LOGINSafe ka, Noelle...
“Habang nasa San Francisco ako,” nagpatuloy ako, seryoso na ang tono, “habang hinaharap ko yung mga bastards na ‘yon at pinagtatanggol ang pamilya ng mga kasamahan ko, doon ko naisip kung gaano kaikli lang talaga ang buhay.” Huminga ako nang malalim bago ko dinugtungan. “I’m not getting any younger.
ChandlerNasa sixth floor na si Mitch para sa practice nila habang ako naman ay dumiretso na sa opisina ko sa ibaba. Habang bumababa ako, ramdam ko na unti-unti nang bumabalik ang normal na ritmo ng araw ko, yung pakiramdam na parang bumabalik ka sa isang lugar na matagal mong iniwan pero sa puso mo
At oo, hindi ko itatanggi, kasama na rin doon ang maiinit naming sandali. Pero sa pagkakataong iyon, mas pinili kong patunayan sa kanya na hindi lang katawan niya ang hinahanap ko kundi siya, buo at totoo, sa bawat umaga na magigising kaming magkasama.Marahan ko siyang niyaya na maupo na sa mesa pa
ChandlerMaaga akong nagising, mas maaga kaysa sa nakasanayan ko, parang may sariling alarm ang dibdib ko na nagsasabing okay na, gising ka na—nandito ka na ulit.Dahan-dahan akong humarap sa aking tabi at doon ko siya nakita, mahimbing pa ring natutulog si Mitch. Ang buhok ay bahagyang magulo, ang
Pero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
GiannaHindi na ako muling nakapasok sa opisina mula nang araw na 'yon. Sinabihan na ako ni Sir Channing na mag-work from home na lamang, pero sa totoo lang, kahit hindi niya sabihin ay nagbabalak na rin talaga akong mag-leave. Kung sakaling makita kong sobra na ang epekto ng pag-aalaga ko kay Chanc
Naiiling na lang akong napabuntong-hininga at marahang ibinaba ang cellphone sa ibabaw ng bedside table. Hindi ko alam kung uunahin ko ang pagkapahiya o ang kaba sa magiging reaksyon ni Chancy. Lumingon ako sa kanya na nakatayo pa rin siya sa gilid ng kama, hawak pa ang tuwalya.Mabuti na lang at si
"Ang gusto ko sana ay simpleng celebration lang," pagpapatuloy niya, bahagyang napangiti. "Para sa akin kasi, sapat na 'yong kasama ko ang asawa ko sa espesyal na araw na ito."Napalingon si Daddy Maximus sa kanya, bahagyang tumango bilang pagsang-ayon."Pero ngayon..." Sandaling tumigil si Mommy Sa
Gianna “Hindi ba masyado nang malayo ang biyahe mo, anak, eh dito ka pa nanggagaling?” tanong ni Mama pagkabukas ko ng pinto at nakaupo siya sa sofa sa sala. Galing ako sa trabaho, pero imbes na dumiretso sa condo, ewan ko ba, napunta ang mga paa ko sa bahay niya. Parang hinatak ako ng damdamin kon







