ログインIsip-isip, Chessa..
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
ChandlerMatapos naming mapagkasunduan ang bagong design na ginawa ni Ate Selena, isinara niya ang sketchbook at inilapag iyon sa mesa na tila ba pormal nang nagsimula ang susunod na yugto ng paggawa ng wedding gown ni Mitch."Perfect," nakangiti niyang sabi habang inaayos ang measuring tape na naka
Ngumiti siya nang makita kami."So..." sabi niya habang nakatingin kay Mitch. "This must be our beautiful bride."Lumapit siya at iniabot ang kamay."I'm Selena."Nakipagkamay si Mitch."Hello po.""You can call me Ate Selena since magbestfriend kami ni Cha."Pagkatapos ay lumingon siya sa akin."Ik
ChandlerMula sa opisina ay wala pang sampung minuto ang naging biyahe ko papunta sa boutique ni Ate Cha. Mabuti na lang at hindi pa nagsisimula ang matinding traffic kaya naging maayos ang takbo ng sasakyan ko.Pagdating ko roon ay agad akong nakahanap ng bakanteng parking space sa kabilang bahagi
Magkasama na kami sa iisang bahay. Pero iba ang excitement ngayon. Hindi lang kasi simpleng date ang pupuntahan namin. Susukatan na siya para sa kanyang wedding gown.Hindi ko nga makikita ang mismong gown na napili niya kapag sinukat niya iyon. Alam kong bawal iyon. Pamahiin man o hindi, gusto nami
ChandlerWednesday. Isa sa mga araw na dapat ay normal lang—meetings, emails, approvals—pero for some reason, hindi ako mapakali.Nasa opisina ako, nakaupo sa likod ng malaking mesa, pero ang utak ko? Wala roon. Nasa hawak kong phone, naka-focus sa pangalan ni Mitch na nakapaskil sa screen, tahimik,
NoelleHindi ako pumasok ngayong araw. Hindi dahil tamad ako o baka kaunti rin, pero ang totoo ay bigla na lang bumigat ang pakiramdam ko. Kagaya ng nararamdaman ko ng malaman kong buntis pala ako. Siguro ay umiral na naman ang tantrums ng baby namin.Napangiti ako sa aking naisip. Hinagod koang aki
Noelle“Diretso na tayo sa ospital, Lovey,” mariing sambit ni Chanden habang hawak ang manibela.Hindi na ako nakaimik. Parang bigla na lamang akong pinagsakluban ng langit at lupa. Nanghihina ako at nanlalamig ang buong katawan ko. Ang puso ko’y bumibilis ang tibok habang unti-unting sumisikip ang
NoelleHindi ko inasahan na papayag pala sina Chansen at Chancy na magmodelo para kay Scarlet. At ngayon nga, narito kami sa bago studio ng babae. Amoy pintura pa ang paligid, halatang bagong ayos at pinaghirapan. Hindi pa ito bukas sa publiko dahil abala pa siya sa paghahanda ng mga obra na ipapaki
Chanden Kabuwanan na ni Noelle at lagi na siyang nakabestida para daw ready kapag manganganak na siya. Ayon sa kanyang doktor, anumang oras ay maaaring lumabas na ang aming munting anghel. Ramdam ko ang halo-halong emosyon. Kasabikan, kaba, at higit sa lahat, pagmamahal. Pero kahit anong saya ang







