LOGINความสงสัยใคร่รู้อันเป็นนิสัยประจำตัวมิอาจหยุดยั้งได้ ขนาดเสือกไดอารี่ของคนอื่นยังทำได้ ประสาอะไรกับการถามใครสักคนถึงเรื่องที่อยากทราบ แพรวตรงดิ่งเข้าไปหาเจ้าหน้าที่มูลนิธิคนหนึ่งที่ยืนอยู่แถวนั้น
.
“พี่คะทำไมพวกพี่มากันน้อยจังเลยอ่ะ รถชนกันมากมายเสาไฟฟ้าก็ล้ม แล้วแบบนี้กว่าจะกู้สัญญาณต่าง ๆ ได้ไม่ใช้เวลาเป็นวันเลยหรอคะ?”
เท้าสะเอวถาม ยืนจังก้าแถมยังไม่เว้นระยะห่าง
.
“บ้านน้องอยู่แถวนี้เหรอ?”
.
“อะ.. เอิ่มค่ะ.. บ้านไม้ข้างหลังนี่บ้านหนูเอง หนูจะเอารถออกแต่ถนนดันเละไปหมด ทีมงานพี่ไปไหนหมดคะ?”
ขายผ้าเอาหน้ารอดไปพลาง ดีที่แพรวยังหัวไวทำให้เจ้าหน้าที่มูลนิธิในชุด PPE ต้องเล่าความจริงก่อนหน้าที่จะมาถึงที่นี่ให้ฟัง
.
ว่าสาเหตุที่มีเจ้าหน้าที่กู้ภัยมาน้อยก็เพราะคณะทำงานทีมสอบสวนโรคเชิงรุก ได้ทำการตั้งด่านตรวจหากระเทยอย่างเข้มข้น พวกเขาเพิกเฉยต่อการตรวจหาเชื้อโควิดแล้ว แต่มาสนใจวิธีฆ่าเชื้อด้วยการนำสิ่งมีชีวิตผิดเพศไปทดลองในห้องแล็บแทน กระเทยก็เลยเป็นที่ต้องการตัว ใครที่มีบุคลิกเป็นผู้ชายเลยต้องโดนตรวจสอบผ่าน 3 กรรมวิธีสำคัญได้แก่
.
หนึ่งการตรวจความกว้างของปลายลิ้น กล่าวคือโดยทั่วไปผู้หญิงจะมีปลายลิ้นที่เล็กแหลม แต่ถ้าเป็นผู้ชายจะมีปลายลิ้นที่ป้านกว่า เพราะฉะนั้นใครที่เป็นสาวประเภทสอง อัตราความกว้างของอวัยวะส่วนนี้จะต้องมีความกว้างไม่เกิน 2 - 4 ซม.
สองวัดระดับความสูง โดยปกติมาตรฐานชายไทยความสูงเฉลี่ยจะอยู่ที่ 167 - 170 ซม. หากผู้หญิงคนไหนผ่านไปผ่านมาแล้วพบว่ามีความสูงถึงเกณฑ์ดังกล่าว พวกเธอจะต้องถูกจับมาตรวจทันที โดยต้องสงสัยไว้ก่อนว่าอาจจะเป็นกระเทยที่ปลอมตัวมา หญิงไทยมีอัตราความสูงเฉลี่ยอยู่ที่ 157 - 159 ซม. เพราะฉะนั้นถ้าพบผู้หญิงผมยาว , ขายาว , โครงใหญ่ , และสูง 180 ซม. อัพ ก็ให้สงสัยไว้ก่อนว่าอาจจะใช่กระเทย
สามขนาดอวัยวะเพศ ตามสามัญสำนึกของสาวประเภทสองที่ยังไม่ได้ผ่านการแปลงเพศ พวกเขาจะมีกรรมวิธีในการซีนอวัยวะส่วนนั้นด้วยรูปแบบต่าง ๆ ที่พิลึกพิลั่น อันจะส่งผลให้ขนาดขององคชาติเล็กลงอย่างมีนัยยะสำคัญ กรณีนี้ทีมแพทย์จะมีแผ่นกระดานเจาะรูตรงกลางสำหรับวัดขนาดมาให้ รูดังกล่าวมีความยาวเส้นผ่านศูนย์กลางอยู่ที่ 3 ซม. ซึ่งเท่ากับจู๋ของเด็กอนุบาลตอนกำลังนอนหลับเท่านั้น และถ้าใครก็ตามที่ยัดกระจู๋ผ่านรูนี้ได้ก็จะถูกจับตัวไป ในฐานะของกระเทยชายที่ชำนาญการแต๊บในระดับ Expert
.
“โห.. งั้นการที่พี่ผ่านมาได้ก็แปลว่าถูกตรวจครบทุกเงื่อนไขเลยเหรอคะ?”
แพรวตาโตเป็นประกาย
.
“ใช่มันค่อนข้างจะใช้เวลาเลยล่ะ ต้องขอโทษในความไม่สะดวกด้วย พี่คิดว่าอีกเดี๋ยวคนอื่น ๆ ก็คงจะทยอยตามมาเอง บ้านเมืองเราตอนนี้ก็แบบนี้แหละครับ อะไร ๆ มันก็ไม่เหมือนเดิมเขาถึงเรียกว่า New normal ไง”
.
“อืม..ม..ม ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว”
.
จบประโยคก็หลบฉากถอยออกมา แพรวปล่อยพี่กู้ภัยในชุด PPE ทำงานต่อส่วนตัวเธอในใจกลับมีแต่อีพีและความเป็นห่วง เพราะตอนนี้จากที่ฟังมาก็ค่อนข้างเป็นไปได้สูงทีเดียวที่พีจะโดนกักตัวไว้ที่ด่านตรวจ ควานหากระเทยงั้นเหรอ? ไม่บอกจะหาว่าโม้ว่าอีพีนั่นแหละตัวแม่แห่งวงการเลย ถ้ามันตายไปสักคนกลุ่มชายรักชายคงอุปสมบทหมู่ถวายความอาลัยให้แก่มันกันทั้งประเทศ
.
กระเทยควายป่า กระเทยคิงคอง ไม่รอดแน่หลับตาดูก็ยังดูออกว่าอีพีคือสาวประเภทสองผิวหมึกที่บุคลิกคล้ายกับ "รัศมี แข" ผสมกับ “ไมค์ ไทสัน” คงไม่แคล้วโดนจับตัวไปทำการทดลองหายาฆ่าเชื้อเป็นแน่ แพรวที่เดินผละตัวออกมาเลยต้องคิดหนัก พลันกอดอกยืนเพ้อรำพันอยู่คนเดียว
.
“ก็ไม่ชัวร์เสมอไปหรอก?! ความสูงในเกณฑ์ข้อสองอาจจะใช่ พีมันสูงตั้ง 185 ซม. ส่วนลิ้นในข้อหนึ่งก็ใช่เช่นกัน เราจำได้ตอนที่มันใช้เลียจุดซ่อนเร้นให้เราตอนที่ได้กัน”
“แต่ข้อสามนี่สิที่ยังมีลุ้น! ดุ้นอีพีไม่เล็กนะบอกเลย! ซีดดดดดด!”
“แค่คิดถึงยังเสียวหว่างขาพับ ๆ ใครไม่โดนไม่รู้หรอก เผิน ๆ ไอ้กระดานวัดที่พี่เจ้าหน้าที่บอกจะหักครึ่งเอา ตอนที่อีพีแยงจู๋เข้าไปตรวจจุดนี้น่าจะทำให้มันหลุดจากข้อครหาการเป็นกระเทยได้”
“หวังว่านะ..?”
.
เอาใจช่วยเพื่อนสุดฤทธิ์ ยาคุมก็ยังไม่ได้กินทั้งที่กำหนดเวลาของความฉุกเฉินอยู่ที่ 12 ชั่วโมง / หนึ่งเม็ด ทานเบิ้ลกันสองครั้งถ้ากินผิดเอสเตอโรนในยาจะไม่เกิดปฏิกิริยา ทำให้ผนังช่องคลอดยังคงหนาและไม่ยอมสลายตัว เอ็มบริโอจากตัวอ่อนเสปิร์มจะสามารถเข้าไปฝังตัวที่ผนังมดลูกได้ ทำให้เกิดสภาวะตั้งครรถ์แบบไม่พร้อมขึ้น
.
ดูเหมือนเหตุการณ์มากมายที่ประเดประดังเข้ามาจะทำให้แพรวลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท สมาธิของเธอจดจ่ออยู่แต่กับสัญญาณมือถือและอินเตอร์เน็ต เธออยากเล่าสิ่งที่รู้มาจากห้องแล็บใต้ดินให้พีรับรู้จับใจ แล้วก็อยากจะรู้ด้วยว่าตอนนี้เพื่อนที่เผลอได้กันนั้นมุดหัวอยู่ที่ไหน และเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง
.
เธอเดินเตร็ดเตร่วนไปมาอยู่บนสนามหญ้าแห้งตายหน้าบ้าน ทำได้เพียงรอแล้วก็รอขอให้บรรดาเจ้าหน้าที่เคลียร์ถนนเสร็จเร็ว ๆ จะได้ออกไปตามหาเพื่อนได้ซะที
.
“กระบะเราขับไม่เป็นแต่ถ้าเป็นมอเตอร์ไซต์ก็พอไหวอยู่ กุญแจแขวนอยู่ตรงประตู แค่ซ่อมทางเท้านิดเดียวเอง ขอแค่มีพื้นที่พอให้ล้อลงวิ่งได้ ฉันจะออกไปหาแกเองเลยอีพี ฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทเจ้าหญิงในปราสาทที่วัน ๆ รอแต่พระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยหรอกนะ ”
“แกไม่ใช่ตุ๊ดเว๊ยเพื่อน! ถ้าแกโดนจับ! หลักฐานอันสุดวิปริตวิตถารในโทรศัพท์ฉันนี่แหละที่จะช่วยแกได้ ฉันจะเอาไปยืนยันกับพวกคุณหมอเอง!”
.
ลมหนาวกึ่งกรรโชกโบยตีใส่หน้า หน้ากากกันแก็สถึงกับขึ้นฝ้าส่วนเสื้อผ้าชุดกันฝนก็ปลิวไสว นั่นไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิในใจของแพรวเย็นลงเลย หากแต่เป็นสิ่งที่ตามมาหลังวายุภักมนตรานั้นต่างหาก ที่ทำให้สาวเจ้าเริ่มจะมีรอยยิ้ม
.
“ปริ๊น! ๆ , ปริ๊น ๆ , ปริ๊นนน!!!”
.
คิดยังไม่ทันเสร็จถนนก็ยังซ่อมไม่เสร็จ แต่ในชั่วพริบตาที่คิดถึงโคตร ๆ ร่างหนาทะมึนทึมของพีกับคณะเจ้าหน้าที่ทีมกู้ภัยในชุด PPE ก็โผล่พ้นหัวมุมถนนผุ ๆ พัง ๆ ออกมา
.
เสียงแตรดังสนั่นเหลือบตาหันมองโดยพลัน ดันวิ่งช้าราวกับรถขายกับข้าว รถบรรทุกหกล้อคันนี้มีอุปกรณ์ช่างสารพัดบรรจุมาเต็มกระบะหลัง มันค่อย ๆ เคลื่อนตัวลัดเลาะเศษซากความเสียหายเข้ามาสบทบในพื้นที่ พร้อมกับนายช่างโยธาธิการ , บุรุษพยาบาล , ทีมกู้ภัย ที่ต่างก็นั่งบนกระบะหลังมาด้วยความแออัด
.
ทุกคนในนี้ล้วนผ่านการตรวจคัดกรองครบทั้ง 3 กระบวนการแล้วทั้งสิ้น พวกเขาแมนจริงไม่ได้เป็นกระเทย นั่นรวมไปถึงพีที่เกาะขอบหน้าต่างโหนระโยงระยางมาแบบโคตรเท่ห์ เขาดูแมนมาก ๆ เก๊กหน้าเก๊กตาตีขรึมชี้ไม้ชี้มือราวกับกระเป๋ารถเมล์เซอร์ ๆ ที่ชำนาญพื้นที่เป็นพิเศษ
.
“ซ้ายเหลือเยอะพี่! ซ้ายอีก! ห่างพี่.. ห่าง.. ตรงเลยพี่ยาวไป.. ยาวไป.. ยาววว~!”
ขนาดน้ำเสียงยังเปลี่ยนไป
.
นี่พีกินอะไรเข้าไปเขายังเป็นเขาคนเดิมอยู่หรือไม่ จังหวะที่รถบรรทุกคันนี้วิ่งผ่านหน้าแพรวไปเธอได้แต่ช็อค! หรือเธอจำคนผิด? ไม่น่าใช่! เพราะทันทีที่รถบรรทุกจอดคนแรกที่กระโดดลงมาจากประตูก็คือพี เขาตรงเข้ามาหาแพรวแบบไม่ลังเล ติดก็แค่ไม่เหลือความตุ้งติ้งที่เคยชินก็เท่านั้นเอง
"ด็อกเตอร์ไฟเริ่มมอดแล้ว!"แพรวตะโกนพลางใช้เสื้อคลุมตะปบลงบนตัวของเฟิงฉินด้วยความรุนแรง.สอดคล้องกันกับมิวท์ที่เริ่มมองเห็นช่องว่่างระหว่างแนวไฟสีม่วง ที่โหว่เป็นรอยเว้าพอที่จะวิ่งแทรกตัวออกไปได้ ไม่รอช้าเธอรีบลากตัวเฟิงฉินที่สลบเหมือดออกไปทันที ร่างกายของเขาไถลไปกับพื้นครูดไปกับดิน มิวท์ลากขาส่วนแพรวยกแขนสภาพดูทุลักทุเลมาก ร้อนก็ร้อนแต่ก็ต้องทำในเมื่อมีจังหวะและโอกาสพอที่จะเป็นไปได้ ถ้าไม่โดนด็อกเตอร์หัวฟูฉุดรั้งเอาไว้ก่อน แกเอื้อมมือไปดึงชายเสื้อของแพรวเอาไว้ ก่อนจะพูดขึ้น."จุ๊ ๆ จุ๊ ๆ ไม่ต้องเสียแรงทำอะไรแบบนั้นหรอกพวกเธอ ฉันขอแค่ 10 วินาที แค่เสี้ยวอึดใจที่นี่ก็จะกลับมาเป็นปกติ""แล้วก็เลิกพยายามได้แล้ว พ่อหนุ่มนั่นไม่รอดหรอกไม่สังเกตเลยรึไงว่าเขาหยุดหายใจไปตั้งนานแล้ว!".แพรวมองตามเป็นพัลวัน น้ำเสียงสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้."บ้า! ไม่จริงน่ะด็อกเตอร์~!".10 , 9 , 8 , 7 , 6 นับถอยหลังยังไม่ถึงศูนย์ดี กำแพงเพลิงสีม่วงอเมทิสต์ก็เริ่มลดระดับความรุนแรงลงตามที่ด็อกเตอร์บอก พวกมันด้อยพิษสงลงประหนึ่งงูเห่าที่ถอดใจยอมแพ้ต่อพญาพังพอน แสงสว่างเริ่มจางลงความร้อนเริ่มส่างซา เปิดช่องให้ลม
ประหนึ่งดาวตกที่หลงทิศ กระสุนบ้านม่วงไม่ได้หล่นลงมาจากฟ้าแต่พุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน วิถีความรุนแรงกับไอพ่นเรียกได้ว่าลอยผ่านที่ไหนก็วอดวายที่นั่น สะเก็ดละอองไฟปลิวว่อนร่วงไปตามทาง มองผ่าน ๆ เหมือนกากเพชรแสนสวย แต่หารู้ไม่ว่าร่วงโรยโดนสิ่งใดการลุกไหม้แบบไวโอเลตก็จะเกิดขึ้นในทันที!.ยอดตึกสูงระหว่างทางล้มระเนระนาด! บางหลังแหว่งเว้าไปทั้งด้านทั้งที่กระสุนบ้านแค่พุ่งเฉียดไปแบบเฉี่ยว ๆ มีแต่ตายกับตายถ้าเปรมโดนเจ้านี่เข้า หนำซ้ำเขาที่เป็นถึงจักรพรรดิแห่งเชื้อก็ไม่ได้รู้ตัวถึงภัยคุกคามที่กำลังเกิดขึ้นเลย เครดิตคงต้องยกให้สองหัวหน้าหน่วยผู้เสียสละชีพ แนวปะทะที่ชานเมืองทำให้โฟกัสของเปรมเบี่ยงเบนไป เขาต้องใช้สมาธิระดับสูงในการควบคุมกองทัพนับล้านที่เพิ่มพลังให้แก่ตัวเองผ่านการเซ็กส์หมู่ จึงเป็นอะไรที่ยากมากในการกำกับดูแล.ประกอบกับความประมาทอันไม่คาดคิด ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะว่าโลกใบนี้จะมีมนุษย์บ้าคนหนึ่งที่ยิงบ้านทั้งหลังเข้ามาใส่เขาได้! ประมุขแห่งองค์กรก็เลยไม่ได้เตรียมการใด ๆ สำหรับเรื่องนี้ไว้เลย.แสงสีม่วงสว่างวาบย้อมท้องฟ้า กระสุนบ้านลอยแหวกผ่านน่านฟ้าที่เคยเป็นสีแดงช้ำเลือดช้ำหนองมาอย่างทรนง
บ้านไม้ชั้นเดียวหมุนเชื่องช้าอยู่บนเนินดิน พลันย้ายส่วนของหน้าบ้านที่เคยอยู่ในทิศใต้ให้หมุนหันมาทางทิศตะวันออก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มองเห็นอาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัท AP ได้จากระยะไกล ความรโหฐานระฟ้าของมันกำลังเป็นภัยให้แก่ตัวเอง ก่อนที่ต่อมาไม่นานตัวหลังคาของบ้านก็เริ่มมีอาการผิดปกติ เหล่าแผ่นกระเบื้องพากันสั่นระงมรวดไปทั้งแผง เศษผงฝุ่นมูลดินที่เคยเกาะกรังร่วงกราวลงมากองอย่างน่าสงสาร."ฟึมมม~! , ฟู่~!"ลมตีกระพือฝุ่นฟุ้งกระจาย ตามติดมาด้วยการตะโกนสวนออกมาของด็อกเตอร์."ฉันมีโอกาสแค่ครั้งเดียวถ้าหากพลาดแรงระเบิดจะเฉียกเราเป็นชิ้น ๆ ! พวกเธอรีบไปหาที่หลบซะ! ถ้าจะมีคนตายก็ขอให้เป็นฉันเพียงคนเดียว! , ไป!"ถ้อยสำเนียงสะท้อนก้องกังวานราวกับข้างในมีไมโครโฟน นั่นเหมือนคำพูดเสียสละของคนที่พร้อมจะพลีชีพ ซึ่งก็อาจจะจริงเพราะชั่วยามนี้คนอย่างด็อกเตอร์ก็ไม่เหลืออะไรอยู่แล้ว.แพรว , มิวท์ , เฟิงฉิน เร่งทำตามคำสั่งเสีย เสี้ยวหายใจที่ทั้งสามวิ่งกุลีกุจอหนีห่างออกมา หางตาด้านหลังก็ได้เห็นว่าหลังคาบ้านที่เคยชนกันเป็นหน้าจั่วนั้นได้ทิ้งตัวครือลงมาทั้งแผง บทบาทการกันแดดกันฝนได้จบลงทันที พวกมันสั่นกระเพื่
มองที่ด้านหลังเห็นปลั๊กไฟเสียบใส่เต้ารับไว้แน่นหนา เอามืออังแถวด้านข้างยังสัมผัสได้ถึงความเย็นที่แทรกซึมออกมาจากตัวตู้ได้เล็กน้อย ไม่ผิดแน่แพรวค่อนข้างมั่นใจ ว่าในตู้ใบนี้จะต้องมีเบียร์แช่ไว้เป็นลัง ๆ เธอพยายามมองภาพหลาย ๆ มุม พยายามคิดแทนคุณพ่ออีพีว่าในชั่วยามแบบนี้ ยังอยากจะแดกแอลกอฮอล์เข้าสู่กระแสโลหิตอยู่อีกเหรอ คิดไปก็ปวดหัวสู้โพร่งถามออกไปตรง ๆ เลยดีกว่า ว่าแล้วสาวผมส้มก็ผละตัวเองออกมาเพื่อเปิดทางให้เฟิงฉินเข้ามาช่วย เธอสะกิดหลังด็อกเตอร์ไปสองสามที."ด็อกเตอร์คะ? , ด็อกเตอร์คะ? , คือ!"."อุ๊ย!".ตกใจสะดุ้งโหยงยังไม่ทันถามได้ศัพท์ดี ทั้งมิวท์และแพรวต่างก็สะบัดตัวหนีออกมาจากระยะ ด้วยความสัตย์จริงว่าเป็นอะไรที่ประหลาดตามาก เพราะทันทีที่เฟิงฉินขูดสติกเกอร์โลโก้ยี่ห้อที่ติดอยู่ตรงกลางออกจนหมด ตัวตู้เย็นที่สูงราว 4 ฟุตครึ่งอันนี้ก็ขยับเขยื้อน มันสะบัดตัวเองราวกับมีชีวิต แถมยังพ่นไอเย็นออกมาจากด้านล่างวูบหนึ่ง."ฟู่~!"."เหอะ.. ฉันอยู่กับไอเย็นมาทั้งชีวิตเถอะ แค่นี้คงไม่ทำให้ต้องกลัว"เฟิงฉินคิดในใจ ตามติดมาด้วยการเอ่ยเสียงถามด็อกเตอร์ว่าจะให้ทำไงต่อ."ตรงนี้เหมือนมีรูให้เสียบอะไ
ปุ่มสวิตซ์ถูกกดไปตั้งแต่อยู่บนรถ ปล่อยเวลาผ่านเลยไปเล็กน้อยบ้านทั้งหลังก็จมหายยุบลงไปใต้ดิน! นี่คือระบบป้องกันตัวเองที่ด็อกเตอร์ออกแบบไว้นานแล้ว เพื่อใช้ป้องกันตัวบ้านไม่ให้โดนไวรัสกัดกร่อน แกมีนวัตกรรมเจ๋ง ๆ แบบนี้หลายอย่างเพียงแต่เป็นพวกเราเองที่ไม่ได้โฟกัสมาที่แกตั้งแต่แรก กลับมัวแต่ตามติดชีวิตของแพรวกับความมะรุมมะตุ้มเละเทะของเนื้อเรื่อง จนหวิดจะออกทะเลอยู่หลายรอบ.ซึ่งจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้วเพราะนี่คือศึกสุดท้าย มีแผ่นเหล็กขนาดเท่าบานประตูสองบานวางแผ่หลาอยู่บนสนาม ตรงตำแหน่งที่เคยเป็นตัวบ้านมาก่อน ลักษณะของมันคล้ายกับประตูบานพับที่แข็งแรงแต่กลับวางนอนอยู่บนพื้น ไม่ได้ตั้งขนานกับพื้นโลกอย่างที่ควรจะเป็น แพรวที่อยู่ใกล้กับด็อกเตอร์เลือกที่จะทอดสายตาต่ำลง พลางเพ่งมองไปยังฝ่ามืออันหยาบกร้านของชายสูงอายุ พอดีกันกับมิวท์และเฟิงฉินที่เร่งเดินตามมาติด ๆ."อะไรอ่ะแพรว.. ไม่เห็นจะมี! , อุ๊บ!".โดนจ่อนิ้วเข้ากับริมฝีปาก ยินเสียงจี่จากแพรวทำให้เฟิงฉินกับมิวท์ต้องเงียบลงในทันใด ทุกคนต่างจ้องมองไปยังกระบวนการในการเปิดประตูอันพิลึกพิลั่นนั่น."เงียบก่อนอย่าเพิ่งพูดอะไร ประตูทางลงอุโมงค์มีเซ็นเ
"ซ่าาาาา , ซ่าาาาา , ครืดดด.. ด.. ด.. ด , ครืดดด.. ด.. ด.. ด"ตามปกติถ้าเปิดวิทยุก็จะได้ยินเสียงประมาณนี้.แต่หนนี้กลับเป็นอะไรที่แตกต่างออกไป แพรวถึงกับกระชากตัวเครื่องออกมาจากช่องเสียบหน้าคอนโซลรถ แล้วเอามาแนบหูตัวเองให้ถนัดถนี่ โชคร้ายที่ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นเลย! เพราะเสียงที่ดังกลับมาก็มีแต่เสียงสะท้อนจากปลายกระบอกปืน."ปัง! , ปัง! , ปัง! , ปัง! , ปัง! , ปัง! , ปัง! , ปัง! , ปัง! , ปัง!"."อ๊ากกกก! , เอื๊อกกกก! , อ๊ากกกก.. ก.. ก.. , อ๊ากกกก!".ถ้อยสำเนียงผนวกรวมกับเสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยอง บ่งบอกถึงสถานการณ์ที่เป็นอยู่ทางฟากโน้น หัวหน้าหน่วยทั้งสองและลูกทีมหลักร้อยคงไม่มีใครรอด แม้แต่ลูกทีมของเฟิงฉินที่พูดแต่คำจีนใส่กันก็ไม่มีการวิทยุตอบกลับมาแต่อย่างใด พวกเขาน่าจะตายคาสมรภูมิเยี่ยงทหารดินเผาของจิ๋นซีฮ่องเต้ และตอนนี้ก็คงจะเหลือแต่เฟิงฉินผู้เป็นหัวหน้า กับมิวท์ , แพรว , แล้วก็ด็อกเตอร์ ที่เป็นดั่งความหวังสุดท้าย.แพรวลองจูนสัญญาณคลื่นวิทยุไปอีกหลายย่าน แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิมคือเงียบสนิท! ไม่ม่วี่แววว่าจะมีเสียงใดลอดเข้ามา เว้นก็แต่เสียงร้องคำรามของพวกผู้ติดเชื้อที่ดังไม่หยุดหย่







