All Chapters of Dangerously Yours, Bossing: Chapter 1 - Chapter 10

Ang lamig ng gabi sa labas ay tila walang epekto sa loob ng customized matte-black SUV ni Rafael. Inside the tinted vehicle, the atmosphere was suffocatingly warm, heavy with the rich scent of leather and Rafael’s intoxicating cologne.Si Frances ay nakaupo sa passenger seat, habang si Rafael ay nasa tabi niya, prenteng nakasandal at pinapanood ang bawat galaw niya. Sa back seat naman ay ang dalawa sa kaniyang mga tauhan na sina Gino at Marco—na ngayon ay may ice pack na nakatapat sa kaniyang basag na ilong."Bossing," panimula ni Frances, dahan-dahang iniinom ang natitirang boba sa kaniyang baso. "Saan niyo ba talaga ako dadalhin? Kasi kung sa abandoned warehouse din lang ulit, medyo nakakasawa na 'yung aesthetic. Mas gusto ko 'yung may magandang lighting para aesthetic din 'yung hostage photos ko."Si Gino at Marco sa likod ay sabay na napasinghap. Mabilis na nagkatinginan ang dalawang matitipunong lalaki na parang hindi makapaniwala na may lakas ng loob ang babaeng ito na kausapin

Nakatitig si Frances sa higanteng walk-in closet na mas malaki pa sa buong apartment niya sa Cubao.Habang nakasandal si Rafael sa pintuan—naka-de-kwatro ang mga binti at nakakrus ang mga braso—tatlong mamahaling fashion stylists at dalawang makeup artists ang mabilis na nag-aaligid kay Frances. Para siyang mannequin na bini-bihisan para sa isang royal ball."Bossing, teka lang talaga!" sigaw ni Frances habang sinusubukan niyang hawakan ang kaniyang oversized neon pink hoodie na halos kunin na ng isang stylist. "Bakit kailangang tanggalin 'tong hoodie ko? Dito nakatago ang kaluluwa ko! At tsaka, bakit may corset?! Kakakain ko lang ng samgyupsal kagabi!"Isang mabagal at nakakahimlay na ngiti ang lumabas sa mga labi ni Rafael habang tinititigan ang hysterical niyang reaksyon."Because a Tagalog-speaking, boba-drinking girl in Crocs does not look like the future Capo’s woman, tesoro," kalmadong sagot ni Rafael. Ibinaba niya ang kaniyang baso ng kape sa maliit na mesa. "Tonight is the Va

Ang hangin sa loob ng master bedroom ni Rafael ay may bigat na hindi kayang dalhin ng simpleng airconditioning unit. Siksik ito sa amoy ng expensive sandalwood, ang malamig na simoy ng gabi mula sa floor-to-ceiling glass windows, at ang nakakapasong presensya ng lalaking kasalukuyang nakatayo sa tabi ng pintuan.Nakatayo si Frances sa gitna ng silid, ang kaniyang emerald green silk gown ay parang isang mabigat na baluti na gusto na niyang hubarin. Ang kaniyang mga mata ay nanlalaki habang pinag-aaralan ang paligid: ang napakalaking king-size bed na may itim na bedsheets, ang minimalist walk-in closet, at ang pinto na mukhang patungo sa isang marangyang banyo."Bossing," panimula ni Frances habang dahan-dahang lumilingon kay Rafael, ang kaniyang boses ay may halong pag-aalinlangan at matinding kaba. "Parang may mali sa geography ng penthouse mo. Bakit ang pinto papunta rito ay iisa lang, tapos ang kama mo ay pang-isahang pamilya?"Hindi sumagot agad si Rafael. Dahan-dahan niyang tinang

Ang katahimikan sa loob ng penthouse ay biglang naging siksik at mabigat, halos kasing-init ng ere bago sumabog ang isang bagyo. Ang tunog ng airconditioning ay tila nawalan ng bisa habang ang bawat segundo ay lumilipas na may dalang banta ng panganib. Ang intercom sa dingding ay patuloy na nagbuga ng mahinang static, habang sina Rafael at Frances ay nanatiling nakatayo sa magkabilang gilid ng marmol na kusina."Sino ang may hawak ng security blueprint bukod kay Gino?" tanong ni Frances, ang kaniyang boses ay seryoso at nawala ang anumang bakas ng biro. Ang kaniyang mga daliri ay nakapatong pa rin sa keyboard ng laptop, handang kumilos anumang oras."Only my inner council," sagot ni Rafael, ang kaniyang mukha ay kasing-tigas ng marmol na kinatungtungan nila. Ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakakompres sa gilid ng counter, at ang mga ugat sa kaniyang mga braso ay umbok dahil sa tindi ng pigil na galit. "A security breach of this magnitude means one thing. We have a rat inside the

Pagkalipas ng isang oras mula sa madugong pagsalakay sa Parañaque, ang kapaligiran ay biglang nagbago. Mula sa malamig at maalikabok na abandonadong bodega, napadpad sila sa isang maliwanag at maingay na Samgyupsal restaurant sa dulo ng Bonifacio Global City.Hatinggabi na, pero dahil bukas ang kainan nang 24 hours, puno pa rin ito ng mga kabataan at mga taong katatapos lang sa panggabing trabaho.Nakatayo si Gino sa labas ng kainan habang nakikipag-usap sa tatlong iba pang bodyguard na nakatago sa gilid ng dalawang itim na SUV. Sa loob naman, nakaupo sina Rafael at Frances sa isang sulok na pwesto malapit sa salamin.Naka-tactical pants at itim na t-shirt pa rin si Rafael. Ang kaniyang mga braso—na puno ng black-and-grey tattoos—ay nakalantad habang seryoso nitong hawak ang mga iron tongs, maingat na inilalatag ang manipis na hiwa ng pork belly sa ibabaw ng mainit na ihawan.Sa tapat niya, nakaupo si Frances habang masayang sumisipsip sa kaniyang pangalawang baso ng wintermelon boba