LOGINChandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchPagkatapos ng practice, pakiramdam ko lutang na lutang na ang utak ko. Tatlong oras na scrim tapos may extra drills pa si Sir Sol na parang may hinahabol kaming world championship.“Break muna tayo, guys,” sabi niya kanina, pero alam naming lahat na ang ibig niyang sabihin: mag-isip kayo kung
“Copy. I-freeze ko near turret,” sagot ko agad, mas malinaw na ang boses ko kaysa kanina sa lounge.Lumapit si Malik, kunwari maglalast hit, pero bigla siyang nag-feint ng engage. Umiwas ako pakaliwa at nag-step back, hindi kumagat sa unang attempt niya. Ilang segundo kaming nagtitigan sa lane, para
HoneyTahimik ang suite dahil nakalabas na ang lahat ng stylist team pati na ang ilang miyembro ng photo and video coverage team. May ilan lang na naiwan sa kanila para sundan ang bawat galaw ko, ang bawat pangyayari habang hindi pa nagsisimula ang pinakamalaking selebrasyon ng buhay ko.Nakatayo ak
ChandlerDahil sa HQ building ako nakatira, ay mas madali iyon para sa akin dahil halos araw-araw ay nasa baba lang ang training area at meeting rooms. Kaya nang araw na iyon, hindi ko na kailangang bumiyahe. Mula sa balcony ng unit ko, kita ko ang city skyline, pero mas malinaw sa isip ko ang agend







