LOGINChandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
“May asawa na silang lahat, kailan tayo?” casual niyang tanong, sabay tingin sa akin na parang seryosong interview.Napakunot-noo ako. “Ha?”Pagtingin ko sa kanya, halos mapunit ang labi niya sa pag-ngisi. Dinunggol ko tuloy ang mukha niya.“Aray! Grabe ka, bro. Domestic violence na ’to ha!”“Anong
At kung ito nga ang pagkakataong mabura ang sakit na ‘yon, bakit ko pa hahadlangan? The Palancas… Ang pamilya Palanca ay mabubuting tao. Base ‘yan sa personal na pagkakakilala ni Dad. Mula noon hanggang ngayon, wala siyang narinig na kahit anong negatibong isyu tungkol sa kanila. Walang skandalo,
Tumango ako, pero hindi ko maitago ang kutob sa dibdib ko. So she’s back. Bigla akong kinabahan dahil baka kung ano ang gawin kung sakaling malaman niya ang tungkol sa kasal namin ni Estella bukas. Damn, subukan lang niya talagang manggulo. “Anong ginawa niya sa Paris?” tanong ko, pilit kong pinaka
Chansen“Little sis, sama na ako kila Dad. Congrats and best wishes ulit,” sabi ni Tristan ng tuluyan na siyang makalapit sa amin, bitbit ang pamilyar niyang confident smile na parang walang nangyari kanina.“Thanks, big bro.”Ngumiti si Estella pero halatang pilit at may bahid pa rin ng pag-aalala







