LOGINAt parang may nabubuong love team na sa pagitan nila Mitch at Ryan. Anong masasabi mo Chandler?
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChandlerHindi ko agad binitawan si Mitch matapos ko siyang yakapin. Para bang may kung anong kumakapit sa akin na ayaw siyang pakawalan, na parang kapag binitiwan ko siya, babalik ulit kami sa ilang araw na puro chat lang, puro kulang, puro bitin.Ramdam ko kung paano siya sumandal sa akin, kung pa
ChandlerBoyfriend pa lang naman?Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ng captain ng Fullpower habang papalapit ako sa lounge area kanina. Kahit tapos na ang usapan at nagkanya-kanya na ng kwentuhan, hindi pa rin mawala sa isip ko yung kindat niya kay Mitch at yung paraan ng pagtingin
“Loko-loko!” sagot ni Ryan, sabay akbay sa batok niya at bahagyang inalog.Nagtawanan ang lahat, at akala ko doon na matatapos ang asaran, pero biglang may malamig na boses na sumingit mula sa likod namin.“What’s going on here?”Halos sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng tinig.Napati
MitchLahat kami ay nasa lounge ng gaming room sa 6th floor. Naka-set up na ang malaking TV sa harap, may nakahandang tubig at snacks sa gilid, at kumpleto na rin ang buong team. Naghihintay na lang kami sa pagdating ng Fullpower mula Singapore, at kagaya ng sinabi ni Sir Sol kanina, dito nga raw si
Arnie“Ituloy mo na ang pagkain mo,” sabi niya sabay tayo. Hinayaan ko na lang siya at tinignan na ang pagkaing nasa harapan ko. Sa hindi malamang dahilan ay bigla akong nawalan ng gana, pero pinilit ko pa rin na makakain ng maayos dahil baka mamaya ang isipin pa ng lalaking yon ay siya ang dahilan.
ChanningBinitawan ko ang aking cellphone at agad na nagbihis. Nataranta ako dahil kanina pa raw si Arnie sa tapat ng silid ko doon. Baka kung ano ang isipin ay biglang umalis kapag nainip.Bitbit ang aking gamit ay ang bilis kong nakarating ng elevator at mabuti na lang ay madali lng din iyon. Agad
ArnieDahil sa galit ko ay hindi ko na tinapos ang usapan namin. In-end ko na ang call at tsaka umiyak. Mali ba ako? Alam ko na valid ang nararamdaman niya, pero bakit sinasabi niya na gusto ko ang nangyari, na sinasadya ko ang nangyari?Stressful din sa akin ang lahat dahil iniisip ko siya. Natatak
ChanningNagmamadali ako sa pag-uwi dahil gusto ko nang makita si Arnie. Mas maaga kaysa inasahan natapos ang aming conference. Hindi na rin ako nakipag sosyalan pa sa mga naroon at nagpaalam na ako kay Patrick na kanina pa ako inaasar dahil hindi naman daw ako nakikinig.Hindi na ako tumawag pa kay






