บทที่ 7 : ร่าน (18+)

เสร็จสิ้นจากด่านกักกันโรคดังกล่าว กระบะบุโรทั่งของพ่อก็ได้รับสติกเกอร์พิเศษมาแปะหน้ารถ เพื่อใช้ระบุว่าได้รับการยกเว้นให้ผ่านด่านเคอร์ฟิวไปได้เป็นกรณีพิเศษ แม้สีสันสะท้อนแสงของมันจะย้อนแย้งกับสภาพรถโดยรวมมากก็ตามที แต่ก็ถือว่าได้เจ้านี่แหละที่อำนวยความสะดวกให้แก่ 4 ชีวิตในห้องผู้โดยสาร

.

"แยกข้างหน้าเลี้ยวขวาค่ะพ่อ จอดที่รั้วข้างนอกได้เลยคอนโดมิวท์อยู่ที่นั่น"

มิวท์ชี้บอก ติดกันคือแพรวกับพีที่นั่งเบียดเสียดกันแนบแน่น แปลกแต่จริงที่ไม่มีใครกล้านั่งเบาะด้านข้างคนขับเลย

.

ซึ่งทันทีที่รถกดห้ามล้อหยุดนิ่ง สาวเจ้าของเสียงก็เปิดประตูวิ่งพรวดออกไปเลย เธอหันมายกมือไหว้ขอบคุณผู้ใหญ่ครู่หนึ่ง ตรงข้ามกับแพรวและพีที่ได้รับรอยยิ้มอันแห้งเหือดไว้เป็นที่ระลึก ประหนึ่งว่ามิวท์นั้นมีอะไรที่ปิดบังเอาไว้อยู่

.

"ชู่วววว..จะให้เพื่อนเห็นรถของพี่เปรมไม่ได้ จอดไม่ระวังแบบนี้เราสิจะเดือดร้อน!"

มิวท์คิดในใจ

.

ขณะคิดอยู่ใบหูก็ได้ยินเสียงแพรวตะโกนขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ทำให้ค่ำคืนนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

.

"บ๊ายบายมิวท์ ขอบคุณมากนะ ไม่มีเพื่อนดี ๆ อย่างเธอฉันคงแย่!"

.

"จ้า.. , ไม่เป็นไรหรอกแล้วเจอกันนะแพรว.. รักษาตัวด้วย^^"

.

เธอตอบกลับไปด้วยความเกรงใจสูงสุด พลันยืนจด ๆ จ้อง ๆ รอให้กระบะบุโรทั่งบึ่งออกไปจากหน้าคอนโดจนลับสายตา ก่อนจะหันมาหลอกตัวเองแบบงู ๆ ปลา ๆ ว่ารถสีดำที่จอดอยู่เบื้องหน้า อาจจะไม่ใช่รถของพี่เปรมก็ได้ มันอาจจะแค่คล้าย รถสีนี้ยี่ห้อนี้มีวิ่งกันถมเถ

.

"ฮัลโหล!"

"แต่ใครกันล่ะที่โทรหาเรา?"

"บ้า! พี่เขาอาจจะแค่อำเราเล่นขำ ๆ ก็ได้ คงไม่ใช่เรื่องจริงหรอก ใครจะกล้าแหกด่านเคอร์ฟิวกัน"

.

ใจเต้นเป็นกลอง ขาสั่นเป็นระฆังวัด เด็กสาวตื่นเต้นมากสองมือของเธอกอดกระเป๋าโดเรม่อนขึ้นบันไดมาด้วยความหวาดหวั่น เธอไม่อยากให้สิ่งที่คิดเป็นจริงเลย เกิดแพรวรู้ว่าเปรมอยู่ที่นี่มีหวังคงมองหน้ากันไม่ติด มิวท์คิดไม่ออกเลยว่าจะตอบเพื่อนด้วยวิธีไหน

.

ห้องหับต่าง ๆ ไล่มาตั้งแต่ชั้นแรกจนถึงชั้นสาม ปิดสนิทเงียบกริบตามมาตรการของรัฐ ยกเว้นห้องของเธอที่อยู่ตรงสุดทางเดิน จากระยะสิบเมตรนัยต์ตาเฉี่ยวมองเห็นปลายแดง ๆ วาบ ๆ จากควันบุหรี่โพยพุ่ง มีร่างเงาสูงทะมึนไหล่กว้างยืนเท้าแขนลงกับราวระเบียง ชายคนดังกล่าวอัดบุหรี่มวนต่อมวนยืนงุ่นง่านกระวนกระวายอยู่หน้าห้อง สลับกับการก้มดูนาฬิกาข้อมือเป็นระยะ

.

ใช่แล้ว! เขาคือ "เปรม" โดยไม่ต้องสืบ นักศึกษาหนุ่มเดือนคณะเภสัชฯ ควบตำแหน่งประธานหอพักของมหาลัย ที่วันนี้มาโผล่อยู่ที่นี่ด้วยการบึ่งรถเร็วจี๋แข่งกับมาตรการเคอร์ฟิวตอน 4 ทุ่ม

.

มิวท์ไม่ค่อยแน่ใจเธอจึงตัดสินใจค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้ ๆ ให้แสงสว่างของหลอดไฟฉาบฉายลงมาชัด ๆ

.

"พี่เปรม..! ใช่พี่เปรมไหมคะ..?"

.

"มิวท์!"

ดวงหน้าคมสะบัดหันฉับพลัน แสงนีออนย้อมแสงจันทร์ทำให้เขาโคตรจะหล่อ

.

เกิดเป็นการสตั๊นท์ระหว่างกันและกันราว 4 - 5 วิ แต่ทว่าเสี้ยววินาทีต่อมาร่างบางของมิวท์ก็โดนบุกประกบ สองกายแนบชิดติดกันเยี่ยงตำรวจถือโล่กับกลุ่มผู้ชุมนุมแห่งแยกราชประสงค์ ดูทรงแล้วเหมือนเปรมจะอยากพ้นน้ำผสมแก็สน้ำตาเข้าซอกขามิวท์เต็มทน พละกำลังอันเกินกว่าคน เลยผลักดันร่างของหญิงสาวไปชนเข้ากับผนังด้วยความรุนแรง

.

"ตุบ!"

.

"โอ๊ย! พี่ค่ะ!"

.

อารยะขัดขืนหรือจะสู้พลังความหื่นที่ไม่ต้องง้อพรก. เปรมเริ่มรุกไล่ด้วยความฉุกเฉิน ผ่านการใช้ปากไซร้ลงที่ลำคอ

.

"จุ๊บบบบบ!"

"ซูดดดดด...ด...ด...ด"

.

"พี่เปรมอย่าค่ะ.."

.

"ทำไมล่ะก็พี่คิดถึงมิวท์นี่นา.. พี่รอมิวท์นานมากเลยนะรู้ไหม?"

.

"จุ๊บบบบบ!"

.

ร่างบางดิ้นจนทำกระเป๋าถือร่วงหลุดลงพื้น สเปร์ย์ฆ่าเชื้อหน้ากากอนามัยกระเด็นกระดอนออกมา เธอไม่อยู่ในสถานะที่จะต่อสู้ขัดขืน ลำตัวอ่อนละทวย ท้ายทอยร้อนผ่าวไปจนถึงหลังหู ก่อนที่มือหนาของเปรมจะเริ่มซุกซนลงบนเนินอก เขาชอนไชปลายนิ้วเข้าไปในร่องกระดุม ดุนแหย่เข้าไปถึงตะเข็บยกทรงเวียนวนยอดถัน พอสาสมใจแล้วจึงได้วาดไล้ออกมาลูบคลึงเข้าที่เอวอันคอดกิ่วเสียวสะท้าน

.

"พะ....พี่....เปรมม..ม...ม...อืม..ม...ม...ม"

"ซีดดดด..ด...ด"

.

ซุ่มเสียงชักสั่นเครือพูดไปเป็นคำ ทั้งตัวสั่นโยนโดยเฉพาะบริเวณต้นขาเบื้องล่าง วินาทีนี้มิวท์สัมผัสได้ถึงความชุ่มฉ่ำจากถ้ำรักที่เธอหวงแหน นั่นเหมือนเป็นคำตอบกลาย ๆ ว่าร่างกายเธอก็โหยหาสิ่งเหล่านี้มาตลอด แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่านี่คือแฟนเก่าของเพื่อนก็ตามที

.

"หอมจัง.."

"หอมมิวท์มากเลยครับ.."

.

นี่สิถึงจะเรียกว่าถ้อยคำที่เป็นการคุกคามทางเพศโดยแท้ เปรมมิได้มีเจตนาเปรียบเปรยสองแง่สองง่ามแต่อย่างใด หากแต่เป็นหว่างขาแท้ ๆ แม่ให้มาของมิวท์นี่แหละที่เขาหวังจะพิชิตมันให้สำเร็จ เจ้าตัวเลยสานต่อด้วยการฉวยโอกาสประกบปากเข้าไปจุมพิต เขางับกลีบปากบางด้วยจังหวะอันอ่อนนุ่ม รสสัมผัสผสานรวมเข้าเป็นหนึ่ง จนลิ้นรับรู้ได้ถึงรสแอลกอฮอล์ที่ฝ่ายหญิงเพิ่งดื่มกินมา

.

เปรมมองหน้ามิวท์ส่วนมิวท์นั้นเขินจนต้องหลับตา ฝ่ายชายเลยรุกต่อด้วยการใช้ลิ้น แปลกแต่จริง! ที่มิวท์เองก็ดันสอดลิ้นกลับคืนมาด้วย

.

"ชอบแล้วใช่ไหม?"

.

"ค่ะ.."

.

"จ๊วบบบ , จุ๊บบบ , จุ๊บบบบ , จุ๊บบบบ"

.

ทั้งสองยืนนัวกันอยู่หน้าประตูห้อง แสงสลัวจากระเบียงที่ไม่มีคนช่างเป็นอะไรที่โคตรได้บรรยากาศ จนกระทั่งถึงเสี้ยวอึดใจหนึ่งเปรมก็หยุดทำ จู่ ๆ เขาก็โน้มตัวลงไปเก็บกระเป๋าถือให้มิวท์พลันจัดเก็บอุปกรณ์ฆ่าเชื้อต่าง ๆ ให้กลับเข้าที่ แต่ทว่าหางตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นสิ่งที่ทำให้น่าตกใจเข้า

.

นั่นก็คือ..

.

"เอิ่ม..มิวท์นี่มัน?"

"นอกจากเสปรย์ฆ่าเชื้อ หน้ากากอนามัย เธอยังพก "ถุงยางอนามัย" ไว้ด้วยเหรอ?"

"พกเป็นกล่องเลยด้วย?"

.

"พี่.. เปร๊มมม!?"

.

พูดไม่พูดเปล่ายังอุตส่าห์ควักออกมาโชว์ ดูทรงฝ่ายหญิงน่าจะอับอายเป็นอย่างมาก แต่ไม่เลย! มิวท์รีบผละตัวออกจากวงแขนกำยำนั้นทันที เธอตวัดมือหยิบเอากล่องถุงยางยัดใส่กระเป๋าโดเรม่อนคืนตามเดิม พลันล้วงเอาคีย์การ์ดออกมาแตะลงที่ตัวล็อคประตูจนเกิดเสียงดัง "ติ๊ดดด!"

.

"คนบ้า..!"

ทำหน้างอนพอน่ารัก กลัดกระดุมกลับแลบลิ้นสวนไปหนึ่งที

.

โดยหารู้ไม่ว่าชั่วอึดใจที่ชายหนุ่มเผลอนั่นเอง ฝ่ามือเรียวก็ได้คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเปรม เธอเหวี่ยงเขาเต็มแรงจนร่างแกร่งกระแทกบานประตูพับเข้ามาในห้อง

.

"โครมมมมม!"

.

"โอ๊ยยยย! เบาหน่อยสิมิวท์!"

.

ต่อเนื่องด้วยการใช้แผ่นหลังพิงบานประตูลงกลอนสลัก เกิดเป็นห้องปิดตายที่มีหนึ่งหญิงหนึ่งชายมุ่งจะปฏิสนธิกัน มิวท์สูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด เบื้องหน้าห่างไปเพียงวามีนักศึกษารุ่นพี่สุดหล่อยืนแอ่นลำเตรียมขึ้นสวรรค์อยู่ เป้ากางเกงของเขาโก่งนูนชัดเจนโดยไม่ต้องมองก็สังเกตเห็น คิดได้ดังนั้นเลยตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะปลดโบว์ผูกผมของตัวเองออก

.

"พี่เปรมคะ.."

"มิวท์มีอะไรจะสารภาพ.."

"มิวท์เองก็รอเวลานี้มาตลอดเช่นกันค่ะพี่.. การรอคอยของพี่มันสู้มิวท์ไม่ได้สักนิด"

.

สะบัดผมปลิวไสว พูดไปพลางสางผมไปด้วย

.

"เพราะงั้น.. เรื่องระหว่างเราในคืนนี้ ไม่ใช่พี่ที่เอามิวท์นะคะ แต่เป็นมิวท์ต่างหากที่ได้พี่!"

.

คดีพลิกเมื่อฝ่ายชายดันกลายเป็นคนโดนปล้ำ มิวท์พูดจริงไม่ได้โกหก เธอเฝ้ารอวันที่แพรวจะเลิกกับเปรมมานานแล้ว แล้วก็เป็นความจริงอีกข้อที่ว่า "เธอไม่เคยผ่านมือชายคนใดมาก่อนเลย" ความแคล่วคล่องของการเล้าโลมล้วนมาจากประสบการณ์จากการดูคลิปโป๊ล้วน ๆ มิวท์มักจะมโนไปเองเสมอว่าตัวเองเป็นนางเอกหนังโป๊ที่โดนเปรมร่วมรัก

.

"จุ๊บ , จุ๊บ , แผล็บ , แผล็บ , จุ๊บ , จุ๊บ"

.

"มิวท์แอบรักพี่มานานแล้วค่ะพี่เปรม.. อ่าาาา.. อ่ะ.. อ่าาาา.. ดูปากมิวท์นะคะ.."

"มิวท์~ รัก~ พี่~"

.

"ด๊วบบบ , ดุ๊บบบ , จุ๊บ , จุ๊บ , จุ๊บ"

.

รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้า ที่หน้าประตูทางเข้าได้ยินก็แต่เสียงริมฝีปากเธอเลียแทะโลมเหล่าอวัยวะ พร้อมกับคำหวานต่าง ๆ นา ๆ ที่ถาโถมเข้ามาใส่ ทำให้เปรมยิ่งเกิดการตื่นตัว เขาแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยแค่ยืนเกร็งเป็น "ตชด." (เตรียมใช้ดอ) ที่ไม่ได้ย่อมาจาก "ตำรวจตระเวนชายแดน" ก็เพียงพอแล้ว

.

"จ๊วบบบบ!"

.

"แฮ็ก ๆ , แฮ็ก ๆ"

"พี่รู้อะไรไหม? มิวท์อ่ะ! รู้แม้กระทั่งขนาดของจู๋พี่ว่าใส่ถุงยางเบอร์อะไร? เชื่อป่ะ?"

.

หล่อนเปลี่ยนท่าเป็นนั่งคุกเข่า ทำให้ตอนนี้ใบหน้าสวย ๆ สไตล์ลูกคุณหนูได้จ่ออยู่ที่เป้ากางเกงของเปรมแล้วเป็นที่เรียบร้อย ฮอร์โมนกำลังคลั่ง เปรียบเปรยไปคงไม่ต่างจากแฟล็ชม็อบนักศึกษาที่กำลังระดมพลจากที่ต่าง ๆ ซึ่งคิดว่าอีกไม่นานเราคงได้เห็นอะไรที่ "บึ้ม! , บึ้ม!" จากคนคู่นี้เป็นแน่

.

"ไม่จริงน่า.. ล้อเล่นเหอะ? รู้ได้ไง?"

.

"ก็ไม่ยังไงหรอกค่ะ มิวท์ก็แค่แอบดูพี่ตอนที่อยู่กับแพรวตลอด ๆ ตอนที่พี่มีอะไรกับเพื่อนหนู เสื้อผ้าที่พี่ถอดกองไว้ ไซต์เสื้อเชิร์ต เบอร์รองเท้า หนูก็จำไว้หมดแหละ"

.

มือเรียวเริ่มดึงชั้นในชายตรารอซโซ่สีกรมท่าที่อูมอยู่ตรงหน้าตัวเองลง ขนาดของมันผงกแต่ละทีนี่เรียกได้ว่าสร้างความตกใจให้แก่มิวท์อยู่ไม่น้อย แต่ก็ยังดีที่ต้ังสติได้ เธอจึงเอื้อมไปหยิบกล่องถุงยางมาแกะ ฉีกซองแล้วก็บรรจงสวมใส่ให้กับเปรมมันทั้ง ๆ อย่างงั้น

.

"ซึบบบบ!!"

(พอดีเป๊ะ! )

.

"เห็นไหมคะพี่..พอดีเด๊ะเลย! พี่ได้เพื่อนหนูแล้ว.. เอาหนูด้วยอีกคนจะเป็นไรไป หนูอนุญาตให้พี่ทำทุกอย่าง..ง..ง..."

.

"อุ๊ย!"

.

ว๊ายยยย!"

"กรี๊ดดดดด!!"

.

"อีพี่เปรม!"

"พี่เปร๊มมมม..ม..ม..ม"

"อีพี่เปรมบ้า! วางมิวท์ลงก่อน! ไม่ใช่ตรงนี้ ตรงนี้ไม่ได้นะคะ! อร๊ายยยย! มันน่าอายจะตาย!!!"

.

บทสนทนายั่วสวาทจบลงแค่นั้น ซีนต่อมากลายเป็นฉากร่วมรักระดับมาราธอน sub4 ที่เสร็จกันไปถึงสี่น้ำและลากยาวไปถึงตีสี่ก็ยังไม่มีฝ่ายไหนยอมแพ้ รสชาติของหนุ่มสาวที่เพิ่งได้กันทำให้สวรรค์เกิดขึ้นบนเตียง หลังจากที่เปรมอุ้มมิวท์ไปที่นั่น อาวุุธประจำกายของเขาที่ใส่นวมเซฟไว้เป็นอย่างดีก็ได้ทำการเข้าตีเมืองจันทน์จนทำนบน้ำแตกซ่าน

.

เปรมเปลี่ยนเตียงหรูจากอีเกียร์ (IKEA) เป็นโต๊ะเชือดในโรงฆ่าสัตว์ เสียงกรีดร้องครางแบบสะใจของมิวท์คือหลักฐานข้อหนึ่งที่มิอาจปฏิเสธได้ หลักฐานข้อต่อมาคือขาเตียงที่มีแต่การกระแทก , กระทบ , กระทั่ง , มันกระเถิบขึ้นหน้าไปในทุก ๆ ครั้งที่เจ้านายมันกระเด้าเย็ด

.

มิวท์ครางหนึ่งทีเตียงเอี๊ยดหนึ่งครั้ง เตียงเอี๊ยดสิบครั้งมิวท์นี่แทบจะร้องไม่ไหว แล้วคนที่มันส์กว่าใครก็คงจะหนีไม่พ้นเปรม หยาดเหงื่อของเขาซาดซึมลงที่ผ้าปู ชายผ้ากระจุยกระจายหลุดจากขอบเตียงด้วยแรงปฏิกิริยาที่เขาย่ำยีใส่ฝ่ายหญิง มันทั้งเปียกแล้วก็ชุ่ม แม้ผิวสัมผัสมันจะนุ่มแต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับหนังเนื้ออุ่น ๆ ของมิวท์ที่เขานอนกอดฟัดอยู่

.

พวกเขาคือคู่ผัวเมียที่ไม่ต้องมีทะเบียนสมรส สรรพนามแทนกันและกันเปลี่ยนเป็น "ผัวจ๋า" "เมียจ๋า" ตามอารมณ์แห่งความเงี่ยนโดยไม่ต้องง้อนายทะเบียนจากสำนักงานเขตไหน ๆ มิวท์เป็นของเปรมแล้วทั้งกายและใจ เธอยอมมอบความซิงให้แก่เขาและใช้ทุกสรรพวิชาที่เรียนรู้จากหนัง AV มาประเคนให้ด้วยความยินดียิ่ง ในขณะเดียวกันเปรมเองก็ด้วย เขานอนกับผู้หญิงมามากซึ่งนอกจากแพรวแล้วก็มีมิวท์นี่แหละ ที่ทำให้เขาไม่ได้หลับได้นอนเลย

.

.

หลายชั่วโมงผ่านไป

.

นาฬิกาหัวเตียงบอกเวลาว่าตี 5 ผ่านช่วงเวลาเคอร์ฟิวมาแล้วและเปรมเองก็คงต้องกลับ เขาเหลือบสายตามองลงข้างเตียงแทบแยกไม่ออกว่าเสื้อผ้าตัวเองกองอยู่มุมไหน การร่วมรักเมื่อคืนไม่ต่างจากสงคราม ที่แม้แต่น้ำกามยังถูกลูกคุณหนูกลืนกินลงคอไปหมดสิ้น

.

"กางเกงอยู่ไหนวะ?"

เปรมคิด ก่อนจะตวัดพลิกร่างเปลือยตัวเองกลับมาด้านที่มีมิวท์นอนหลับอยู่ มุมปากเธอยังคงเลอะคราบน้ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิง หายใจเร็วจนบัวตูมคู่นูนกระเพื่อม

.

"ไม่ไหวแล้วมิวท์.. พี่เอาเธอจนถุงยางหมดกล่องแล้ว ร้อนแรงกว่าน้องก็เตาแก๊สแล้วล่ะ เธอมันสาวฮ็อทของจริง"

.

"จุ๊บบบ!"

.

"อืมมม.. พี่เปรม..ม..ม~!"

.

คล้ายจะตื่นแต่เหมือนแค่สะลึมสะลือ เด็กสาวที่ใช้ผัวร่วมกับเพื่อนจึงได้ขยับตัวขึ้นมาหนุนบนไหล่ เธอพาดแขนโอบกอดเปรมไว้ ในขณะที่เปรมเองก็ดึงเธอเข้ามากอดไว้เช่นกัน แล้วก็หลับกันไปทั้งคู่ทั้งโป๊ ๆ แบบนั้นจนถึงช่วงสายของวันรุ่งขึ้น