MasukAng sakit ba na mabelwala, Chansen?
Dahil doon, halos hindi na kami nagkakaroon ni Chandler ng pagkakataon na makapag-isa. Sa umaga, kanya-kanya kaming focus sa training. Sa hapon naman, ako ay abala sa livestreams at content creation, habang siya ay laging may kausap, may inaasikaso bilang team owner. Para bang pareho kaming umiikot
MitchMay kung anong nagbago sa akin—hindi ko agad maipaliwanag, pero ramdam na ramdam ko.Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Chandler, parang may naiwan siyang bakas sa buong pagkatao ko. Hindi lang sa isip ko, kundi pati sa katawan ko.Kahit anong pilit kong mag-focus sa ibang bagay, bumabalik at b
“I miss you so much…” bulong niya, halos hindi na marinig, habang hindi pa rin tuluyang lumalayo. “Hindi talaga ako makukuntento ng text, tawag or video call. Those are not enough.”Hindi ko na nagawang sumagot.Dahil sa totoo lang, pareho kami ng nararamdaman.Unti-unting bumaba ang kanyang halik—m
Mitch“Love, I’m really trying to behave…” mahina niyang bulong.Sa pandinig ko, parang bahagyang paos ang tinig niya, yung tipong halatang pinipigilan niya ang sarili. Lalo akong kinilabutan nang maramdaman ko ang marahan niyang pag-amoy sa aking leeg, ang init ng hininga niya na parang unti-unting
Nakatayo si Chandler, nakangiti, medyo gusot ang buhok na parang ilang beses na niyang nasabunutan sa pagod, pero gwapo pa rin in that effortless way, dala siguro ng helmet. Suot pa rin niya ang panglabas niya, pero halata sa aura niya na kagagaling lang sa mahabang araw.“Hi,” sabi niya, simple lan
MitchKinagabihan, matapos ang isang araw na punong-puno ng scrims, meetings, at kung anu-anong ganap sa team, nagpakabusy naman ako sa aking online class.Nakakabaliw isipin kung gaano kabilis tumakbo ang oras—parang kailan lang, first day ko pa lang, nangangapa sa schedule at nag-aadjust sa bagong
Maybe I’ve been underestimating how much my words mean to him.Hindi ko napigilang mapangiti rin, lalo na nang maramdaman kong mas hinigpitan niya ang hawak sa kamay ko, parang ayaw na niya akong pakawalan.“Careful, Estella,” bulong niya habang nakatitig pa rin sa akin. “Kapag palagi mong sinasabi
Chansen“Anong ginagawa mo?” bulalas ni Estella, halos mag-panic sa biglaang pagkilos ko. Nanlalaki ang kanyang mga mata, at halatang hindi niya alam kung hahakbang ba siya palayo o mananatili lang. Sinandal ko siya sa likod ng pinto na kakasarado ko lang, ramdam ko ang biglaang pagbilis ng tibok ng
At aaminin ko, kahit noon pa man, sa tuwing inaangkin niya ako… kahit ramdam kong sarili lang din niya ang pinapaligaya niya, nadadala pa rin ako. Oo, may halong pait at pagkabigo dahil hindi ko maramdaman na para sa akin iyon, pero hindi rin ako immune sa sarap at init na dulot niya.Selfish siya d
Chansen “May problema ba sa banko?” Napaangat ako ng tingin sa tanong ni Estella na may kasamang pag-angat ng kilay habang hawak pa ang tuwalya na pinapatuyo ang kanyang buhok. Nakatayo siya sa harapan ko, nakabathrobe lang, at kahit simpleng ayos niya ay parang hindi niya alam kung gaano siya ka-m







