MasukRHIANNA'S POV
Eksaktong alas-dose y medya nang huminto ang sinasakyan kong jeep sa tapat ng Del Santiago Corporation. Bahagya akong napatingala at muling namamgha dahil sa laki ng gusaling nakatayo sa harapan ko. Sa harapan nito ay nakaukit ang pangalan ng kumpanya sa malalaking stainless steel letters. DEL SANTIAGO CORPORATION Isa ito sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa pagdating sa construction materials at industrial equipment. Sila ang pangunahing supplier ng iba't ibang uri ng semento, structural steel, rebars, ready-mix concrete, roofing materials, industrial pipes, aggregates, at iba pang mahahalagang materyales para sa malalaking construction projects. Bukod pa roon, kilala rin sila sa pag-aangkat at pagbebenta ng iba't ibang heavy equipment gaya ng excavators, bulldozers, tower cranes, wheel loaders, forklifts, dump trucks, at concrete batching plants. Kaya naman ilan sa pinakamalalaking contractors, real estate developers, at infrastructure companies sa bansa ay kliyente ng Del Santiago Corporation. Huminga ako nang malalim. "Kayang-kaya mo 'to, Rhianna..." Pagpasok ko sa lobby ay namangha ulit ako sa linis at well organized ang buong area. At halos lahat ng empleyado ay abala sa kani-kanilang trabaho. Lumapit ako sa reception. "Good afternoon, Ma'am." Ngumiti ang receptionist. "Yes?" "Nandito po ako for my employment processing." "May I have your name, please?" "Rhianna Aguilar po," nakangiti kong bigkas ng aking pangalan. Ilang segundo siyang may chineck sa computer bago muling ngumiti. "Welcome to Del Santiago Corporation, Miss Aguilar," Hindi ko mapigilang mapangiti. "Thank you." "Please proceed to the Human Resources Department on the twelfth floor." "Okay po." ~~~~~~ Paglabas ko ng elevator, ay agad akong sinalubong ng isang babaeng nasa trenta anyos na yata. "Ikaw ba si Miss Aguilar?" "Opo." Ngumiti siya at iniabot ang kamay. "Hi. I'm Denise from Human Resources." Tinanggap ko ang pakikipagkamay niya. "I'm glad you made it." "Thank you po." Matapos kong pirmahan ang ilang dokumento at mabigyan ng maikling orientation tungkol sa kumpanya... Napabuntong-hininga ako dahil akala ko ay tapos na pero biglang nagsalita si Ma'am Denise. "Actually..." ani Denise habang isinasara ang folder. "There's one last step." Napatingin ako sa kanya. "Since you applied as the Executive Secretary of the President, Mr. Del Santiago personally conducts the final assessment of every shortlisted applicant." Bahagya akong napakunot-noo. "Akala ko po... tapos na ang interview?" "It is." Ngumiti siya. "This isn't another interview." "Then... ano po?" "A brief meeting with the president himself," aniya. Napakurap ako. "Mr. Del Santiago believes that his Executive Secretary should be someone he can trust. That's why he always takes the time to personally meet the applicant before giving his final approval." Hindi ko namalayang napalunok ako. Hindi pa pala talaga tapos. "Come with me," usal niya at nagsimulang maglakad, sumunod naman ako kaagad. Lumabas kami ng Human Resources Department. Habang naglalakad sa malawak na hallway ay hindi ko maiwasang mapansin ang halos lahat ng empleyado na nadadaanan namin. "Nakakakaba ba?" tanong ni Denise. Kaunti akong tumawa. "Medyo po." "Normal lang 'yan... ganyan din ako noong first time ko rito," usal niya. Pumasok kami sa isa pang elevator patungo sa floor kung saan naghihintay si Mr Del Santiago. Hindi iyon nagtagal, dahil makalipas ang ilang minuto ay bumukas ang elevator at humakbang na kami palabas. Kumpara sa ibang floors nitong building ay hindi maikakaila ma mas doble ang katahimikan rito sa executive floor. Napayuko ako sa sahig at napansin kong isang makapal na carpet ang aming inaapakan. Modernong interior. At iilan lamang ang mga tao rito. Parang bawat pintong madaanan namin ay may sariling awtoridad. Habang naglalakad ay may ilang empleyadong magalang na bumati kay Denise. Napansin kong halos lahat sila ay seryoso ang ekspresyon. "Ma'am Denise..." mahina kong tawag. "Hm?" "Mabait po ba si Mr. Del Santiago?" Napatawa siya nang mahina. "Mabait naman." Saglit siyang tumigil. "...kapag nasa magandang mood." "Lagi po ba siyang nasa magandang mood?" Napangiti siya. "Let's just say...hindi mo gugustuhing makita siyang galit." Napangiwi ako. Parang lalo yata akong natakot sa narinig ko. Ilang hakbang pa ay huminto kami sa pinakamalaking opisina sa pinakadulo ng hallway. Naka-ukit sa brushed stainless steel nameplate ang mga salitang... OFFICE OF THE PRESIDENT CAIUS DEL SANTIAGO President & Chief Executive Officer Hindi ko alam kung bakit...pero parang mas bumilis ang tibok ng puso ko. "Sir..." Bahagyang binuksan ni Denise ang p***o. "Miss Rhianna Aguilar is here for her final assessment." Mula sa loob... Isang mababa, kalmado, at awtoridad na boses ang sumagot. "Send her in."Rhianna's Pov "Nasa'n kana ba? Kanina ka pa namin hinihintay ni Trish sa labas ng building," tanong ni Nico sa kabilang linya.Bumuntong-hininga ako at binilisan pa lalo ang paglalagay ng mga gamit ko sa bag. "Pababa na," sagot ko at agad na isinukbit ang bag sa balikat ko at nagsimula nang maglakad palabas ng department. "Bilisan mo ha? Kapag natagalan ka pa ng mga twenty-minues ikaw na magbabayad ng kakainin natin..." banta niya. At bago pa man ako makapag-reklamo ay agad niya akong binabaan ng tawag."Walanghiya talaga," napailing ako at dahil ayaw kong magbayad ng kakainin namin mamaya ay nagmadali na akong maglakad.At mabuti nalang ay nakabukas na ang elevator at diretso na akong pumasok sa loob. Ilang minuto rin ang hinintay ko bago tuluyang huminto sa groundfloor ang elevator, pagkabukas ng pinto ay patakbo akong lumabas. Ilang segundo lang ay natanaw ko na ang mga kaibigan kong nakatayo sa labas ng building. "Sa wakas..." sambit ni Trish na mamataan niya ako palabas. Aga
Rhianna's Pov *Two weeks later* "Rhia, pakiabot nga nitong file." "Sure." Iniabot ko ang folder sa katabi kong si Mara bago muling bumalik sa harap ng computer. Dalawang linggo na rin mula nang tuluyan akong lumipat sa ibang kumpanya. At hindi ko maitatanggi na kahit papano ay mas tahimik at payapa ang buhay ko ngayon. Normal lang ang trabaho ko rito. Nasa desk lang ako buong araw. Nag-e-encode, nag-aayos ng files, sumasagot sa emails, at kung minsan ay gumagawa ng reports. Walang komplikasyon. At walang dahilan para mag-isip nang higit sa kinakailangan. Huminga ako nang malalim habang ipinagpatuloy ang ginagawa ko. "Guys..." Biglang napalingon sa amin si Mara mula sa kabilang desk. "Ano?" tanong ni Jethro. "Narinig niyo na ba?" "Alin?" "About doon sa bagong investor?" Napahinto ang mga daliri ko sa keyboard. Hindi ako agad tumingin sa kanila, nagkunwari akong abala pero ang totoo ay seryoso akong nakikinig sa usapan nila. "Anong investor?" tanong ni Jethro. "May ma
RHIANNA'S POV "Finally..." Napangiti ako habang inilalagay ang huling folder sa ibabaw ng maliit na mesa sa sala. Ilang araw lang ang lumipas mula nang mag-resign ako, pero pakiramdam ko ay napakatagal na ng lahat. Hindi ko pinagsisisihan ang desisyon ko. Masakit. Nakakatakot. At hindi ko alam kung tama ba talaga ang ginawa ko. Pero kailangan ko. Kailangan kong lumayo kay Caius. Kailangan kong putulin ang anumang bagay na unti-unting muling nabubuo sa pagitan namin. Dahil lung mananatili pa ako sa kompanya niya, alam kong lalo lamang magiging mahirap ang sitwasyon naming dalawa...lalo na para sa 'kin. Kaya nang matanggap ako agad sa isang kumpanyang inapply-an ko, halos hindi ako makapaniwala. Hindi man kasing laki ng kompanya ni Caius, sapat na iyon para magsimula ulit ako. May bagong trabaho. Bagong environment. Bagong buhay. At higit sa lahat...malayo sa mga posibleng problema. Napangiti ako habang tinitingnan ang email na naka-open sa cellphone ko. "At least... m
CAIUS's POV Kinabukasan.Eksaktong alas-nuwebe ng umaga nang mapansin kong wala pa rin si Rhianna sa opisina.Nakatitig ako sa relo ko habang tahimik na nakaupo sa likod ng mesa.Karaniwan, nasa desk na siya bago pa ako makarating. Napatingin ako sa pintuan ng opisina, naghintay ng ilang minuto ngunit walang pumasok na Rhianna.Muli kong ibinalik ang tingin sa laptop, at sinubukang ituon ang atensyon sa trabaho. Pero lumipas ang mahigit kalahating oras ay napamura ako nang mariin."Sh*t..." i hissed because i couldn't focus on my job.Kinuha ko ang cellphone ko. Hinahanap ko ang pangalan niya sa contacts. Pinindot ko ang call botton. Ngunit walang sumagot. Huminga ako nang malalim at muli itong tinawagan pero ganoon pa rin ang resulta. Gusto kong isipin na baka tulog pa siya, pero alam ko na imposible, dahil kahit day-off niya ay sumasagot siya sa tawag ng HR...at kahit na sino pang empleyado.Naramdaman kong unti-unting sumisikip ang dibdib ko. Hindi ko alam kung bakit. Pero may ku
RHIANNA'S POV Hindi ko alam kung ilang segundo ang lumipas. Ang alam ko lang... Nang maramdaman ko ang labi niya sa akin, parang biglang nawala ang lahat ng ingay sa paligid. Ang dagat. Ang musika mula sa resort. Pati ang mga taong nagkakagulo ilang metro lamang mula sa amin. Wala akong marinig. Pero ilang segundo lang iyon. Dahil agad kong napagtanto ang ginagawa niya. Mabilis kong itinulak ang dibdib niya. "Stop!" Napaatras ako, halos matisod sa buhanginan. Huminga ako nang malalim habang nanginginig ang mga kamay ko. "Anong ginagawa mo?" Hindi siya sumagot. Nakatitig lang siya sa akin. Ang mukha niya ay hindi ko pa rin mabasa, pero kitang-kita ko ang bahagyang pag-igting ng panga niya. "Sinabi ko bang pwede mo akong halikan?" bahagyang tumaas ang boses ko. Nang hindi siya sumagot ay bigla akong nakaramdam ng inis. "Grabe ka..." Umiling ako bago mabilis na tumalikod. Hindi ko na siya hinintay magsalita. Naglakad ako palayo. Mabilis. Ay
RHIANNA'S POV "Actually... excuse me lang po." Pilít akong ngumiti habang bahagyang itinataas ang cellphone ko. "May tumatawag kasi." Agad namang napatingin ang lalaking kausap ko sa screen ng cellphone ko. "Ah, sure. I'll wait." "Thank you." Bahagya akong yumuko bilang paggalang bago mabilis na tumalikod. Hindi naman talaga tumutunog ang cellphone ko. Nagkunwari lang ako. Napabuntong-hininga ako nang makalayo. "Salamat, imaginary caller..." Mahina akong natawa sa sarili. Hindi ko alam kung bakit, pero simula nang magsimula kaming mag-usap ay pakiramdam ko ay naiipit ako. Mabait naman siya. Magalang. Pero... Masyado siyang malapit. Masyado rin siyang madaldal. At sa bawat pagtatangka niyang ilapit ang mukha niya sa akin habang nagsasalita ay lalo lang akong naiilang. Hindi ko talaga kaya. Napailing ako habang naglalakad. "Nasaan na kaya sina Trish at Nico?" Luminga ako sa paligid. Punong-puno ng tao ang resort. May nagsasayaw sa harap ng DJ. May mga nag-iinum







