로그인Riz“Oh my gosh!”Halos mapaigtad ako sa lakas ng boses ni Jeanette matapos kong ikuwento sa kanya ang naging pag-uusap namin nina Mommy at Daddy kagabi.“Seriously?!”Napapikit ako nang mariin at agad siyang inikutan ng mga mata. Dahil sa halos pasigaw niyang reaksyon, napatingin sa amin ang ilang
Ayon na rin sa kanila, sina Mr. Amador Alba at ang lolo ni Mommy ang nagkasundo noon. Kung ganon, bakit tila ngayon lang nila naisip na tuparin ang isang napakalumang kasunduan? Hindi ba dapat matagal na iyong nawalan ng saysay?“Hindi ba tapos na ang usapan na iyon?” dugtong ko. “I mean... may asaw
Riz“Princess,” malumanay na tawag ni Dad habang mahigpit pa ring hawak ang kamay ni Mommy. Makikita sa seryoso niyang mukha na pinag-isipan niyang mabuti ang mga salitang sasabihin sa akin. “Sinasabi namin ito sa'yo dahil kailangan mong malaman ang totoo. Pero gusto kong unahin na sabihin na kung a
Hindi ko alam kung ano ang sasabihin nila.Pero pakiramdam ko, anuman ang pag-uusapan namin ngayong gabi, may posibilidad na tuluyan nitong baguhin ang tahimik at masayang buhay na matagal naming binuo bilang isang pamilya.Nanatili akong tahimik habang pinagmamasdan sina Mommy at Dad. Pareho pa rin
RizPagod ang buong katawan ko nang makauwi ako galing sa ospital, pero hindi sapat ang pagod na iyon para hindi ko mapansin ang kakaibang eksenang bumungad sa akin pagpasok ko sa villa.Tahimik ang buong bahay. Patay na ang karamihan sa mga ilaw at tanging ang warm lights sa living room ang nagbibi
Mahigpit siyang hinawakan ni Chase na para bang sinasabi nitong naroon lang siya at hindi niya hahayaang may mangyaring hindi maganda.Napansin iyon ni Amador ngunit hindi na niya binigyan ng pansin.Sa halip ay iniunat niya ang isang kamay.Agad namang lumapit ang isa niyang bodyguard at magalang n
“Mag-order na lang tayo,” sabi ko, nilalaro ang dulo ng buhok niya. “’Wag ka nang mapagod d’yan. Gusto ko lang makasama kayo ni JR.”“Ikaw ang bahala. Kung ano ang gusto ng Sweetheart ko, yun ang masusunod.”May bahid ng kilig at paglalambing sa boses niya. Yung tipong kahit pagod ka, parang ang gaa
Estella"Ay!!" sigaw ko, halos mapaigtad ako sa gulat nang bigla akong mabuhat mula sa sahig pagkalabas ko ng guest room. “Put me down, Chansen! Ano ba!”“Yeah, sa kwarto natin. Don ka bagay.”“No!” sigaw ko habang pumapalag, pinaghahampas ko siya sa likod pero parang wala lang, parang wala akong gi
Gianna“Drew!” gulat kong sambit nang biglang bumungad ang pamilyar na mukha niya matapos kong buksan ang pintuan. Napaatras ako ng bahagya sa pagkabigla. “Akala ko mamaya ka pa darating?”Isang maluwag na ngiti ang binigay niya sa akin na nakasanayan ko na ulit na makita simula ng umalis si Chancy.
Chancy“You’re finally good to go, Mr. Lardizabal.”Parang may sumabog na liwanag sa dibdib ko sa narinig kong iyon mula kay Dr. Liem. Sa wakas, matapos ang ilang buwan na pagdurusa, therapy, pag-aalinlangan, at tahimik na dasal, heto na ang kumpirmasyon na hinihintay ko.“Thank you, Doc,” masaya ko







