Kabanata 6

Kabanata 6

HINDI umalis ang lalaki sa harap ni Catie kahit na sinabi na niyang nasa loob ang pinsan nito. Nakatingin pa rin ito sa kanya kaya mas lalo siyang napaiwas. Kay Fabien ay hindi siya ganito. Normal lang siya sa harap ng lalaki at nagagawa niyang magbiro.

“Are you his current girlfriend?”

Umiling siya.

“His visitor?”

Umiling din siya.

“Or you're this woman who saved my cousin?”

“Siguro po,” kibit niya.

“So, you witnessed how he fainted when he saw his own blood,” umiling na sabi nito.

“Maayos na po siya. Phobia niya po siguro ‘yon na hindi pa niya napapakawalan.”

Ngumiti ito, “I like you,” kindat nito sa kanya, “You're witty. What's your name? Don't answer me with a po. I am just twenty-eight.”

“Cataleya.”

“I'm Fredrin. Kane Fredrin.”

Tumango lang siya pero nakipag-kamay pa ito sa kanya.

“Fredrin.”

Agad na napatingin ang dalaga sa pinanggalingan na boses na iyon. Nakatayo si Fabien sa may kalayuan, nakapamulsa habang nakatingin sa kanila.

Mas matanda ito kay Fredrin pero malayo ang karisma nito sa nakababatang pinsan.

“Hey there, Fab!” Bati ng lalaking masayahin, taliwas din sa seryoso at masungit na awra ni Fabien.

“I thought you were not able to stand up and walk. How come?”

Naglakad si Fredrin papalapit sa binata.

“I am just afraid of blood but I have a very high pain tolerance. I thought you were with Papa and Uncle.”

“The meeting was rescheduled. Busy pa ang mga walang silbing pulitiko,” nakangisi na sambit ni Fredrin.

Naglakad naman siya papalayo dahil baka sabihin ay sumasagap pa siya ng tsismis sa mga ito. Nakita niyang nakasunod sa kanya ng tingin si Fabien tapos ay nag-usap na ang dalawa.

Fredrin looks friendly. Palangiti ang lalaki at madaldal, hindi tulad ng nakatatandang pinsan.

Matapos niyang maglakad ay umikot na siya para bumalik sa kubo na kanyang tinutuluyan. Nakaramdam siya ng pagkabagot kaya pumasok siya sa loob ng mansyon.

“Manang Ramona,” tawag niya sa matandang katulong na nagsasalang ng labahin sa washing machine. Hindi lang tatlong washing machine ang naroon. Nakapagtataka na ang mag-ama lang naman ang tao pero parang appliance center ang utility room. Nakita niya sa maid's quarter ay may sarili namang washing ang mga katulong. Doon din sa bodyguard's quarter ay mayroon din.

“Ano po bang maitutulong ko rito?”

Luminga si Catie sa paligid.

“Ha? Hindi ka dapat tumulong dito, Ma'am Catie. Bisita ka ni senyorito Fabien.”

“Naiinip po kasi ako. Wala po akong magawa. Sanay po kasi ako na ako ang gumagawa sa bahay. Kahit po maliit na gawain lang, Manang.”

“Naku, hindi talaga pwede.”

“Sige na po, Manang. Please…” pakiusap niya.

“E…iyong banyo hindi pa nalilinis. Iyong banyo sa meeting area. Katabi iyon ng lanai. Pumasok ka na lang.”

“Sige po,” mabilis niyang sagot saka kinuha ang mga panlinis na nasa isang lugar ng utility area.

“Hindi mo naman sabi kailangan na gawin iyan.”

“Ayos lang po talaga. Hindi po ako sosyal, Manang. Kung nasanay po siguro kayo na sosyal ang mga dinadala ni Fabien dito, ako po ay hindi.”

“O siya, sige at mukhang hindi ka naman mapipigil. Hindi lang kami sanay na hindi feeling asawa ang dinadala rito ni senyorito.”

Tumango siya at ngumiti. Talaga palang suki si Fabien ng pinanggalingan niyang elite online club na Rising Stars. Ang ipinagtataka niya ay bakit inuutusan siya na kunin ang loob ng binata tapos ay iiwan sa huli. Hindi niya maintindihan pero dahil iyon ang napagkasunduan kapalit ng pera ay umoo na lang siya. Sasabihin na lang niya na mahirap kunin ang loob ng isang Fabien de Ravelo, parang nagpapaamo ng isang leon. Duda siyang may babaeng bayaran ang makakakuha ng pagmamahal ng isang napakayaman na lalaki. He's just using women to satisfy his needs as a man, and falling in love wasn't included in his plans. He doesn't look like a man who falls in love easily. Duda nga siya kung may naging seryosong relasyon na ito sa babae dahil trenta y singko na raw ito pero parang walang balak na magkaroon ng seryosong relasyon. Nakapagtataka na parang ayaw ni Fabien sa lahat ng bagay sa mundo. He is fully stable yet he looks unhappy.

Totoo nga kaya ang kasabihan na ‘Money can't buy happiness.’? Sa tulad niyang mahirap lang, syempre ay pera ang mahalaga dahil kapag may pera, lahat ay mabibili. Masaya ang buhay kung may pera dahil hindi naghihirap.

Nagkuskos siya ng banyo kahit na tingin niya ay wala naman dapat na kuskusin doon. Mas makinis pa nga ang tiles kaysa sa mukha niya. Now she wonders, may dapat bang linisin sa bahay na ito? Kahit na malinis na ang banyo ay nag-enjoy pa rin siya na sabunin ang paligid. Mabango ang sabon at napakaraming bula.

Pati na ang buong meeting room ay nilinis niya ang sahig.

Pagkatapos niya ay bumalik siya sa banyo para banlawan na ang kinuskos niya.

“Your new toy is quite lovely and looks kind,” ani ng boses sa labas ng banyo.

Naidikit ni Catie ang tainga sa pinto.

“How can you count her as one of those women you had before? Ibig nitong sabihin ay nakaguhit na sa kanyang palad ang mapunta sa ibang mga kamay pagkatapos mo?”

Agad siyang natakot at napalunok habang nakaawang ang mga labi.

“Leave her alone, Fredrin. She's not your business.”

Tumawa si Fredrin, “Just curious. Mukha siyang hindi papansin. Kung ayaw mo na sa kanya, ako na lang ang bibili kaysa iba. I will not mind kung pinagsawaan mo na. I don't want her to end up losing sanity once you sell her to the black market.”

“I said, enough!” Galit na sagot ni Fabien tapos ay pinukpok ang mesa.

His voice sounded like thunder.

Agad na napaitlag si Catie at napatakip sa bibig.