Masuk“Pag-aari mo na ako.” Napangiwi ako. “Ang cringe mo.” Natawa siya. “Pero kinilig ka.” “Konti.” “Sinungaling.” Napailing ako at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Sa totoo lang, unti-unti na ring humuhupa ang inis ko. Hindi dahil nawala ang possibility na may gusto nga si Venice kay Ch
O baka confirmation na ako ang unreasonable sa sitwasyon. Ngunit ang sumunod na nangyari ay hindi ko inasahan. “My Love is the boss. Whatever she says goes,” kalmadong sabi ni Chandler. Napalingon ako sa kanya. Relaxed pa rin ang tindig niya ngunit firm ang boses. “Even if I were in her shoes,”
Mitch “Love,” mahinang tawag ni Chandler nang bumukas ang pinto. Hindi ko agad siya nasagot. Nakatayo siya sa harapan ko, relaxed ang postura at bahagyang basa pa ang buhok na tila kagagaling lang sa mabilisang pagligo. Ngunit hindi si Chandler ang unang tumama sa paningin ko. Kundi ang babaeng
Pabiro ko siyang inirapan.“Cecilio, manahimik ka.”“Uy, compliment ’yon.”“Questionable compliment.”Tumawa si James at saka sumandal sa upuan niya.“Maganda, sexy, matangkad, comrade pa ni Boss…” sabay dramatic niyang tingin sa akin. “Are you sure okay ka lang na magkasama sila?”“Hoy, James!” aga
“Talaga lang?”“Medyo.”“Medyo?”“Okay fine,” sabi ko habang tumatawa. “Very.”“Noted,” sagot niya na may obvious na amusement sa boses.Then before I could say anything else ay kinabig niya ako palapit.Napasinghap ako nang bahagya sa biglaang paghila niya.Mainit ang yakap niya.Secure.Familiar.
MitchAlam ko na naiipit si Chandler sa sitwasyon.At ayaw kong mahirapan siya.Hindi ko naman ugaling gawing komplikado ang mga bagay lalo na kung malinaw naman sa akin ang totoo.Kaya bago pa tuluyang lumaki ang awkwardness sa room, pinili kong huminga nang malalim at ayusin ang sarili ko.Mas gus
Chanton“Hon, it’s me,” sabi ko, sabay ngisi na halos umabot sa tenga ko. I already know manggagalaiti siya sa boses ko pa lang, and honestly? That thought alone lowkey amuses me. I could already imagine her beautiful face na sobrang pula sa galit, yung tipong parang gusto na akong sakalin kahit sa
Ayaw kong may isipin pa ang asawa ko at ang issue ni Maui at pamilya Salvador ang pinakamalaking tinik sa kanya.Ilang minuto din akong nakababad sa cellphone at dahil wala nang masyadong ganap, nilapag ko na iyon sa bedside table. At sakto—parang may timing ang universe—lumabas si Estella mula sa w
ChansenHindi ko maipaliwanag kung gaano ako kasaya. May kung anong magaan sa dibdib ko habang nakikita kong buo at masigla ang pamilya ko. Kaya kahit ayaw ko talagang iwan si Estella, napapayag din ako sa huli.Pagpasok namin sa silid nila Dad, agad kaming pumwesto sa living area kagaya ng mga girl
MauiThis can’t be happening. Bakit parang pinapasaringan nila ako? Bakit parang may alam na sila? Napahawak ako sa dibdib ko, pilit pinapakalma ang mabilis kong paghinga. My God, no. Hindi puwedeng ganito.Naipilig ko ang ulo ko nang marahan, pilit tinataboy ang mga iniisip kong kalokohan.Hindi ma







