahimik na naghihintay sa tabing-daan habang inililibot ang tingin sa paligid.At sa unang pagkakataong nakita ko siya ngayong umaga, kusang huminto ang paggalaw ng kamay ko sa ibabaw ng aking tuhod.She was wearing a plain white dress na ha
Jared“Ready na ba?” tanong ko kay Jacob habang bahagya kong inaayos ang kwelyo ng suot kong polo. Ilang beses ko pa itong hinaplos gamit ang mga daliri ko, kahit maayos naman na iyon kanina pa. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili kong maging mas particular ngayong araw.Bihis na bihis na ako
Hindi sapat ang makalakad muli.Kailangan din nitong mabuhay nang malaya.Kailangan nitong malaman ang katotohanan.At kailangan nitong siguraduhing hindi na mauulit ang mga nangyari noon.“Don't be sad for me,” banayad na urot ni Jared nang mapansin ang pagbaba ng mood ng dalaga.“I’m not!”Mabilis
At noong una niya iyong ipinaliwanag kay Riz, napakatindi ng pagkakatitig nito sa kanya.Doktor ka rin naman.Iyon ang naging pangunahing katuwiran ni Jared.Kabisado raw niya ang buong anatomiya ng katawan at alam na alam niya ang ginagawa niya. Kaya hindi na niya kailangan ng ibang taong maaaring
Chanton“Hon, it’s me,” sabi ko, sabay ngisi na halos umabot sa tenga ko. I already know manggagalaiti siya sa boses ko pa lang, and honestly? That thought alone lowkey amuses me. I could already imagine her beautiful face na sobrang pula sa galit, yung tipong parang gusto na akong sakalin kahit sa
ChansenHindi ko maipaliwanag kung gaano ako kasaya. May kung anong magaan sa dibdib ko habang nakikita kong buo at masigla ang pamilya ko. Kaya kahit ayaw ko talagang iwan si Estella, napapayag din ako sa huli.Pagpasok namin sa silid nila Dad, agad kaming pumwesto sa living area kagaya ng mga girl
Estella Nagulat na lang ako nang biglang may humila sa akin palayo. Banayad at may pag-iingat pero mabilis, at puno ng tensyon. Paglingon ko, si Chansen pala. Nakakunot ang noo niya, parang isang segundo na lang ay sasabog siya sa galit. Bago ko pa man maintindihan ang nangyayari, sumunod ang isang
Honey Wala na rin akong nagawa. Kahit pa pilitin kong magmatigas, heto at nakaupo ako ngayon sa isa sa maraming upuan sa isang malamig at seryosong silid na matatagpuan sa second floor ng isang security agency. Ang mga dingding ay kulay abo, sterile at walang kahit anong warmth, parang eksaktong re







