LOGINChandlerHindi na ako nakabalik sa fifth floor matapos kong ihatid si Lily sa villa. Kahit alam kong kailangan kong kausapin si Mitch, wala akong choice kundi bumalik sa opisina dahil may naka-schedule na meeting na hindi ko pwedeng ipagpaliban.Ganun palagi—kahit gaano kagulo ang personal na sitwas
ChandlerTahimik kaming bumaba sa villa. Walang imikan dahil kasama pa namin si Clarissa sa elevator. Ayaw kong ipahiya si Lily sa harap ng empleyado ko. Hindi dahil concern ako, kung hindi dahil hindi ako ganong klase ng tao.I’m mad, yes.Naiinis akong umakyat siya sa taas para lang makita si Mitc
MitchHindi pa tuluyang nawawala ang tensyon sa loob ko kahit pilit kong ibinabalik ang focus ko sa screen. Patuloy ang boses ni Ryan sa pag-aanalyze ng replay, tuloy-tuloy ang pagturo niya ng mga mali namin, pero may bahagi ng isip ko na hindi na kasing linaw ng kanina. Ramdam ko pa rin ang presens
MitchPinipilit kong ituon ang atensyon ko sa screen habang nagpapatuloy ang replay ng scrim namin, kasabay ng tuloy-tuloy na paliwanag ni Ryan tungkol sa mga naging mali namin sa rotation. Isa-isa niyang tinuturo ang mga delay, ang maling positioning, at ang mga pagkakataong dapat ay mas maaga kami
LilyHindi agad natapos ang pag-iikot namin ni Clarissa sa lower floors. Isa-isa niyang ipinakita ang iba’t ibang bahagi ng HQ, maayos at detalyado ang bawat paliwanag, ngunit habang nakikinig ako, malinaw sa akin na hindi iyon ang pakay ko. Hindi ako nandito para humanga sa sistema o sa ganda ng lu
LilyHindi ako nagtagal sa loob ng villa.Kahit gaano pa ito katahimik at kaayos, ramdam ko na hindi ako mapapakali kung mananatili lang ako roon. Sa bawat minutong lumilipas, mas lalo lang bumibigat ang mga iniisip ko, at mas lalo kong nararamdaman na hindi pwedeng hanggang doon na lang ako. Nakaup
Noelle“Lovey,” tawag sa akin ni Chanden, mahina pero may halong lambing. Nakahiga pa rin kami, kapwa hinahabol ang aming hininga matapos ang ikatlong ulit ng aming p********k. Ramdam ko pa rin ang init ng kanyang balat na nakadikit sa akin, ang banayad na pagtaas-baba ng kanyang dibdib kasabay ng m
Third PersonCebuGalit na galit si Conrado Cebas, ang mayamang matanda na dapat sana ay papakasalan ni Noelle.“Ano? Wala pa ring nakakakita sa kanya?” galit na tanong ng matanda sa kanyang tauhan na ngayon ay yukong yuko na. Hindi niya masalubong ang tingin ng amo sa pag-aalala sa kung ano ang pwe
NoelleJuicemiyo, Marimar! Ano ba itong nararamdaman ko? Para akong may isang libong paru-paro sa tiyan habang nginunguya ang pagkain. Ramdam ko ang bahagyang panginginig ng kamay ko sa paghawak ng kubyertos, kaya napilitan akong higpitan iyon para hindi nila mahalata.Sinikap kong pakalmahin ang ak
NoelleMonday, first day of work. Suot ko ang binili kong terno sa mall na nadaanan namin ng pababa na kami dito sa lungsod.Habang hinihintay na mag lunes ay niyaya rin akong mamili ulit ng amo ko ng iba ko pang kakailanganin. Ayaw daw niyang mapulaan ako dahil magiging kapulaan din daw niya iyon d







