LOGINLimang taon na ang lumipas..."Bakit hindi ka pa sanay dito?" Inalis ko ang tingin ko sa dalawang ahente at sinulyapan si Henry. Kakaiba pa rin ang tawagin siyang ganyan minsan kahit matagal na siyang tinatawag na Mr. President."Tinitingnan nila siya," ungol ko. Isang bagay na hindi ko nami-miss sa White House ay ang palaging may mga taong nanonood sa iyo, pero tuwing nandyan si Henry, ganoon din ang mga ahente niya. Kadalasan. Ngayon, sinusundo lang niya si Emma, hindi siya nag-iistay kaya wala siyang plano na medyo malayo ang mga ahente niya kaya sinisigurado kong hindi nila susuriin ang babae ko. Hindi, hindi nabawasan ang selos ko sa paglipas ng mga taon."Trabaho nila 'yan. Ang magbantay." Narinig ko ang tawa sa boses niya pero hindi ko pinansin. Sumulyap ako sa bukid kung saan namimitas ng mga bulaklak ang asawa at anak kong babae. Palaging puno ng mga bulaklak na pinipitas nila ang bahay namin. "May dahilan kung bakit kita nilagay sa mga detalye niya."Tumingin ako kay Henry
Anim na buwan ang lumipas...Tumalbog ako sa gilid ng upuan ng aming SUV na halos sumabog sa tuwa. "Sweet pea. Huminahon ka." Sinulyapan ko si Ford, na nagmamaneho sa amin pauwi. Nakangiti siya sa akin. Hinayaan niyang humaba nang kaunti ang kanyang mga balahibo sa mukha. Ramdam ko pa rin ang paalala sa aking mga hita ngayon. Mukhang mas panatag na siya simula nang umalis kami sa White House."Uuwi na tayo," paalala ko sa kanya. Nakangiti ako nang napakalaki alam kong sasakit ang mukha ko bukas, pero wala akong pakialam. Malaya na tayo. Wala nang mga taong nanonood sa amin palagi. Maaari tayong maghalikan at maghalikan kahit kailan natin gusto.Ang epekto ng mga larawan ay hindi kasing-sakuna ng inaasahan ko. Wala ka talagang makikita, tanging kami lang ang naghahalikan, na ginawang kwento ng pag-ibig ng press na nagpagulo sa mundo. Natuwa ako na hindi ito napalitan ng mga taong nagsasabi ng masasakit na bagay tungkol kay Ford. Ngunit habang positibo ang lahat, ngayon ay pinapanood na
Hinawakan ni July ang braso ng presidente at tumango. "Gusto ko ang tunog niyan. Aalis na tayong lahat dito sa loob ng anim na buwan, at sa tingin ko wala akong ibang gustong gawin kundi ang palakihin ang kapatid mo sa tabi mo. Marami pa tayong oras para hayaan itong lumago at planuhin ang hinaharap."Tumingala siya sa presidente, na pinagdikit ang mga labi ngunit sa huli ay tumango. "Alam ko ang nagawa mo para sa akin at ang nagawa mo para sa iyong bansa. Isa kang mabuting tao, Ford, at ipinagmamalaki ko na pinili ng anak ko ang isang taong katulad mo."Ang pagtanggap nila sa ating relasyon ay nagpapadali sa lahat ng ito. Ngayon, sa halip na ang plano kong pagtakas, iniisip ko ang lupang mabibili ko at kung ilang ektarya ang kakailanganin natin."Ngayon, gusto kong makausap ang lalaking nagbanta sa anak ko," sabi ng presidente, at tumango ako habang sumusunod sa kanya.Nanatili sina Sloan at July sa opisina at pumasok ang mga security para bantayan sila kung sakaling may kailangan si
"Lalapag na ang presidente," sabi ng boses sa aking tainga, at binigyan ko si Sloan ng huling halik."Kailangan na nating bumaba. Malapit nang dumating ang tatay mo at gusto kong makausap si Chad.""Sige," sabi niya habang itinutuwid ang kanyang gulugod. Mas matapang siya kaysa sa inaasahan ko.Kahit na matapos ang lahat ng nangyari sa kanya, handa pa rin siyang lumaban sa amin. Para sa akin. Napuno ng pagmamalaki ang puso ko. Isinuot niya ang kanyang sapatos at naglakad kaming magkahawak-kamay patungo sa aming kapalaran.Pagdating namin sa mas mababang palapag, binati ko ang tatlong ahente ng lihim na serbisyo na nagbabantay sa pinto. May tatlo pa sa loob ng silid na nag-iimbestiga kay Chad. Papasok ako, pero gusto ko munang makita ang presidente at wakasan ang kanyang mga takot. O kaya naman ay maghanda para sa laban ng aking buhay.Ibibigay ko ang aking buhay para protektahan si Sloan, pero kung gusto ng Pangulo na magdulot ng gulo para sa amin, magagawa niya. May kapangyarihan siy
Sinimulan siyang panagutin ni Ford, paulit-ulit siyang binubugbog. Dalawang ahente ang tumakbo palapit at sinubukang hilahin si Ford palayo sa kanya, ngunit hindi nila magawa. Ang isa ay tumingin sa akin at medyo sigurado akong siya rin ang naghuli sa amin na nagtatalik. Tumingin siya sa akin at alam kong humihingi siya ng tulong sa akin."Ford," sigaw ko. "Natatakot ako."Napaangat ang kanyang ulo at nagtama ang kanyang mga mata. Napaatras ako ng isang hakbang mula sa kanyang mukha. Naging mabangis siya at iniisip ko na ito ang malamang na hitsura niya sa pakikipagdigma.Tumalon siya at umungol si Chad. Sinipa siya ni Ford habang tinatapakan siya, ngunit hindi niya ako inaalisan ng tingin."Huwag kang umatras," babala niya habang humahakbang palapit sa akin. Pagkatapos ay isang panibagong enerhiya ang bumalot sa kanya at bigla siyang naging isang mandaragit na handang habulin. Hindi ako kailanman tatakbo mula sa kanya. Sa halip ay inihagis ko ang aking sarili sa kanyang mga bisig."A
Hinanap ko ang damit sa aparador ko, pero sa sobrang pagkataranta ko ay wala akong makita kahit na napapaligiran ako nila. Itinigil ko ang ginagawa ko at pumikit. Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko."Ayusin mo na," sabi ko sa sarili ko.Maraming nangyari. Nawala ang aking pagkabirhen, sinabi sa akin ni Ford na mahal niya ako, at pagkatapos ay nahuli kami nang kailangan niyang tumakbo palabas at habulin ang isang banta. Hindi makapagpabagal ang utak ko.Dapat akong mag-alala tungkol kay Ford at hindi na baka malaman ng tatay ko ang tungkol sa aming dalawa, pero iisa lang ang kinatatakutan ko. Nagsisimulang tumulo ang luha ko. Kukunin niya siya sa akin; alam ko iyon.Napasinghot ako habang isinusuot ko ang pantulog na suot ko at isang bagong pares ng panty.Lalabanan ko ang tatay ko. Ito lang ang paraan. Hindi ko siya hahayaang maging hadlang sa amin ni Ford. At medyo sigurado akong hindi rin iyon papayagan ni Ford. Sinusubukan kong tiyakin sa sarili ko na magiging m
Paggising ko, wala na siya.Parang may nakabaon na martilyo sa bungo ko.Tumalon ako palabas ng kama habang may sigaw, hawak ang mga kumot na parang makikita ko siyang nakatago roon. Saan ba siya nagpunta? Saan ba siya nagpunta?Bumalik ang galit na may paghihiganti sa kanyang pagkawala.Kinamot ko
May mali.Sa mga unang araw ng aking business trip, si Lia ay naging karaniwan at hindi kapani-paniwalang sarili niya kapag tinatawagan ko siya sa gabi o sa pagitan ng mga meeting. Mahina at nakakaakit ang kanyang boses sa aking pandinig, sinasabi niya sa akin na nami-miss niya ako, tinatanong kung
“Kung hindi ka lang umiinom ng tableta…” Hinampas ko siya sa likuran at sinampal. Dalawang beses. “Mabubuntis kita sa pagsusuot mo ng napakasamang bathing suit na 'yan.”May bago at nasasabik na liwanag sa mga mata niya nang magtama ang mga mata namin, ang bilis ng paghinga niya, napakabilis. “Tumi
Sinisikap kong magpokus sa pag-aayos ng iskedyul ng klase ko, pero patuloy pa rin ang mga regalong dumarating.Isang linggo na ang nakalipas mula noong una kong pagkikita ni Tristan. Simula noon, nagkikita kami sa suite tuwing alas-nuebe ng gabi...at ngayon lang ako naging ganito kasaya. Sobrang pi







