LOGINUy, si Drew na nga ba ang nakita ni Gianna? Paano na 'yan, Chancy?
“Loko-loko!” sagot ni Ryan, sabay akbay sa batok niya at bahagyang inalog.Nagtawanan ang lahat, at akala ko doon na matatapos ang asaran, pero biglang may malamig na boses na sumingit mula sa likod namin.“What’s going on here?”Halos sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng tinig.Napati
MitchLahat kami ay nasa lounge ng gaming room sa 6th floor. Naka-set up na ang malaking TV sa harap, may nakahandang tubig at snacks sa gilid, at kumpleto na rin ang buong team. Naghihintay na lang kami sa pagdating ng Fullpower mula Singapore, at kagaya ng sinabi ni Sir Sol kanina, dito nga raw si
Mitch“Love, happy lunch. Kumakain na rin ako.”Napangiti ako nang makita ko ang chat ni Chandler sa phone ko. Halos hindi pumapalya ang mga ganitong message niya, lalo na kapag oras ng pagkain. Kahit hindi kami nagkikita nang personal nitong mga nakaraang araw, palagi naman siyang may paramdam. Min
MitchKita ko na nainis si Chandler kanina. Hindi man siya sumigaw o nagtaas ng boses, ramdam ko pa rin sa paraan ng pagsasalita niya at sa titig niya na hindi siya natuwa sa mga sinabi ko. Kilala ko na siya kahit papaano, at alam ko kung kailan siya seryoso at kung kailan siya nagpipigil lang. Kani
Chandler“Anong nangyayari sa inyo?” tanong ni Ryan, halatang nagtataka habang salitan kaming tinitingnan. Hindi naman siguro niya narinig ang usapan namin, pero sapat na siguro yung aura naming dalawa para mahalata na may tension sa hangin.Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatayo sa tabi ni
Chandler“Chandler!” bulalas niya nang maghiwalay ang mga labi namin, sabay tulak nang marahan sa dibdib ko na parang tsaka pa lang nagsi-sink in sa kanya kung nasaan kami at kung ano ang ginawa ko.Halos mamula ang buong mukha niya habang nakatitig sa akin na para bang hindi makapaniwala sa nangyar
NoelleNasa hotel pa kami matapos ang engrandeng pagdiriwang. Tapos na ang selebrasyon, nakaalis na rin ang mga bisita. Tahimik na ang paligid, at ang bawat miyembro ng aming pamilya— pamilya ko at pamilya ni Chanden ay kaniya-kaniyang balik sa kanilang mga hotel rooms.Ngayong gabi, kaming dalawa l
Chanden“This is my design,” sabi ko sa saleslady pagkapasok namin sa isang kilalang jewelry store dito sa New York. Ang lahat ng kilalang mga personalidad ay dito ang punta basta may kinalaman sa alahas mapa tagarito o taga-ibang bansa.Iniabot ko sa kanya ang papel kung saan ko iginuhit ang diseny
Noelle“Lovey, anong gusto mong kainin?” tanong ng aking asawa habang nakatitig sa akin na para bang ako ang pinakamasarap na pagkain sa harap niya.Noong isang araw pa namin nalaman na buntis ako. Pero simula din no'n, tuwing magkasama kami ay para bang iisa lang ang tanong niya. Paulit-ulit pero p
Noelle“Hey, okay ka lang?” Napapitlag ako sa tanong na ’yon ni Scarlet. Titig na titig siya sa akin, para bang gusto niyang basahin ang nasa isip ko. For a moment kasi, para akong nawala sa ulirat at bigla na lang kung ano-ano ang pumasok sa isipan ko. Wala naman siguro akong dapat na ipag-alala di







