All Chapters of Dangerously Yours, Bossing: Chapter 1 - Chapter 10

Tahimik lang si Frances habang nakaupo sa passenger seat ng sleek, pitch-black SUV. The rain was pounding hard against the tinted windows, pero sa loob, the air-conditioning was freezing cold, perfectly matching the mood ng driver. Nasa tabi niya si Rafael, gripping the leather steering wheel with effortless control, his jaw set in stone. Sa backseat naman nakaupo ang dalawa nitong tauhan na sina Gino at Marco. Si Marco, halos maiyak habang idinidiin ang ice pack sa basag niyang ilong—a painful, bloody reminder kung anong klaseng tao ang nagpapatakbo sa sindikato. Ilang minutes ding nagtiis si Frances sa awkward silence, draining the very last drop of melted boba sa baso niya through her straw. “Bossing,” panimula niya, breaking the tension without an ounce of shame. Rafael’s eyes didn’t leave the road. “Saan mo ba talaga ako dadalhin? Kasi kung sa isa na namang abandoned warehouse, honestly, medyo pass ako sa industrial concrete aesthetic.” Pinagpag niya ang neon pink hoodie niy

Nakatitig si Frances sa higanteng walk-in closet na mas malaki pa sa buong apartment niya sa Cubao. Dalawang floor-to-ceiling mirror panels ang nagre-reflect sa kaguluhang nangyayari sa paligid niya. Habang nakasandal si Rafael sa hamba ng pinto—naka-cross ang ankles at naka-cross ang braso sa dibdib habang pinapanood siya na parang pusa na nag-aabang ng daga—tatlong Italian fashion stylists at dalawang makeup artists ang mabilis na nag-aaligid kay Frances. Para siyang mamahaling mannequin na binibihisan para sa isang royal execution. “Bossing, teka lang talaga!” sigaw ni Frances habang buong-puwersang hinihila pabalik ang oversized neon pink hoodie niya mula sa kamay ng isang stylist. “Bakit kailangan i-confiscate ’to? Dito nakatago ang kaluluwa at social security number ko! At bakit may corset?! Kakakain ko lang ng apat na rounds ng pork belly kagabi, puputok ’yang mga zipper niyo!” Isang mabagal at nakakapasong ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Rafael habang pinagmamasdan ang hy

Ang hangin sa loob ng master bedroom ni Rafael ay may bigat na hindi kayang palamigin ng central air conditioning unit. Siksik ito sa amoy ng mamahaling sandalwood, ang malamig na simoy mula sa floor-to-ceiling glass windows kung saan tanaw ang skyline ng BGC, at ang nakakapasong presensya ng lalaking nakatayo sa may hamba ng p***o. Nakatayo si Frances sa gitna ng silid. Ang emerald green silk gown niya ay parang heavy armor na hindi na niya mahintay na hubarin. Nanlalaki ang mga mata niyang pinag-aralan ang paligid: ang napakalaking California king-size bed na may dark charcoal silk sheets, ang minimalist walk-in closet, at ang frosted glass door patungo sa master en suite. “Bossing,” panimula ni Frances habang dahan-dahang lumilingon, her voice cracking slightly with panic and pure disbelief. “Parang may error sa architectural blueprints mo. Bakit iisa lang ang master bedroom dito, tapos ang kama mo ay pang-isang buong barangay assembly?” Hindi agad sumagot si Rafael. With agonizi

Ang katahimikan sa loob ng penthouse ay biglang naging mabigat, halos kasing-init ng hangin bago sumabog ang isang bagyo. Ang lamig mula sa central AC ay tila nawalan ng bisa habang ang bawat segundo ay lumilipas na may dalang banta ng panganib. Ang intercom sa dingding ay naglalabas ng mahinang static, habang sina Rafael at Frances ay nanatiling nakatayo sa magkabilang gilid ng marble kitchen island. “Sino ang may hawak ng security blueprint bukod kay Gino?” tanong ni Frances, her voice dropping the usual comedic banter, replaced by crisp, professional focus. Ang kaniyang mga daliri ay nakapatong na sa keyboard ng laptop, muscle memory taking over. “Only my inner council,” sagot ni Rafael, his jaw set like carved granite. Ang kaniyang mga palad ay nakalapat nang madiin sa counter, at ang mga ugat sa kaniyang braso ay umbok dahil sa pinipigilang galit. “A security breach of this magnitude means one thing. We have a rat inside the Valderama organization.” “At kung nakuha ng mga More

Pagkalipas ng isang oras mula sa madugong pagsalakay sa Parañaque, ang kapaligiran ay biglang nagbago. Mula sa malamig at maalikabok na abandonadong bodega, napadpad sila sa isang maliwanag at maingay na Samgyupsal restaurant sa dulo ng Bonifacio Global City.Hatinggabi na, pero dahil bukas ang kainan nang 24 hours, puno pa rin ito ng mga kabataan at mga taong katatapos lang sa panggabing trabaho.Nakatayo si Gino sa labas ng kainan habang nakikipag-usap sa tatlong iba pang bodyguard na nakatago sa gilid ng dalawang itim na SUV. Sa loob naman, nakaupo sina Rafael at Frances sa isang sulok na pwesto malapit sa salamin.Naka-tactical pants at itim na t-shirt pa rin si Rafael. Ang kaniyang mga braso—na puno ng black-and-grey tattoos—ay nakalantad habang seryoso nitong hawak ang mga iron tongs, maingat na inilalatag ang manipis na hiwa ng pork belly sa ibabaw ng mainit na ihawan.Sa tapat niya, nakaupo si Frances habang masayang sumisipsip sa kaniyang pangalawang baso ng wintermelon boba