เข้าสู่ระบบ“Pag-aari mo na ako.” Napangiwi ako. “Ang cringe mo.” Natawa siya. “Pero kinilig ka.” “Konti.” “Sinungaling.” Napailing ako at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Sa totoo lang, unti-unti na ring humuhupa ang inis ko. Hindi dahil nawala ang possibility na may gusto nga si Venice kay Ch
O baka confirmation na ako ang unreasonable sa sitwasyon. Ngunit ang sumunod na nangyari ay hindi ko inasahan. “My Love is the boss. Whatever she says goes,” kalmadong sabi ni Chandler. Napalingon ako sa kanya. Relaxed pa rin ang tindig niya ngunit firm ang boses. “Even if I were in her shoes,”
Mitch “Love,” mahinang tawag ni Chandler nang bumukas ang pinto. Hindi ko agad siya nasagot. Nakatayo siya sa harapan ko, relaxed ang postura at bahagyang basa pa ang buhok na tila kagagaling lang sa mabilisang pagligo. Ngunit hindi si Chandler ang unang tumama sa paningin ko. Kundi ang babaeng
Pabiro ko siyang inirapan.“Cecilio, manahimik ka.”“Uy, compliment ’yon.”“Questionable compliment.”Tumawa si James at saka sumandal sa upuan niya.“Maganda, sexy, matangkad, comrade pa ni Boss…” sabay dramatic niyang tingin sa akin. “Are you sure okay ka lang na magkasama sila?”“Hoy, James!” aga
“Talaga lang?”“Medyo.”“Medyo?”“Okay fine,” sabi ko habang tumatawa. “Very.”“Noted,” sagot niya na may obvious na amusement sa boses.Then before I could say anything else ay kinabig niya ako palapit.Napasinghap ako nang bahagya sa biglaang paghila niya.Mainit ang yakap niya.Secure.Familiar.
MitchAlam ko na naiipit si Chandler sa sitwasyon.At ayaw kong mahirapan siya.Hindi ko naman ugaling gawing komplikado ang mga bagay lalo na kung malinaw naman sa akin ang totoo.Kaya bago pa tuluyang lumaki ang awkwardness sa room, pinili kong huminga nang malalim at ayusin ang sarili ko.Mas gus
“Have you checked your social media account?” may diin sa tanong niya.Napakunot noo ako at humugot ng malalim na hininga. “No.”“Then check it now,” madiin niyang sagot.“Ate, sabihin mo na lang. Ano bang meron?” halos mairita na ako sa sobrang kaba.“Chansen, i-check mo na nga. Sa page ng AMS ka p
Estella“Ano sa tingin mo ito?” tanong ko kay Chansen habang hawak-hawak ang isang navy blue na dress. Sabado ng umaga at halos mabaliw na ako sa kakapili kung ano ang isusuot para sa dinner mamayang gabi.“Kahit anong isuot mo ay siguradong maganda, Wifey…” sagot niya, nakaupo lang sa stool at naka
“Hi, Wifey.” Nakatayo sa end ng accordion na harang niya mula sa pwesto ng mga kabigan. Nakapikit naman siya habang may bahagyang ngiti sa labi, para bang nilalasap ang bawat tunog na lumalabas sa mga daliri niya. “Nandito ka na?” tumigil siya sa pagpindot at nagmulat ng mata, halatang nagulat. “An
Estella“Wait, Estella!” Ayaw pa rin akong tigilan ng mga ito. Nakakainis na. Huminto ako sa paglakad at dahan-dahan akong humarap muli sa kanila, crossing my arms sa dibdib ko.“Wala na tayong dapat pag-usapan pa, Nayomi. Sinabi ko na kung ano ang dapat kong sabihin.” Malamig at diretso ang tono ko







