เข้าสู่ระบบAng sakit ba na mabelwala, Chansen?
Excited dahil matagal ko nang gustong makauwi, makita sina Mama at Papa pati na si Kuya at maramdaman ulit yung simpleng buhay na naiwan ko pansamantala. Pero may kakaibang bigat din sa dibdib ko, dahil sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na araw na magkasama kami ay iiwan ko si Chandler, k
MitchHindi pa rin doon nagtatapos ang lahat.Kahit tapos na ang season at kami ang nag-champion, alam naming may kasunod pa—at mas mabigat pa iyon kaysa sa mga dinaanan namin.Papalapit na ang Honorable World, at bago kami makarating doon, marami pa kaming kailangang pagdaanan. Hindi puwedeng magpa
Ibang laban na ‘to.Hindi na mechanics, hindi na rotations.Salita na.Pagpasok namin sa interview area, agad akong nasilaw sa ilaw. Nakapwesto ang camera sa harap, may ilang content creators sa gilid na nakaabang, at may grupo ng reporters na hawak ang kani-kanilang mic at notes. Sa gitna, nandoon
MitchHindi pa rin nagsi-sink in.Ilang beses ko nang sinubukang ipasok sa isip ko ang katotohanan, pero hanggang ngayon, parang lumulutang pa rin ako sa pagitan ng panaginip at realidad. Panalo kami. Hindi lang basta panalo—kundi panalo laban sa Generals, ang team na matagal nang itinuturing na hal
Napangiti ako nang hindi ko namamalayan.“Grabe ka,” mahina kong bulong habang dahan-dahang lumalapit sa kanya. “Finals na mamaya, pero parang wala kang kalaban kundi tulog.”Umupo ako sa gilid ng kama at saglit siyang pinagmasdan. Sa ganitong mga sandali ko siya mas nakikita, yung hindi siya player
ChandlerMatagal ko na itong naiisip, pero ngayon ko lang talaga naramdaman na gusto ko na siyang gawin.Gusto kong ipakilala si Mitch sa mga kaibigan ko—hindi bilang player, hindi bilang sikat na streamer, kundi bilang taong mahal ko. Yung version niya na ako lang ang nakakakita kapag kaming dalawa
Estella“So, ang lunch with friends na sinasabi mo kanina… ay dahil pupuntahan mo pala ako dito?” tanong ni Chansen habang nagsisimula na kaming kumain.Sinubuan niya ako ng isang kutsarang may sauce pa sa dulo kaya tango lang ang naisagot ko. “Mmm,” sabi ko sabay thumbs up.“Masarap?” tanong pa niy
Estella At dahil nga nagtapat na rin ang bruha, pinagbigyan na namin si June sa gusto niyang food trip. Sabi pa nga niya, “newly opened” daw na resto ito sa Pasig na nakita lang raw niya sa social media, may aesthetic lights at masarap ang seafood. Napapailing na lang kami ni Vivian. Pero friends
ChansenPagbaba ko ng motor, agad kong sinuyod ng tingin ang parking area. Medyo malakas pa ang ugong ng mga sasakyan sa tenga ko, pero mas malakas ang tibok ng dibdib ko nang makita ko ang kotse ni Estella. Nandito pa siya.Napangiti ako nang hindi sinasadya. Parang automatic, every time na nakikit
Estella “Ito na ang susuotin mo?” tanong ni Chansen habang kinuha mula sa kamay ko ang flat sandals na pinili ko. Napatingin ako sa kanya, medyo nagtataka. “Oo, bakit? May problema ba dyan kung sakali?” “Wala naman,” sagot niya sabay ngiti ng tipid. “Sabagay, baka mangalay ang paa at binti mo kap







