เข้าสู่ระบบAlam iyon ni Riz.At honestly, wala siyang problema roon.Ang problema ay kung paano kumilos ang mga ito kanina.Mapangmata.Mapangmaliit.At higit sa lahat, mabilis manghusga.Hindi iyon basta-basta nakakalimutan ni Riz.She holds grudges.At kapag may taong minamaliit ang pamilya niya, lalong hind
“Hi, Dr. Jeanette, Dr. Riz.”Agad na lumiwanag ang mukha ni Jeanette nang makita kung sino ang bumati sa kanila.“Doc Sarina!” magiliw nitong bati habang mabilis na tumayo.Katabi ni Sarina ang kanyang asawang si Maximus. Tulad ng nakasanayan ng lahat, halos hindi talaga naghihiwalay ang mag-asawa.
Third PersonNagsimula na ang event kaya tuluyan nang ibinaling nina Riz at Jeanette ang kanilang atensyon sa unahan. Humina ang mga bulungan sa paligid nang magsimula ang programa, at isa-isang nakinig ang mga bisita sa mga pormal na pagbati at opening remarks para sa charity ball.Paminsan-minsan
“Ah, okay.”“Pero bakit parang wala ka sa mood?” tanong ni Jeanette, agad na napansin ang bahagyang tensyon sa mukha niya. “May nangyari ba?”Umiling si Riz at ngumiti. “Wala naman. Actually, may nangyari nga pala.”Napalingon si Jeanette sa kanya, halatang interesado. “Oh? Spill.”Natawa si Riz nan
Third Person“Ah—eh… mag-restroom na ako,” sabi ni Riz, na halatang nag-panic nang bahagya dahil sa sariling kaba. Nabulol pa siya sa simpleng excuse na iyon bago dali-daling tumalikod. Halos hindi na niya hinintay ang magiging reaksyon ni Jared at mabilis na naglakad palayo, pilit na pinapakalma an
“You are right.” Mataray ang tugon ni Mrs. Elizalde, at kahit pilit niyang pinapanatiling composed ang mukha niya, halatang kumukulo pa rin ang dugo niya. “Kaya siguraduhin mo na talagang nararapat kang um-attend ng charity ball na ’to.”Napakunot nang bahagya ang noo ko.There she goes again.Hindi
Matapos ang paulit-ulit na reklamo niya sa biyahe dahil sa matinding traffic, napilit ko na rin siyang subukan ang pagko-commute papasok. Ako na ang bahalang sumundo sa kanya pauwi, lalo na kapag galing siya sa site visit.“Noon ay ayaw na ayaw niya,” natatawa kong naalala ang pagkukunot ng noo niya
Dahan-dahan akong tumingin sa kanya. Buo ang loob ko kahit may bakas ng pangamba. "Opo, Ma. Mahal ko siya. Hindi siya perpekto... pero kahit kailan, hindi niya ako pinasakay. Hindi niya ako pinaasa. Lagi siyang nariyan." Tahimik si Mama. Nagtagpo ang aming mga mata, at ramdam ko ang paglalaban ng k
Mature ContentChancyPagpasok pa lang sa kwarto, isinara ko agad ang pinto gamit ang paa, hawak-hawak si Gianna na parang ayaw ko na siyang bitawan. Hinalikan ko siya, hindi na banayad. Mapang-angkin. Mabigat. Walang preno.Pinaghalo ng halik namin ang gutom, pagnanasa, at pangakong walang ibang ma
Napatingin siya sa akin at bahagyang ngumiti. Hindi ko alam kung dahil ba sa presensya ko o dahil may sasabihin siyang magaan sa loob. Pero anuman iyon, tiniyak kong naroon ako para marinig."Kamusta ka na, anak? Mas magaan na ba ang pakiramdam mo?" tanong ni Mommy Sarina habang lumapit din sa tabi







