MasukKayang kaya niyo anng kahit na ano basta sama sama at tulong tulong. Iyan ang tunay na lakas ng pamilya Lardizabal.
MitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
Mitch“Anak, ano ba ang nakain mo at naisipan mo kaming yayain ngayon?”Napatingin ako kay Mama at ngumiti, kahit sa loob-loob ko ay parang may kumakatok na kaba sa dibdib ko—malakas, paulit-ulit, at hindi ko mapatahimik.“May sasabihin po kasi ako,” tugon ko, pilit pinapanatiling steady ang boses k
MitchMalakas ang pagkabog ng dibdib ko nang buksan ko ang pintuan, at agad na bumungad sa akin ang pamilyar na eksena sa sala—si Papa na nakaupo nang maayos habang may hawak na dyaryo, at si Mama na abala sa pag-aayos ng kung anu-anong gamit sa mesa. Katabi niya si Papa, gaya ng nakasanayan nila tu
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Estella“Saan ka natutong kumanta, Estella?” tanong bigla ni Cha habang inaayos niya ang baso sa harap niya. Just in time din na dumating ang pagkain, kaya pasubo na sana ako pero biglang natigilan.“Sa orphanage,” tipid kong sagot, sabay tingin sa plato ko. Hindi ko na hinayaan pang maglabas ng det
Pero sa totoo lang? Hindi ko alam kung sino sa aming dalawa ang mas nahihirapang magpigil.Aaminin ko na… gusto ko. Gusto ko ang pakiramdam na napapaloob sa kanyang mga bisig, ‘yung tipong parang wala nang ibang ligtas na lugar kundi doon mismo. Gusto ko ‘yung bigat ng katawan niya sa ibabaw ko haba
Estella Walang sinayang na oras si Chansen. Sobrang excited niya at na-schedule niya agad sa weekend ang dinner namin with his family. Hindi siya mapakali sa kakaremind sa akin tungkol sa araw na ‘yon, parang siya talaga mismo ang host ng event. “Wifey, Kuya Chase and his family will be there too,
EstellaHindi na talaga ako nag-abala pa na magpaliwanag kay June dahil sakto namang dumating si Vivian at alam ko na ang susunod na mangyayari. Siguradong mauuwi lang sa walang tigil na asaran at panunukso na para bang wala na silang ibang libangan kundi pagtripan ako. Kaya bago pa lumala ang sitwa







