LOGINSee you po sa next chapter!!
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ArniePaggising ko kinabukasan ay nag-good morning lang ako kay Channing at nagsabi na need kong maaga sa school. Ayaw kong magpakita kila Tita kaya naman hindi na ako sumabay ng breakfast sa kanila. Hindi naman ako mamatay kung hindi ako kakain ng isang araw.Sa school ay naroon na rin si Nikita at
ArnieIsang linggo na akong nakalipat ngunit hindi ko pa rin nakikita ang ka-share ko sa bahay. Masyado yata itong busy na hindi talaga ito nananatili sa bahay. Ipinagkibit balikat ko na lang iyon dahil kahit ako ay nasa silid ko na lang after lunch.Pero ngayon ay kailangan kong umalis dahil may re
ArnieNaikuyom ko ang aking kamay sa pagpipigil. Gusto ko ng mangunyapi sa kanya at halikan din siya.“Wala na ba talaga, babe?” tanong niya ng tuluyan na itong tumigil sa paghalik sa akin. Tiim ang kanyang bagang na tila ba pinipigil niya lang ang sarili na magalit. Huminga ako ng malalim bago siya
Arnie“Wow! Ang ganda naman dito!” bulalas ko ng papasok na ang sinasakyan namin ni Ate Cha sa bakuran ng bahay na sinasabi niya. Bahay pala niya ang address na sinend niya kaya doon ako ibinaba ng grab.Nakilala ko si Miracle at Charity na anak nila ni Lander at parehong babae. Ang sabi niya ay wor







