CHAPTER 4: The 24-Hour Makeover

Nakatitig si Frances sa higanteng walk-in closet na mas malaki pa sa buong apartment niya sa Cubao.

Habang nakasandal si Rafael sa pintuan—naka-de-kwatro ang mga binti at nakakrus ang mga braso—tatlong mamahaling fashion stylists at dalawang makeup artists ang mabilis na nag-aaligid kay Frances. Para siyang mannequin na bini-bihisan para sa isang royal ball.

"Bossing, teka lang talaga!" sigaw ni Frances habang sinusubukan niyang hawakan ang kaniyang oversized neon pink hoodie na halos kunin na ng isang stylist. "Bakit kailangang tanggalin 'tong hoodie ko? Dito nakatago ang kaluluwa ko! At tsaka, bakit may corset?! Kakakain ko lang ng samgyupsal kagabi!"

Isang mabagal at nakakahimlay na ngiti ang lumabas sa mga labi ni Rafael habang tinititigan ang hysterical niyang reaksyon.

"Because a Tagalog-speaking, boba-drinking girl in Crocs does not look like the future Capo’s woman, tesoro," kalmadong sagot ni Rafael. Ibinaba niya ang kaniyang baso ng kape sa maliit na mesa. "Tonight is the Valderama Gala. Every boss, council member, and rival syndicate leader will be there. If you look weak, they will test you."

"Eh paano kung gusto ko lang maging mahina at umuwi sa bahay?!" apela ni Frances habang isinusukat sa kaniya ang isang emerald green silk gown—ang exact shade na lalong nagpalabas ng makinis niyang balat.

Lumapit si Rafael sa kaniya. Sa bawat hakbang nito, agad na nagpadala ng babala ang utak ni Frances na lumayo, pero nakapako ang mga paa niya sa sahig. Itinaas ng stylists ang dress sa kaniyang katawan, at si Rafael mismo ang lumapit sa likod niya para tulungang i-zipper ang likod ng gown.

Naramdaman ni Frances ang malamig na dulo ng mga daliri ni Rafael na dumapis sa kaniyang trankaso papunta sa kaniyang hubad na likod. Isang matinding kilabot ang agad na lumabas sa kaniyang balat.

"Rafael..." bulong ni Frances, her breath hitching in her throat.

"You look stunning, Francesca," Rafael whispered directly into her ear, his deep voice sending shivers straight down her spine.

Humarap si Frances sa malaking salamin. Napatigil siya.

Ang simpleng babaeng nakapusod at naka-sweatpants kagabi ay napalitan ng isang napakagandang dilag. The emerald green silk gown fitted her curves perfectly, hugging her waist and flowing down her hips. Ang kaniyang buhok ay naka-eleganteng messy bun, at ang kaniyang mukha ay simpleng pina-anghang ng dark eyeliner at burgundy lipstick.

"See?" Rafael purred, standing right behind her in his sharply tailored black tuxedo. His hands came down to rest lightly on her waist, drawing her back against his broad chest. "A queen fit for El Fuego."

Mabilis na napalunok si Frances, trying to ignore the intense heat radiating from his body. "Bossing... baka naman pwede ring mag-Crocs sa ilalim nitong gown? Walang makakakita, pramis."

Pumakawaw ang isang mahinang tawa mula sa dibdib ni Rafael. "No Crocs, Francesca. High heels only."

Pagkalipas ng dalawang oras, nakatayo na si Frances sa tapat ng napakalaking double doors ng Grand Ballroom sa Bonifacio Global City. Sa kabilang side ng p***o, naririnig ang mahinang tugtog ng orchestra at ang ingay ng mga seryoso at mayayamang tao.

Kabado niyang hinawakan ang braso ni Rafael na nakalantad sa kaniya. "Rafael... seryoso, anong gagawin ko kapag may nagtanong sa akin kung paano tayo nagkakilala?"

Rafael stopped, turning his head to look down at her. His dark eyes softened just a fraction before returning to their usual deadly intensity.

"Tell them the truth," Rafael instructed softly. "Tell them you walked into my world, looked me in the eye, and wasn't afraid."

"Galing-galing mong gumawa ng kwento, Bossing, eh naghahanap lang naman talaga ako ng K-BBQ," pabulong na hirit ni Frances.

Bago pa man makasagot si Rafael, ang dalawang higanteng p***o ay dahan-dahang bumukas.

flood of golden light and quiet conversations spilled out. Dozens of heavily armed men in suits, influential politicians, and dangerous syndicate leaders turned their heads simultaneously toward the entrance.

Lahat ng mata sa loob ng silid ay nakatutok sa kanila.

Hinigpitan ni Rafael ang hawak sa kamay ni Frances, pulling her dangerously close to his side. He leaned down, his lips brushing the shell of her ear for everyone in the room to see.

"Smile, my fiancée," Rafael purred into her ear, his gaze sweeping over the crowd like a lion marking his territory. "Tonight, we play the game."

Tumingin si Frances sa paligid—sa mga taong tinititigan siya na parang may gustong patayin, at sa lalaking nakahawak sa kaniyang baywang na parang handang pumatay para sa kaniya.

Pumeke siya ng isang napakagandang, matamis na ngiti at ibinulong pabalik: "Kapag ako napaaway dito, Bossing... ikaw ang ipang-hahampas ko sa kanila."