Mag-log inPero hindi ko na kinailangan.Nandoon na siya.“Naku, bakit naman bukas na bukas ang pinto?” bulalas niya, halatang nagulat, habang unti-unting namumula ang mukha niya hanggang tenga.Hindi ko napigilan ang sarili ko na matawa. Mahinang tawa, pero puno ng panunukso.“Hindi ka na agad sanay na makita
ChandlerHalata ang lungkot sa mukha ni Mitch nang sagutin niya ang tanong ko. Kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya, kahit sinusubukan niyang ngumiti para hindi ko mahalata, kilalang-kilala ko na siya.Isang kurba lang ng labi niya, isang bahagyang pag-iwas ng tingin—alam ko na. At doon, s
Nag-angat ako ng mukha at nagtagpo ang mga mata namin. Sa kabila ng dim light ng sala, kitang-kita ko ang pagod sa kanya—pero mas nangingibabaw ang lambing at saya.Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya, parang gusto kong kabisaduhin ulit ang bawat detalye. Dumaan ang mga daliri ko sa mata niya,
MitchKusang dumilat ang mga mata ko, parang may kung anong humila sa akin palabas ng mahimbing kong tulog. Automatic na umangat ang tingin ko sa bedside table kung nasaan ang cellphone ko, at bago pa man ako tuluyang magising, dinampot ko na iyon para silipin ang oras.3:00 AM.Napabuntong-hininga
Kumuha ako ng itlog, tapos dumiretso sa pantry at humugot ng isang pack ng pancit canton.“Oks na ’to,” bulong ko sa sarili ko. “Minsan lang naman.”Mabilis ang kilos ko—parang naka-auto pilot. Pinakuluan ang tubig, binasag ang itlog, hinintay ang tamang oras, tapos hinalo ang seasoning na kabisado
Mitch“Akyat na ako para sa online class ko,” sabi ko kina Ryan.Tumayo ako mula sa pagkakaupo mula sa sofa sa living area ng fifth floor, kung saan kanina lang ay punong-puno ng tawanan, trashtalkan, at tipikal na post-stream kwentuhan ang paligid.Pagkatapos ng livestream task namin, napagdesisyun
“Grabe kayo! Sige na nga!” sabi ni Tristan sabay tawa, pero bago siya lumabas ay nilapit niya ang mukha niya sa akin. “Text mo ko, little sis, kapag kailangan mo, ha?” “Sige.” Naglakad na siya papunta sa pintuan ng tawagin siya ulit ni Chansen kaya lumingon ito. "Please say my regards to your brot
“May asawa na silang lahat, kailan tayo?” casual niyang tanong, sabay tingin sa akin na parang seryosong interview.Napakunot-noo ako. “Ha?”Pagtingin ko sa kanya, halos mapunit ang labi niya sa pag-ngisi. Dinunggol ko tuloy ang mukha niya.“Aray! Grabe ka, bro. Domestic violence na ’to ha!”“Anong
Tumango ako, pero hindi ko maitago ang kutob sa dibdib ko. So she’s back. Bigla akong kinabahan dahil baka kung ano ang gawin kung sakaling malaman niya ang tungkol sa kasal namin ni Estella bukas. Damn, subukan lang niya talagang manggulo. “Anong ginawa niya sa Paris?” tanong ko, pilit kong pinaka
Estella “Tinitingnan lang namin kung ano ang itsura ng pagte-training-an ko,” sabi ni Nayomi, sabay ngiti na parang may halong pangmamata. Lalong tumaas ang kilay nina June at Vivian. Si Vivian pa, napasinghap nang mahina, at kung hindi lang ako tumingin sa kanya ng warning ay baka may nasabi na s







