LOGINMe: ’Wag kang magrereklamo ha.Hindi ako naghintay nang matagal para sa sagot niya.Love: When did I do that?Napatawa ako nang mahina, napailing habang nakasandal sa upuan. Oo nga naman. Ni minsan, hindi pa siya nagreklamo sa akin—kahit pagod, kahit puyat, kahit minsan halos ubos na ang energy niya
ChandlerMabigat sa loob ang umalis, lalo na nang makita kong naglalakad palayo si Mitch.Kahit naka-facemask siya, kahit hindi ko na kita ang buong mukha niya, kilala ko ang lakad niya. Alam ko kung kailan siya nagpipigil, kung kailan niya binabagalan ang hakbang dahil ayaw pa niyang matapos ang sa
May mga tao pa ring dumarating—may bitbit na maleta, may kausap sa phone, may umiiyak, may natatawa. Isang normal na airport scene. Pero para sa akin, parang huminto ang mundo sa pagitan naming dalawa.Wala akong pakialam kung may makakita man sa amin. Naka-facemask naman kami pareho ni Chandler. At
Mitch“Ang sabi ko naman kasi, ’wag mo na akong ihatid eh,” reklamo ni Chandler, may halong inis at lambing sa boses. Yung tono niya na halatang gusto niya akong pagsabihan pero hindi niya magawa nang todo dahil ako ’yon—dahil mahal niya ako.Nasa departure area na kami. Maliwanag, maingay, puno ng
Mitch“Matunaw ’yan, Love…” nanunuksong sabi ni Chandler, may halong lambing at yabang sa boses niya na para bang alam na alam niyang wala na talaga akong laban.Para naman talaga akong timang na nakatitig lang sa daliri ko, paulit-ulit na iniikot ang kamay ko, hindi makapaniwala na finally ay suot
MitchKinabukasan ay medyo tanghali na akong nagising. Nagkataon, sinabi ni Sir Richard na wala muna kaming practice ngayong araw dahil nagpaalam sina Cecilio at Ryan na kailangang umuwi. Hindi na ako nagtaka pa doon since alam ko na pwede naman talagang magka-emergency.Si Chandler ay hindi nakauwi
ChancyAng lakas ng naging pagkabog ng dibdib ko sa takot matapos ang sinabi ni Gianna.Parang may pumiga sa puso ko, masakit at mabigat. Hindi ko alam kung paano ako tutugon, kung ano ang dapat kong sabihin, kung may karapatan pa ba akong magsalita. Is she really not going to accept me kung sakalin
GiannaHindi na ako muling nakapasok sa opisina mula nang araw na 'yon. Sinabihan na ako ni Sir Channing na mag-work from home na lamang, pero sa totoo lang, kahit hindi niya sabihin ay nagbabalak na rin talaga akong mag-leave. Kung sakaling makita kong sobra na ang epekto ng pag-aalaga ko kay Chanc
Naiiling na lang akong napabuntong-hininga at marahang ibinaba ang cellphone sa ibabaw ng bedside table. Hindi ko alam kung uunahin ko ang pagkapahiya o ang kaba sa magiging reaksyon ni Chancy. Lumingon ako sa kanya na nakatayo pa rin siya sa gilid ng kama, hawak pa ang tuwalya.Mabuti na lang at si
"Ang gusto ko sana ay simpleng celebration lang," pagpapatuloy niya, bahagyang napangiti. "Para sa akin kasi, sapat na 'yong kasama ko ang asawa ko sa espesyal na araw na ito."Napalingon si Daddy Maximus sa kanya, bahagyang tumango bilang pagsang-ayon."Pero ngayon..." Sandaling tumigil si Mommy Sa






