Share

Kabanata 3

Author: Docky
last update publish date: 2026-08-04 22:10:50

Tatlong araw pagkatapos ng auction, mula nang makita ni Drew si Iya ay hindi na siya nakatulog nang maayos. Tuwing pipikit siya, nakikita niya ang mga mata nito, mga matang walang pagkilala at walang pagmamahal. At ang pinakamasakit, nakikita niya si Zuko na humahawak sa kaniyang asawa na parang pag-aari nito si Iya.

"Daddy?"

Napalingon si Drew. Nasa may pintuan ng kaniyang opisina sina Blake at Drake. Parehong seryoso ang mga ito, hindi tulad ng dati na makukulit at maiingay.

"Come in," mahinang sabi ni Drew.

Sabay na lumapit ang kambal. Umupo sila sa harap ng mesa ng kanilang ama. Ilang segundo ang lumipas bago nagsalita si Drake, ang mas tahimik sa kanilang dalawa.

"Daddy, may plano ka na po ba?"

Napatingin si Drew sa kaniyang mga anak. Siyam na taong gulang pa lamang ang kambal ngunit mas mature na ang mga ito kaysa sa kanilang edad. Siguro dahil sa trahedya o siguro dahil lumaki ang mga itong walang ina.

"Wala pa," matapat na sagot ni Drew. "I'm still brainstorming."

"Puwede po ba kaming tumulong?" tanong ni Blake. "Gusto po naming ibalik si Mommy rito sa mansyon, sa pamilya natin."

Napangiti si Drew nang malungkot. "Mga anak, mapanganib ang lalaking kumupkop sa inyong ina. Si Zuko Altrovi ay—"

"Alam na po namin kung sino siya," agad na putol ni Drake.

Natigilan si Drew. "Paano?"

"Nag-research po kami," sagot ni Blake. "Gamit po ang tablet na binigay sa amin ni Uncle Gideon."

Nanlaki ang mata ni Drew. "Nag-research kayo tungkol kay mafia?"

"Hindi lang po tungkol sa mafia," sagot ni Drake. "Kung hindi tungkol din po kay Zuko Altrovi mismo."

Tumayo si Blake at kinuha ang tablet na nakatago sa kaniyang backpack. Binuksan niya iyon at iniharap kay Drew.

"Narito po ang lahat ng na research namin," seryosong sabi ni Blake. "Si Zuko Altrovi ay tatlumpung walong taong gulang. Ipinanganak siya sa Sicily, Italy. Umalis siya sa Italy noong 2015 matapos ang isang malaking away sa Camorra. Lumipat siya sa Russia, kung saan nakipag-alyansa siya sa Russian Bratva. Noong 2018, itinatag niya ang sarili niyang sindikato, ang Altrovi Syndicate."

Namangha si Drew. Hindi niya alam na ganito katalino ang mga anak niya.

"May mga teritoryo siya sa Russia, Ukraine, at ilang bahagi ng Eastern Europe," patuloy ni Drake. "Ang kaniyang mga pangunahing negosyo ay ang pag-i-smuggle ng mga armas, droga, at human trafficking. At isa pa..." Napahinto siya. Tumingin siya kay Blake.

"May espesyal po siyang interes sa mga babaeng may amnesia," sabi ni Blake. "Ayon sa aming research, hindi lang po si Mommy ang babaeng may amnesia na naging asawa niya."

Nanlaki ang mga mata ni Drew. "Ano?"

"Mayroon po kaming listahan ng hindi bababa sa tatlong babae na nawala sa loob ng nakaraang limang taon," paliwanag ni Drake. "Lahat po sila ay may amnesia at lahat po sila ay naging asawa ni Zuko. At lahat po sila ay biglang nawawala pagkatapos ng ilang taon."

Parang may yelong bumuhos sa katawan ni Drew. "Ibig sabihin..."

"It means, baka hindi lang po si Mommy ang naging biktima niya," sabi ni Blake. "At na baka po kapag nagsawa na si Zuko kay Mommy ay mawawala rin po si Mommy tulad ng iba."

Agad na tumayo si Drew. Hindi niya kayang isipin iyon. "Kailangan na natin siyang iligtas. Ngayon na."

"Sandali lang po, Daddy," sabi ni Drake. "Hindi po p'wedeng basta-basta tayo kikilos. Kung susugod po tayo nang walang plano, baka mamatay lang po tayong lahat. I don't wanna die at this age.”

Napatingin si Drew sa kaniyang anak. "You're right. I'm sorry. Daddy's been carried away by my emotions. Altrovis aren't easy to deal with."

Opo, Daddy! Kailangan po natin ng matalinong plano," sabi ni Blake. "At may naisip na rin po kami."

"That fast?” namamanghang tanong ni Drew. Alam niyang honor students ang mga anak niya pero he didn't expect them to be this smart about real life situations.

Nagtinginan ang kambal at saka ngumiti at tumango sa kanilang ama.

Napatingin si Drew sa bitbit na whiteboard ng mga anak niya kanina. “Kaya pala may dala-dala kayong gan'yan."

Tumayo ang kambal sa harap ng whiteboard na kinuha nila mula sa kwarto ni Blake. Doon, iginuhit nila ang kanilang plano.

"Unang-una," simula ni Drake. "Kailangan po nating makalapit kay Mommy nang hindi malalaman ni Zuko Altrovi."

"P’wede ba iyon?" tanong ni Drew. Kunwari ay walang ideya sa mga sinabi ng mga anak niya. Hinahayaan niya munang ilatag ng mga ito ang nabuo ng mga itong plano.

"Opo," sagot ni Blake. "Ayon po sa aming research, si Mommy ay regular na pumupunta sa isang art gallery sa Makati tuwing Martes at Huwebes. Mahilig pa rin po siya sa paintings tulad ng dati."

Napangiti si Drew. Kahit nawala ang alaala ni Iya, may mga bagay pa ring nanatili rito.

"Doon po natin siya lalapitan," patuloy ni Drake. "Pero hindi po siya ang lalapit sa atin."

"Anong ibig mong sabihin, Drake?" tanong ulit ni Drew, kunwari ay interesadong-interesado siya sa plano ng kambal. Ang totoo, nag-iisip na rin siya ng magandang paraan para makalapit siya kay Iya nang hindi napapansin ni Zuko.

"Kami po! Kami ang lalapit kay Mommy ," sabay na sagot ng kambal.

"Hindi," agad na tutol ni Drew. "Masyadong mapanganib."

"Daddy, pakinggan mo po muna kami," sabi ni Blake. "Si Mommy po ay may amnesia. Kung ikaw po ang lalapit sa kaniya, matatakot siya. Pero kung kami, baka may maalala siya. At hindi niya po agad kami itataboy dahil mga bata lang po kami."

"At dahil kami po ay kaniyang mga anak," dagdag ni Drake. "At ayon sa mga medical articles na binasa namin, ang isang ina ay may natural na koneksyon sa kaniyang mga anak kahit na may amnesia pa siya."

Natahimik si Drew. Pinag-isipan niya ang sinabi ng kaniyang mga anak. May punto sila pero bilang isang ama, hindi niya kayang ilagay sa panganib ang kambal.

"At saka," patuloy ni Blake. "May back-up plan po tayo. Si Tito Gibo!"

Napatingin si Drew kay Gibo—ang kaniyang kanang kamay at mapagkakatiwalaang kaibigan. Si Gibo ay dating miyembro ng intelligence community. Alam nito ang lahat tungkol sa mga taong tulad ni Zuko.

"Gibo?" tawag ni Drew.

Pumasok si Gibo sa opisina. Mukhang seryoso rin siya. "Narinig ko na ang plano ng mga bata. At sa tingin ko, ito ang pinakamagandang paraan."

"Pero—"

"Sir Drew," putol ni Marcus. "Kilala mo ako. Hindi ko ipapahamak ang mga inaanak ko. Pero tama sila. May amnesia si Iya at hindi siya maniniwala sa iyo dahil sa tatlong taon na pagkontrol at pagmamanipula sa kaniya ni Zuko. Pero sa mga anak niya, ibang usapan na iyon."

Napabuntong-hininga si Drew. Tiningnan niya ang kambal. Ang mga mata ng mga ito ay puno ng pag-asa at determinasyon.

"Ano ang eksaktong plano?" tanong ni Drew.

Ngumiti si Drake. Binuksan niya ang kaniyang tablet at ipinakita ang isang dokumento.

"Una, kailangan po nating malaman kung gaano kalalim ang kontrol ni Zuko kay Mommy. Kaya magpapakilala po kami bilang mga batang mahilig sa art. Sa gallery. Hindi po namin sasabihin agad na anak niya kami."

"Kapag nagkaroon na po ng koneksyon si Mommy sa amin," patuloy ni Blake. "Unti-unti po naming ipapakilala ang mga bagay na dati niyang gusto. Mga kanta. Mga pagkain. Mga lugar. Para magising po ang kaniyang mga ala-ala."

"At kapag may konting pag-asa na," sabi ni Drake. "Doon ka na po papasok, Daddy."

"Paano?" tanong ni Drew.

Ngumiti nang may pag-asa si Blake. "Dad, tandaan mo noong sinabi ni Mommy na para lang sa'yo ang giling-giling niya?"

Napakunot ang noo ni Drew. "What the hell? Narinig niyo ‘yon at natandaan niyo pa talaga?” Hindi niya maaari kung matatawa ba siya o magagalit sa mga anak niya pero sa huli ay napangisi siya.

"Ganoon din po ang gagawin natin," sabi ni Drake. "Pero sa mas malaki pong paraan. Magpo-propose ka po ulit sa kaniya. Gaya ng dati. Sa lugar kung saan una po kayo unang nagkakilala. O kaya, kung paano po nag-umpisa ang inyong pag-iibigan."

"She's my former secretary," bulong ni Drew. "And our first bonding happened at Baguio."

"Tama po," sabi ni Blake. "Kung may natitira pa pong alaala si Mommy tungkol sa inyong pag-ibig, sa inyong opisina po iyon magigising."

Tumayo si Drew. Tiningnan niya ang kambal. Hindi niya akalaing ang kaniyang mga anak na mas matapang at mas matalino pa pala kaysa sa inakala niya.

"Sige," sabi ni Drew. "Gagawin natin ang plano niyo. Pero may isang kondisyon."

"Ano po iyon, Daddy?" tanong ng kambal.

"Kung sa anumang oras ay makaramdam kayo ng panganib, kailangan niyong lumayo agad. Walang pagtatanong. Walang pag-aatubili. Ang kaligtasan niyo ang pinakamahalaga. You need to distance yourself from Zuko and his men. Hindi niyo dapat makuha ang atensyon nila. Maliwanag?”

Tumango ang kambal.

"Deal," sabi ni Drake.

"Deal," sabi ni Blake.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Daddy, Let's Get Mommy Back!    Kabanata 109

    Pagkalipas ng dalawampung minuto, nakahanda na ang lahat. Inilatag ni Drew ang isang malaking checkered picnic blanket sa ilalim ng malaking puno ng aratis na nagbibigay ng napakagandang lilim sa kanila.Si Manang Mildred at ang dalawang kasambahay ay nagdala ng dalawang malalaking basket na puno ng mga pagkain—may mga club sandwich, fresh fruits katulad ng strawberries at grapes, mini cupcakes, at isang malaking pitcher ng malamig na lemonade."Mag-ingat po kayo rito sa labas, Ma'am Iya, Sir Drew," nakangiting bilin ni Manang Mildred habang inihahanda ang mga plato at baso sa ibabaw ng blanket. "Tawagin niyo lang po kami sa kusina kung may kailangan pa kayo.""Salamat po, Manang Mildred. Kami na pong bahala rito," nakangiting sagot ni Iya habang tumutulong sa pag-aayos ng mga plato.Nang maiwan silang apat, agad na humiga sina Blake at Drake sa gitna ng picnic blanket habang nakatitig sa mga dahon ng puno na dahan-dahang sumasayaw sa hangin."Napakasarap po ng hangin dito, Mommy," sa

  • Daddy, Let's Get Mommy Back!    Kabanata 108

    Biglang kumirot ang sintido ni Iya. Napapikit siya nang mariin, at sa gitna ng kadiliman ng isip niya, may isang imahe na dahan-dahang gumuhit.Isang maaliwalas at malawak na damuhan sa ilalim ng maliwanag na sikat ng araw. Sariwa ang amoy ng damo at mga bulaklak.Sa panaginip o alaalang iyon, may dalawang taong nakaupo sa damuhan. Isang babae at isang lalaki. Naka-puting dress ang babae—katulad na katulad ng nasa painting, at kitang-kita ang malaki at bilugang tiyan nito dahil sa kabuntisan. Nakasandal ang babae sa dibdib ng lalaki habang nakaluklok sila sa ilalim ng isang malaking puno.Malabo at nagbe-blur ang mga mukha nila. Hindi maaninag ni Iya kung sino ang lalaki at kung sino ang babae.Sa mismong eksenang iyon, dahan-dahang inabot ng babae ang kamay ng lalaki. Inilagay niya ang malaking palad nito sa ibabaw ng malaki niyang tiyan."Hawakan mo... sumipa ulit sila," marahang sabi ng babae.Habang nakapatong ang kamay ng lalaki, biglang gumalaw at sumipa ang mga bata sa loob ng

  • Daddy, Let's Get Mommy Back!    Kabanata 107

    Matapos ang masayang almusal, nagpasya si Iya na pumasok muna sa silid niya upang maligo at magbihis. Pagkatapos ng ilang minutong pagligo sa medyo mainit na tubig ay nakaramdam siya ng matinding ginhawa.Nagsuot si Iya ng simpleng puting dress, saka hinayaang nakalugay at mamasa-masa pa ang mahaba niyang buhok. Habang nakatitig sa sariling repleksyon ay inaayos niya ang ilang hibla ng buhok, biglang may narinig siyang marahang katok sa kaniyang pintuan.Napakunot ang noo ni Iya. Sino kaya ang kumakatok nang ganitong oras? Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa pinto at binuksan ito.Nagulat siya nang bungarin siya ng dalawang anak. "Good morning ulit, Mommy!" nakangiting bati ni Blake habang sumisilip sa loob ng kwarto."Mommy, tapos ka na bang maligo?" tanong naman ni Drake habang itinaas ang espada niya sa ere. "Umalis na si Daddy, Mommy. Tayo na lang ang nandito sa mansyon—”“Kasama natin sila Manang Mildred!” giit naman ni Blake. “It’s the same thing,” pagsusungit ni Drake. “A

  • Daddy, Let's Get Mommy Back!    Kabanata 106

    Unti-unting nagising si Iya, ngunit mabigat pa rin ang pakiramdam niya. Inayos niya ang kaniyang buhok at nagpasya nang bumaba. Paglabas niya ng kwarto, nakita niyang nakabukas na rin ang pinto sa kabilang silid—ang kwarto ni Drew. Lumabas ang binata na mukhang preskong-presk na."Good morning, Iya," ngiti ni Drew habang papalapit sa kanya. "Maaga ka ring nagising ah. Ayos lang ba ang tulog mo rito sa bagong kwarto mo?""Good morning din," sagot ni Iya habang pinipilit ngumiti. "Oo, maayos naman... medyo naninibago lang ako sa laki ng bahay, pero nakatulog din naman ako kahit papaano.""Mabuti naman kung ganoon," ani Drew. "Bumaba na tayo. Sigurado akong gising na ang kambal, at naghahanda na sina Manang Mildred ng almusal sa ibaba."Pagbaba nila sa dining area, naabutan nilang masayang nag-uunat sina Blake at Drake habang nakaupo na sa malaking hapag-kainan. Sinalubong sila ng mga bagong lutong pagkain na inihanda ng mga kasambahay."Good morning, Mommy! Good morning, Daddy!" sabay

  • Daddy, Let's Get Mommy Back!    Kabanata 105

    Madaling-araw na, pero gising pa rin si Manang Mildred. Nakaupo siya sa isa sa mga silya sa gilid ng mahabang kusina habang kaharap ang tatlo pa sa mga pinakalumang kasambahay at katiwala ng pamilya. Seryoso nakatingin nang isa-isa sa mga kasama."Makinig kayong mabuti sa akin," panimula ni Manang Mildred, bakit seryoso at may halong pag-aalala ang mukha. "Tumawag sa akin si Ma'am Yvee kanina bago sila umalis patungong airport. Mahigpit ang bilin niya, pati na rin nina Sir Gideon, Ahma, at ng buong pamilya... na manatiling nakatago ang mga sikreto ng nakaraan."Napakunot ang noo ni Mang Kiko, ang matagal nang hardinero at katiwala. "Pero Mildred, hanggang kailan natin itatago kay Ma'am Iya ang totoo? Nandito na siya sa mansyon. Kasama na niya si Sir Drew at ang mga bata. Hindi ba't mas mabuting malaman na niya ang tungkol sa dati nilang pagsasama bilang pamilya?"Umiling nang mariin si Manang Mildred. "Hindi pa ngayon, Kiko. Ayon kay Sir Gideon at sa mga doktor, delikado pa sa kalusug

  • Daddy, Let's Get Mommy Back!    Kabanata 104

    Ibinaba ni Gideon ang cellphone niya. Nanginginig ang kamay habang itinutulak ang cell phone sa bulsa ng coat. Huminga siya nang malalim, at napaupo sa bakal na beach, at pikit-matang hinilot ang sintido. Kitang-kita ang matinding pagod at tensyon sa mukha.Dahan-dahang gumalaw si Yvee. Napaupo rin ito sa tabi ni Gideon, sumanndal ito sa balikat ng asawa, nakahawak sa maumbok niyang tiyan. Sumikip ang dibdib ni Yvee. Naramdaman niya ang matinding guilt para sa bayaw at kay Iya, ang dami nang pinagdaanan nila Drew at Iya, lalong lalo na ang mga bata. They deserve to be… pero bakit gano’n na lamang kahirap abutin ang pangarap na iyon. "I'm so sorry, Gideon..." umiiyak na bulong ni Yvee habang hinahawakan ang kamay ng asawa. "Sorry kung kailangan mong magsinungaling nang ganito sa kanila. I know hirap na hirap ka na at wala rin akong magawa kung hindi ang manahimik lang rin.""Shh... huwag mong sisihin ang sarili mo," mabilis na pigil ni Gideon sabay halik sa noo ng asawa. "Gin

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status