CHAPTER 1:

RHIANNA'S POV

"Kapag tumawag talaga ang HR sa'kin mamaya, hindi na ako babalik sa apartment. Derecho na akong magse-celebrate!"

Halos mapasigaw si Trish habang nakataas ang hawak niyang iced coffee.

Napailing na lang ako.

"Te, tumawag na nga sila sa'yo kanina."

"Ay oo nga pala." Napahampas siya sa noo. "Excited lang!"

Napailing ulit ako habang natatawa.

Kasalukuyan kaming nasa paborito naming café na ilang kanto lang ang layo sa unibersidad na pinagtapusan namin. Maliit lang ang lugar pero maaliwalas. May mga halaman sa bawat sulok, mahina ang tugtog ng acoustic songs, at amoy na amoy ang bagong timplang kape.

Ito ang naging tambayan naming tatlo simula pa noong college.

"Excuse me..." biglang singit ni Nico habang naka-cross ang mga braso. "Pwede bang ibalik natin ang spotlight sa akin? Ako rin po ay officially employed."

Napatawa ako.

"Ay, oo nga pala!" kunwaring gulat ni Trish. "Congratulations, Miss Nico."

"Miss talaga?" taas-kilay nitong tanong.

"Eh gusto mo ba, Mister?"

"Naku, mas gusto kong tawagin mo akong future rich husband."

"Ng sino?"

"Ng magiging sugar mommy ko."

Napailing ako habang natatawa.

Lagi silang ganito.

Kapag nagsimula nang mag-asaran ang dalawang ito, wala nang katapusan.

"Rhea..." Tinapik ako ni Nico. "Ikaw na lang ang hinihintay naming magkaroon ng trabaho."

Napangiti ako. "Hinihintay ko pa rin ang tawag."

"Kailan ka ba nag-apply?"

"Noong isang linggo."

"Saan ulit?"

"Del Santiago Corporation."

Halos sabay na napalingon sa akin ang dalawa.

"Hoy!" napalakas ang boses ni Trish. "Iyong Del Santiago? Iyong top company?"

Tumango ako. "Nagbabakasakali lang malay natin di'ba? Baka matanggap,"

"Nagbabakasakali raw." Umirap si Nico. "Cum laude ka. Ang dami mong internship. Ang ganda ng credentials mo. Kung hindi ka pa matatanggap, ewan ko na lang talaga."

Ngumiti lang ako.

Hindi ko rin kasi gustong umasa kasi baka mas lalo lang sumakit puso ko.

Marami akong kasabay na nag-apply. Sigurado akong mas magagaling pa sa akin ang karamihan.

At saka...hindi lang naman ako ang may pangarap.

"Pero alam mo..." sambit ni Trish habang s********p ng kape. "Feeling ko talaga matatanggap ka."

"Sana."

"Sana?" ulit ni Nico. "Hindi. Dapat i-manifest mo 'yan!"

Sabay niyang ipinikit ang mga mata.

"Universe..."

Napahagalpak kami ni Trish.

"Dear universe," dagdag pa niya habang nakataas ang dalawang kamay. "Bigyan mo na ng trabaho ang babaeng ito dahil sawa na akong ilibre siya."

"Aba!" reklamo ko.

"Ano?"

"Ako lagi ang taya ng fries."

"Oo nga. Fries lang. Ang mahal ng kape ko."

"Ikaw nga ang umorder ng pinakamahal!"

"Dahil deserve ko 'to," banat niya.

"Lol," asik ni Trish, "Kaka-deserve mo naubusan ka ng allowance. Sa unang sahod mo baka pwede mo ng mabayaran iyong utang mo sa 'kin, Nicoco.." pang-aasar niya.

"Isang Nicoco pa at bibigwasan kita!" banta niya.

Napailing na lang ako.

Hindi ko alam kung saan kumukuha ng kapal ng mukha ang kaibigan kong ito. Di ko rin maintindihan kung ano talaga trip nila sa buhay.

"Nico."

"Hmm?"

"Bakit hindi mo na lang ligawan si Rhea?"

Halos mabilaukan ako sa iniinom kong kape.

"Ha?!"

Si Nico naman ay dahan-dahang lumingon kay Trish.

"Girl..."

"Ano?"

"Una sa lahat, bakla ako."

"Edi?"

"Pangalawa..." tumingin siya sa akin mula ulo hanggang paa. "Napakaganda ni Rhea."

"Salamat?" hindi sigurado kong saad.

"Pangatlo..." Umiling siya. "Hindi ko kayang sirain ang friendship namin. At kaka-divorced lang ng kasal niya sa pangit na lalaking iyon. Ayaw ko nga!" aniya na para bang diring-diri siya.

"Tingnan mo nga." Tinuro ako ni Trish. "Twenty-five years old na 'yan."

"Hoy! Bakit ba napunta sa 'kin ang usapan tapos ganito pa talaga? Wala na bang iba?!" reklamo ko.

"Kailan ka ba magmamahal ulit? Bakit? Hindi kapa ba maka-move on sa ex-husband mo--"

"Wala pa akong panahon sa ganyan. At gaya ng sinabi mo kanina ay kaka-divorced lang namin. Ayaw ko munang magkaroon ng lovelife, ang kailangan ko trabaho kasi walang magpapakain sa'kin..." banat ko.

"Wala namang masama kung magkajowa ka," mahinang sabi ni Trish.

"Oo nga," sang-ayon ni Nico. "Hindi mo kailangang isuko ang pangarap mo para lang magmahal ulit,"

Napangiti ako.

"Next time nalang..."

"Kailan?" nakangusong tanong ni Trish.

"Hindi ko alam."

"Kapag trenta ka na?"

"Tigilan mo nga ako."

Tumawa silang pareho.

Pagkatapos ay biglang tumayo si Nico.

"Sige na nga alis muna ako," aniya at nakapilantik pa talaga ang mga daliri.

"Saan ka pupunta?"

"CR."

"Bilisan mo akala mo naman gaganda ka kaka-retouch mo," wika ni Trisha habang nginunguya ang fries niya.

"Excuse me!" sabay irap niya. "May image akong pinoprotektahan. At malamang hindi na ako gaganda kasi sobrang ganda kona kaya ganoon. Kasi kapag lalo akong gaganda ay lalo ka ring papangit,"

"Wow... nakakahiya naman sa'yo," si Trish at hindi na maitago ang pagkapikon.

Kung wala ang dalawang ito...

Siguro mas mabigat ang lahat.

Minsan naiisip ko, masuwerte pa rin ako dahil may kaibigan pa rin ako kahit na wala na sa akin ang lahat ng meron ako dati.

~~~~~~~

Nakauwi na ako ng bahay at kasalukuyang nagbabasa ng libro nang mag-vibrate ang cellphone ko.

*Unknown number*

Bahagya akong napakunot-noo bago iyon sinagot.

"Hello?"

"Good morning. May I speak with Miss Rhianna Aguilar?" mahinhin na boses ng isang babae ang narinig ko.

Napatuwid ako ng upo.

"Speaking."

"This is from Del Santiago Corporation's Human Resources Department."

Halos tumigil ang paghinga ko.

Napalunok ako.

"We're pleased to inform you that you've successfully passed the final screening for the Executive Secretary position."

Hindi ko agad naproseso ang sinabi niya.

Parang ilang segundo ring nablangko ang utak ko.

"...Miss Rhianna?"

"Ah... yes! Yes, I'm here."

Narinig ko ang mahinang tawa ng babae sa kabilang linya.

"Congratulations. We'd like you to report tomorrow for your employment documents and final assessment if you're available."

"O-opo! Available po ako!"

"Wonderful. Please be here before one o'clock in the afternoon," dagdag niya.

"I'll be there. Thank you so much!"

Pagkababa ko ng tawag ay napatili ako at paulit-ulit na tumalon sa sobrang saya. At buong gabi ay hindi ako nakatulog nang maayos sa sobrang excitement na nararamdaman ko.