ログインAyan, sana ay ikaw na daw.
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
MitchNasa sala ako ng seventh floor, tahimik ngunit mabigat ang hangin, at kaharap sina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Kagabi lang ay panalo kami sa match laban sa bagong team na HonoPH—isang clean win, solid plays, walang palya. Dapat masaya ako. Dapat nagce-celebrate pa rin. Kaya nga raw nandito
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Pilit niyang pinapadama sa akin na kaya niya akong intindihin.Kaya ang iniisip ko noon, baka nga sinadya niyang makita kami ni Maui kinaumagahan matapos ang lahat ng nangyari. Para masira kami. Para siya ang piliin ko. Para sa kanya ako mapunta."Kung naalala mo na ay makakaalis ka na," malamig na
Mature ContentChancyHabang magkadikit pa rin ang mga labi namin, unti-unting nagbago ang ihip ng hangin sa pagitan naming dalawa. Mula sa banayad na halik, naging mapusok. Naging mas malalim, mas sabik. Parang bawat segundo ay singil ng panahong hindi namin nagawang maglambingan nang buo.Hinaplos
“Bro… hindi mo kasalanan ‘yon,” aniya, dahan-dahang nagsalita. “You’re doing your best.”“Hindi sapat ang ‘best’ kung hindi ko man lang siya masamahan sa ospital,” mariin kong tugon. “Ang tanging gusto ko lang ay ako ang dapat na nasa tabi niya. Kasal na lang ang kulang sa amin at asawa ko na siya.
ChancyDalawang linggo na ang lumipas, at ngayon ay papunta kaming buong pamilya sa shop ni Ate Cha para sa fitting ng gown ni Gianna. Gusto ng Sweetheart ko ang unang gown kaya ire-repair na lang iyon pero kailangan pa rin ng sukat niya. Kapapanganak lang niya at kumpara noon ay talagang makikita a







