เข้าสู่ระบบPabiro ko siyang inirapan.“Cecilio, manahimik ka.”“Uy, compliment ’yon.”“Questionable compliment.”Tumawa si James at saka sumandal sa upuan niya.“Maganda, sexy, matangkad, comrade pa ni Boss…” sabay dramatic niyang tingin sa akin. “Are you sure okay ka lang na magkasama sila?”“Hoy, James!” aga
“Talaga lang?”“Medyo.”“Medyo?”“Okay fine,” sabi ko habang tumatawa. “Very.”“Noted,” sagot niya na may obvious na amusement sa boses.Then before I could say anything else ay kinabig niya ako palapit.Napasinghap ako nang bahagya sa biglaang paghila niya.Mainit ang yakap niya.Secure.Familiar.
MitchAlam ko na naiipit si Chandler sa sitwasyon.At ayaw kong mahirapan siya.Hindi ko naman ugaling gawing komplikado ang mga bagay lalo na kung malinaw naman sa akin ang totoo.Kaya bago pa tuluyang lumaki ang awkwardness sa room, pinili kong huminga nang malalim at ayusin ang sarili ko.Mas gus
Sa ibang pagkakataon, hindi sana magiging issue ang simpleng request ni Venice. Ngunit ngayong nasa iisang silid kami ni Mitch, habang sariwa pa ang tensyon na ilang minuto nang umiikot sa hangin, biglang naging komplikado ang isang bagay na dapat sana ay diretso lang.Napansin kong bahagyang natigi
ChandlerNatigilan ako at napatingin kay Mitch, ngunit nanatiling nakatutok ang mga mata niya sa monitor.Hindi siya lumingon.Hindi rin siya nagsalita.Tahimik lang siyang nakaupo sa harap ng setup niya habang gumagalaw ang cursor sa screen, ngunit sa dami ng oras na nakasama ko siya, natutunan ko
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
EstellaBwisit! Nakakainis! Nakakabaliw!Ang akala mo kung sinong hari kung makapagsalita!Pabalibag kong sinara ang pinto ng guest room, pero hindi naman natinag dahil sa tibay. Kasing tibay ng mukha ng nagpagawa. Ayan ha! Hindi lang ikaw ang marunong magdabog, Chansen! Kung akala niya matatakot ak
ChancyPalakad-lakad ako sa tapat ng delivery room, hindi mapakali. Paulit-ulit akong napapatingin sa wall clock sa corridor, pero parang hindi gumagalaw ang oras.Putcha naman... Nagulat kanina 'yung doktora nang makita si Gianna. Siya pala ang OB ni Sweetheart. At ngayon pala talaga ang schedule n
GiannaNang umalis sila Mommy at naiwan akong mag-isa, hindi ko napigilang humugot ng malalim na buntong-hininga dahil parang may bara sa lalamunan kong ayaw gumalaw. Tahimik sa buong bahay, pero sa loob ko, ang ingay-ingay ng puso ko. May kung anong kirot na matagal ko nang tinatago, pero ngayong w
GiannaIlang araw na kaming magkasama ni Chancy dito sa condo, at habang dumarami ang moment na ganito, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ko siya kamahal. Hindi lang dahil sa mga gabing punô ng init, kundi sa mga umagang punô ng tahimik na kaligayahan. Yung tipong simple lang na pag-inom ng kape







