Mag-log inAno ka na ngayon, Chancy? NNangangailangan ng matinding pasensya yan... Wahaha!!
“Don’t worry. Hayaan mo lang akong magsalita and he wouldn’t find anything strange.”Tinignan ko siyang mabuti.Hindi ko alam kung bakit, pero sa sobrang kumpiyansa niya ay lalo lamang akong kinabahan. Para bang napakasimple lang ng lahat para sa kaniya. Meet his grandfather, pretend to be his fianc
“Wala kang nagustuhan sa auction?” tanong naman ni Dad.Umiling ako. “Wala po. Honestly, wala akong nakita na kailangan ko. But I enjoyed the food.”Bahagyang umangat ang kilay ni Dad. “Food talaga?”Natawa ako. “Ano pa ba? Practical tayo, Dad.”“Ako din po,” biglang singit ni Jeanette, dahilan upan
RizIlang saglit pa kaming nanatili ni Jeanette sa restroom bago kami tuluyang nagpasyang bumalik sa main hall. Pareho kaming tahimik habang naglalakad palabas, marahil ay dahil pareho pa rin naming iniisip ang usapang hindi sinasadyang narinig namin kanina.Ako, hindi ko pa rin maalis sa isip ko an
“Hey,” awat ni Ellie. “Ang mga Antonio ay kinikilala na ngayon bilang isa sa mga mayayamang angkan dito sa Bukidnon. You shouldn’t say something like that. Ang mabuti pa ay kilalanin at kaibiganin mo ang bagong magiging CEO ng Antonio Group.”Mabuti pa itong si Ellie ay nag-iisip. Talagang kinapos s
Riz“Totoo ba na keepsake iyon ng ina ng babaeng unang minahal ni Jared?”Iyon ang tanong na paulit-ulit na umikot sa isip ko habang nananatili ako sa loob ng cubicle. Hindi ako gumalaw ni kaunti, pilit na pinapakalma ang sarili habang pinakikiramdaman ko si Jeanette sa kabilang bahagi ng banyo.Mul
Tapos ay sabay ng lumayo ang dalawang lalaki. Si Jared na pinaandar na ang kanyang wheelchair, at si Jacob na nakasunod sa kanya.Sinundan iyon ng tingin ni Riz.“Sa mother ba niya yon?” biglang narinig niyang sabi ng isang babae mula sa kabilang table.Napalingon si Riz.Nagkatinginan silang magkai
Pero wala pa rin akong malinaw na sagot kung ano nga ba ang totoong lagay ko.Napatingin ako sa kumot na nakatakip sa ibabang bahagi ng katawan ko. Hindi ko pa ramdam nang buo ang mga binti ko. Pero hindi ko na lang muna pinapansin.Hindi pa ngayon. Hindi pa ako handang malaman kung anong totoo. Ayo
Hanggang sa nakita ko na ang pamilyar na pinto at huminto sa tapat nito. Humugot ng malalim na hininga. Inayos ang buhok ko kahit hindi naman magulo. Hinawakan ko ang door knob, pero hindi ko agad binuksan.Anong aabutan ko sa loob?Kumatok muna ako bago maingat na pinihit ang seradura at dahan-daha
Sa sasakyan niya kasi ay hindi ko magawa iyon dahil hindi naman niya ako hinahayaan na mag-drive non.Halos dalawang oras bago kami nakarating sa Sarina's dahil sa traffic na normal na sa Manila.Ng marating namin ang hotel ay sa harap na ako huminto. Bumaba ako at pinagbuksan ng pinto si Gianna bag
Chancy“Magkainan na tayo at naghihintay na ang hapag,” masiglang yaya ni Mama matapos ang sandaling tawanan at kantiyawan sa mesa.Napabuntong-hininga ako sa dami ng saya na nag-uumapaw sa paligid. Mabuti na lang at nagkasya kami kahit medyo siksikan na. Pero hindi iyon naging sagabal, parang mas n







