Beranda / โรแมนติก / Dear December ธันวาที่รัก / ตอนที่ 6: รสชาติของชัยชนะ และควันที่ปนความสุข

Share

ตอนที่ 6: รสชาติของชัยชนะ และควันที่ปนความสุข

Penulis: Chalam whale
last update Tanggal publikasi: 2026-01-12 13:30:22

หลังจากป้ายหน้าร้านสลักคำว่า Closed ลงไปอย่างเผด็จการด้วยมือของเจ้าของร้าน ธันย์ ก็หันมายิ้มกว้างให้ ธัน ที่ยังยืนอึ้งอยู่หน้าร้าน เขาคว้าเสื้อโค้ตตัวหนามาสวมทับแจ็คเก็ตยีน ก่อนจะผายมือให้หญิงสาวผู้พิทักษ์ความถูกต้องในวันนี้

"ไปครับคุณผู้ชนะ วันนี้ผมจะเป็นไกด์นำทางไปหาความอร่อยเอง"

ทางเดินจากร้านคาเฟ่ไปยังจุดหมายไม่ได้ไกลนัก แต่มันเป็นช่วงเวลาที่ธันรู้สึกว่า 'พิเศษ' อย่างบอกไม่ถูก ทั้งคู่เดินเคียงข้างกันไปตามฟุตบาทแคบๆ ลมหนาวพัดโชยมาเป็นระยะ แต่คราวนี้ธันไม่ได้เดินก้มหน้าสู้ลมเหมือนที่เคยทำมาตลอดหลายปี เธอเงยหน้ามองแสงไฟสีส้มที่ประดับตามต้นไม้ข้างทาง สลับกับมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่เดินนำหน้าเธอไปก้าวหนึ่งเสมอเพื่อช่วยบังลมหนาวที่พัดสวนมา

"คุณธันย์ค่ะ... จริงๆ ไม่ต้องปิดร้านเพื่อฉันก็ได้นะ เสียดายรายได้แย่เลย" ธันพูดพลางขยับผ้าพันคอสีแดงของเธอ อากาศเริ่มเย็นลง ธันย์หันกลับมาเดินถอยหลังสบตาเธอ แววตาซุกซน 

"รายได้ของผมหาเมื่อไหร่ก็ได้ครับ แต่รอยยิ้มของผู้ชนะนี่สิ... ถ้าไม่รีบฉลองตอนนี้ พรุ่งนี้มันอาจจะจางลงก็ได้ ผมไม่ยอมให้กำไรทางใจลดลงหรอกครับ"

เขาทั้งคู่คุยกันเรื่องสัพเพเหระระหว่างทาง ธันเล่าเรื่องตลกๆ ในออฟฟิศที่เธอไม่เคยกล้าเล่าให้ใครฟัง ส่วนธันย์ก็เล่าเรื่องลูกค้าประหลาด ๆ ที่เคยแวะมาที่ร้าน เสียงหัวเราะของธันดังกังวานในอากาศที่เย็นจัด มันเป็นเสียงที่สดใสเสียจนธันย์แอบคิดในใจว่า นี่แหละคือดนตรีที่เพราะที่สุดในเดือนธันวาคม

"ถึงแล้วครับ! สมรภูมิความอร่อยของเรา" ธันย์ผายมือไปยังร้านหมูกระทะเจ้าดังที่มีควันพวยพุ่งและกลิ่นหอมของมันหมูย่างโชยมาแต่ไกล

บรรยากาศในร้านเต็มไปด้วยผู้คนและเสียงพูดคุยจอแจ แต่มันกลับไม่ทำให้ธันรู้สึกวุ่นวายอย่างที่คิด กลับกันเธอกลับรู้สึกว่ามันมี 'ชีวิตชีวา' อย่างประหลาด ธันย์จองโต๊ะมุมในสุดที่ควันไม่เยอะนัก เขาทำหน้าที่เป็นบริกรส่วนตัวอย่างเต็มที่ เริ่มตั้งแต่การคัดเลือกเนื้อหมูหมักนุ่มๆ ผักสด และที่ขาดไม่ได้คือ 'น้ำจิ้มสูตรเด็ด'

"วันนี้คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นครับ หน้าที่คุณคือ... กินและก็มีความสุขให้เต็มที่" ธันย์พูดขณะใช้มันหมูก้อนขาว ๆ ถู ลงบนกระทะทองเหลืองจนส่งเสียง ซู่ พร้อมควันที่หอมกรุ่นลอยฟุ้ง

"ฉันย่างเองได้ค่ะ เดี๋ยวคุณจะไม่ได้กินนะ" ธันพยายามจะคว้าที่คีบ แต่ธันย์เบี่ยงหลบอย่างรวดเร็ว

" ไม่ได้ครับ นี่คือสวัสดิการของผู้ร่วมโปรเจกต์ Dear December ระดับพรีเมียมที่ผมต้องดูแลเป็นอย่างดี " เขาตอบพลางคีบหมูชิ้นโตวางลงบนส่วนนูนของกระทะ 

"ลองชิมชิ้นนี้ดูครับ ผมหมักเอง (เสียงหัวเราะของเขา) ... อ้อ หมายถึงผมเลือกชิ้นที่หมักมาดีที่สุดมาให้คุณ" ธันคีบหมูชิ้นนั้นเข้าปาก รสชาติกลมกล่อมและความนุ่มของเนื้อที่ละลายในลิ้นทำให้เธอหลุดยิ้มร่าออกมา

 "อื้อฮือ! อร่อยมากเลยค่ะคุณธันย์ นี่มันรสชาติของสวรรค์ชัดๆ"

ธันย์มองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขของเธอแล้วยิ้มตาม แสงไฟจากเตาถ่านสะท้อนในแววตาของธันจนมันเป็นประกายเหมือนดวงดาวที่พวกเขาไปดูด้วยกันเมื่อวันเสาร์ วันนี้ไม่มีความโศกเศร้าหลงเหลืออยู่บนใบหน้าของเธอเลย เธอหัวเราะจนตาหยี เล่าเรื่องการกินหมูกระทะตอนสมัยเรียนอย่างออกรสออกชาติ มีจังหวะหนึ่งที่ควันจากเตาพุ่งเข้าหาหน้าของธันจนเธอสำลักควันและน้ำตาไหลซึม 

"แง... ความซวยยังตามมาในหมูกระทะเหรอคะเนี่ย" เธอพึมพำพลางขยี้ตา ธันย์รีบยื่นกระดาษทิชชูให้พลางหัวเราะเบาๆ 

"ไม่ใช่ความซวยหรอกครับ เขาเรียกว่าควันหลงของความสุขต่างหาก มาครับ ผมช่วยโบกให้"

เขาสละที่คีบแล้วหยิบพัดมาโบกควันให้อย่างตั้งใจ ท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ของเขาทำให้ธันหลุดขำออกมาอีกรอบ ความใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้เองที่ทำให้ธันลืมไปเสียสนิทว่าเธอเคยเกลียดเดือนธันวาคมแค่ไหน เธอรู้สึกว่าโลกนี้ไม่ได้ใจร้ายเกินไปนัก ตราบใดที่มีคนที่พร้อมจะนั่งโบกควันหมูกระทะให้เราแบบนี้

"คุณธันย์คะ..." เธอเรียกเขาขณะที่กำลังเคี้ยวหมูย่าง

"ขอบคุณนะคะที่พาฉันมา ขอบคุณจริง ๆ ที่เตือนสติฉันเรื่องงาน ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงยอมให้เขากล่าวหาว่าเป็นคนดวงตกไปตลอดชีวิตแน่ ๆ "

"ผมบอกแล้วไงครับธัน... ความล้มเหลวมันไม่ได้มาจากคุณคนเดียว และความสำเร็จในวันนี้ก็มาจากหัวใจที่เข้มแข็งของคุณเอง ผมแค่ช่วยชงกาแฟให้คุณตื่นแค่นั้นเอง" เขาขยิบตาให้ 

"ต่อจากนี้ไป ถ้าใครมาว่าคุณซวยอีก ให้บอกเขาว่า... คุณมีความโชคดีส่วนตัวคอยดูแลอยู่แล้วนะครับ"

คำพูดของเขาทำเอาธันหน้าแดงกว่าความร้อนของเตาถ่าน เธอแสร้งทำเป็นคีบผักบุ้งเข้าปากเพื่อซ่อนอาการเขิน ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านในหัวใจตอนนี้มันมากกว่าความร้อนจากกระทะทองเหลืองหลายเท่าตัวนัก


[ทิ้งท้ายของวัน: บันทึกของธันย์]

คืนนั้น หลังจากเดินไปส่งธันที่เดิมและมั่นใจว่าเธอขึ้นห้องพักอย่างปลอดภัยแล้ว ธันย์กลับมาที่ร้านกาแฟที่ยังคงเงียบสงบ เขาเดินไปหยิบสมุด Dear December มาเปิดที่หน้าวันที่ 6 รอยยิ้มยังคงค้างอยู่ที่มุมปากของเขา เขานั่งลงที่เคาน์เตอร์บาร์ ปากกาหมึกซึมในมือค่อยๆ ขยับไปตามความรู้สึกที่เปี่ยมล้น

“6 ธันวาคม: วันนี้เธอพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่า 'ธันวาคม' ไม่ใช่เดือนแห่งความพ่ายแพ้ ภาพที่เธอเดินยืดอกในออฟฟิศ (ที่เธอเล่าให้ฟังระหว่างกินหมูกระทะ) มันทำให้ผมรู้สึกภูมิใจจนแทบอยากจะกระโดดเข้าไปกอดเธอตรงนั้นเลย

"ตอนที่เธอหัวเราะจนสำลักควันหมูกระทะ ผมแอบคิดว่านั่นแหละคือภาพที่สวยงามที่สุดเท่าที่ร้านนี้เคยบันทึกไว้ ผมอยากเก็บรอยยิ้มร่าเริงนี้ไว้ในขวดโหล แล้วเปิดมันออกมาทุกครั้งที่ผมรู้สึกเหนื่อยจัง" 

"อยากจะบอกเธอเหลือเกินว่า... ความโชคดีที่ผมมี มันไม่ได้มีไว้เพื่อตัวเองมานานแล้ว แต่มันมีไว้เพื่อชดเชยทุกน้ำตาที่เธอเคยเสียไปในปีก่อนๆ"

"ผมว่ามันถึงเวลาแล้วที่ผมต้องบอกความจริงเรื่อง 'ความลับที่ป้ายรถเมล์' ผมไม่รู้ว่าเธอจะจำได้ไหม แต่สำหรับผม... ภาพของผู้หญิงที่นั่งร้องไห้ในชุดเปียกปอนคนนั้น คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อมาเปิดร้าน 'December Lab' แห่งนี้ แล้วเจอกันนะ... ปาฏิหาริย์ของผม”

ธันย์ปิดสมุดลงด้วยความรู้สึกที่หนักแน่นขึ้นในใจ เขามองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด เห็นเพียงแสงดาวจางๆ แต่สำหรับเขาแล้ว เดือนธันวาคมปีนี้... สว่างไสวกว่าปีไหนๆ ที่เคยผ่านมา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 29 (ตอนจบ) : "ปาฏิหาริย์ใต้แสงดาว: นิรันดร์แห่งธันวาคม"

    31 ธันวาคม | เวลา 18:00 น.ท้องฟ้าเหนือริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาเริ่มเปลี่ยนจากสีฟ้าครามเป็นสีส้มทองอมม่วง ลมหนาวพัดโชยมาปะทะหน้าต่างกระจกของ December Lab มากกว่าทุกวัน บรรยากาศภายในร้านในเย็นวันสุดท้ายของปีนั้นเงียบสงัดผิดปกติ เพราะธันย์ตัดสินใจปิดร้านสำหรับการให้บริการทั่วไปตั้งแต่ช่วงบ่าย เพื่อเนรมิตพื้นที่ทั้งหมดให้กลายเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงสังสรรค์ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ภายใต้ภารกิจลับ "คืนแห่งคำมั่นสัญญา"ธันย์ยืนอยู่กลางร้านในชุดเชิ้ตสีขาวพับแขนเสื้อขึ้นอย่างทะมัดทะแมง เขากำลังตรวจสอบความเรียบร้อยของเครื่องชงกาแฟเป็นครั้งสุดท้าย กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วใหม่ที่เขาคัดสรรมาเป็นพิเศษสำหรับคืนนี้หอมอบอวลไปทั่วบาร์ ส่วนธันนั้นอยู่ในชุดเดรสลูกไม้สีครีมยาวระพื้น ผมสีน้ำตาลอ่อนของเธอถูกรวบขึ้นอย่างประณีต เผยให้เห็นดวงตาที่เป็นประกายยิ่งกว่าแสงดาวงานเลี้ยงเริ่มต้นขึ้นอย่างเรียบง่ายที่บริเวณสวนหลังร้านและดาดฟ้า ธันเปิดงานด้วยการเชิญแขกแต่ละคู่มาร่วมแบ่งปันเรื่องราว "จุดเปลี่ยน" ของชีวิตในปีที่ผ่านมา บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื้นตัน ธันย์เดินเข้าไปหาธันที่ยืนทอดสายตามองพลุไฟที่เริ่มจุดซ้อม

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 28: "Begin Again - แสงแดดแรกและรสชาติแห่งความหวัง"

    ตอนที่ 28: "Begin Again - แสงแดดแรกและรสชาติแห่งความหวัง"เช้าวันที่ 30 ธันวาคม | เวลา 06:00 น.แสงรำไรของเช้าวันใหม่ค่อยๆ ทอแสงผ่านกระจกใสของร้าน December Lab แม้จะยังไม่ถึงวันขึ้นปีใหม่ แต่ธันย์และธันตัดสินใจเปิดร้านในวันนี้เพื่อเป็นการอุ่นเครื่องสู่โปรเจกต์ มกราคม Begin Again และเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับกิจกรรมใหญ่ในคืนวันที่ 31 ที่พวกเขาวางแผนจะจัดขึ้นเพื่อ "คนรัก" และ "คนที่เป็นความรักของกันและกัน"ธันย์อยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนยีนสีเข้มยืนอยู่หลังบาร์ไม้โอ๊ค กลิ่นหอมของไซรัปเปลือกส้มเชื่อมที่เขาตั้งใจหาสูตรมาตลอดทั้งคืนฟุ้งกระจายไปทั่วร้าน เขาบรรจงเทเอสเพรสโซ่ช็อตเข้มข้นลงบนชั้นน้ำส้มสดใส ตบท้ายด้วยฟองนมนุ่มละเอียดที่โรยผงอบเชยเป็นรูปพระอาทิตย์ดวงเล็กๆ เขามองดูเมนู "The First Sunrise" ในแก้วใสด้วยแววตาเป็นประกาย "กาแฟแก้วนี้... ผมตั้งใจให้มันเป็นจุดเริ่มต้นของทุกคนครับธัน"แต่ว่า... เมื่อเสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นเป็นสัญญาณของแขกคนแรก แขกคนนั้นกลับไม่ใช่คนที่เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มรับเดือนใหม่ในอีกไม่กี่วันเลย "ตุนย์" ชายหนุ่มในชุดทำงานที่ดูหลุดลุ่ย ไหล่ของเขาห่อเหี่ยว แววตาว่างเป

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 27 : รากฐานที่มั่นคง และ "บ้าน" ที่รอการเติมเต็ม

    เช้าวันที่ 26 ธันวาคม ธันย์พาครอบครัวของธันไปทำบุญถวายสังฆทานที่วัดเก่าแก่ริมน้ำเพื่อความเป็นสิริมงคลส่งท้ายปี บรรยากาศเงียบสงบช่วยขัดเกลาจิตใจที่วุ่นวายมาตลอดหลายเดือนให้วางลงได้อย่างสนิทใจ หลังจากทำบุญเสร็จ ธันย์ก็ขออนุญาตพาคุณพ่อสมภพแยกตัวไปที่ "โรงคั่วกาแฟระดับอุตสาหกรรม" ของเขาที่ตั้งอยู่ไม่ไกล“คุณอาครับ ที่นี่คือหัวใจของธุรกิจผม” ธันย์อธิบายขณะพาเดินดูเครื่องคั่วกาแฟนำเข้าขนาดใหญ่และห้องแล็บทดสอบคุณภาพ “ผมไม่ได้มีแค่ร้าน December Lab แต่ผมส่งเมล็ดกาแฟคั่วเองให้กับโรงแรมและคาเฟ่อีกกว่า 50 แห่งทั่วประเทศ และปีหน้าเรากำลังจะขยายการส่งออกด้วยครับ” คุณพ่อสมภพมองดูระบบการจัดการที่ทันสมัยและพนักงานที่ทำงานอย่างกระฉับกระเฉงด้วยความทึ่ง “ธันย์... อาเห็นแล้วล่ะว่าเธอไม่ได้แค่ฝัน แต่เธอสร้างรากฐานไว้แข็งแรงมาก พ่อเชื่อแล้วว่าเธอจะดูแลยัยธันได้ไม่ใช่แค่เรื่องใจ แต่คือเรื่องชีวิตที่มั่นคงด้วย”ในขณะเดียวกัน ธันย์แอบส่งพิกัดให้ธันและคุณแม่ตามมาเจอกันที่หมู่บ้านจัดสรร ระดับซูเปอร์แห่งหนึ่ง รถตู้ VIP เลี้ยวเข้าสู่อาณาจักรส่วนตัวที่มีต้นไม้ร่มรื่น ก่อนจะมาหยุดลงที่หน้าบ้านสไตล์โมเดิร์นทรอปิคอ

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 26: อาหารเช้าที่รอคอยมาแสนนาน

    ในห้องครัวขนาดกว้างที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนสีขาว ธันอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนสีครีม เธอกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบสำหรับอาหารเช้าชุดใหญ่ ใบหน้าของเธอวันนี้ดูสดใสอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แววตาที่เคยหม่นแสงกลับเป็นประกายล้อไปกับแสงแดด“คุณธันย์คะ อย่าหยิบเบคอนทานเล่นแบบนั้นสิคะ เดี๋ยวก็ไม่พอเสิร์ฟคุณพ่อหรอก” ธันดุเสียงไม่จริงจังนัก เมื่อเห็นบาริสต้าหนุ่มแอบคีบเบคอนกรอบๆ เข้าปาก“แหม... ก็มันหอมนี่ครับคุณประธาน ผมแค่ช่วยคิวซีให้ไงครับว่าเชฟธันทำอร่อยหรือเปล่า” ธันย์หัวเราะร่า เขาอยู่ในชุดลำลองสบายๆ แต่ยังไม่ทิ้งลายบาริสต้าด้วยการง่วนอยู่กับเครื่องชงกาแฟขนาดเล็กที่เขาสั่งยกมาไว้ที่ห้องนี้เป็นพิเศษ“ไปเตรียมขนมปังเลยค่ะ เดี๋ยวข้าวต้มกุ้งสูตรคุณแม่จะจืดซะก่อน” ธันสั่งการพร้อมรอยยิ้ม ธันย์ขยับเข้าไปใกล้จูงมือเธอเบาๆ แล้วหมุนตัวเธอมาประจันหน้า “รู้ไหมครับ... วันนี้คุณสวยกว่าเมื่อคืนบนเวทีอีกนะ รอยยิ้มแบบนี้แหละที่ผมอยากเห็นที่สุด” ธันหน้าแดงระเรื่อ “เพราะคุณนั่นแหละค่ะ... ขอบคุณนะคะที่จัดแจงให้คุณพ่อคุณแม่มาพักที่นี่ใกล้ ๆ กัน”ไม่นานนัก คุณพ่อสมภพและคุณแม่วิภาก็เดินออกมาจากห้องนอนแขก ทั้งสองอ

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 25 : Christmas Eve 

    ตอนที่ 25 : Christmas Eve บรรยากาศภายในงานเลี้ยงหลังจากวินาทีปาฏิหาริย์ที่ครอบครัวได้สวมกอดกันนั้น เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความตื้นตัน แสงไฟสีชมพูกลีบบัวยังคงทอประกายล้อไปกับหยาดน้ำตาที่เปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม ธันเดินเคียงข้างพ่อและแม่โดยมีธันย์คอยระแวดระวังอยู่ไม่ห่าง ทุกย่างก้าวของเธอในคืนนี้ไม่ได้ดูอ้างว้างอีกต่อไป แต่กลับดูทรงพลังและสง่างามจนแขกเหรื่อทุกคนต่างขยับหลีกทางให้ด้วยความเคารพแต่ในมุมหนึ่งของงาน กิ๊ฟ และ อดีตหัวหน้างาน ของธัน กลับยืนหน้าถอดสี พวกเขาจ้องมองภาพความสำเร็จระดับ "พลิกฟ้า" นี้ด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ทั้งอิจฉา เสียดาย และเหนือสิ่งอื่นใดคือความกลัว... กลัวว่าสิ่งที่เคยทำไว้กับธันจะย้อนกลับมาทำลายอนาคตของตัวเองเมื่อธันและครอบครัวกำลังจะเดินผ่านโซนรับรองขึ้นไปทางดาดฟ้าที่เตรียมเอาไว้สำหรับสองครอบครัว อดีตหัวหน้างานที่เคยต่อว่าธันอย่างไม่ไยดี ก็รีบก้าวเข้ามาขวางหน้าพร้อมรอยยิ้มที่ปั้นแต่งขึ้นอย่างรวดเร็ว“แหะๆ คุณธันวาครับ... ยินดีด้วยจริงๆ นะครับ งานวันนี้ยิ่งใหญ่สมศักดิ์ศรีมาก ผมมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าคุณธันวาต้องไปได้ไกล” เขาเอ่ยเสียงประจบพลางยื่นนามบัตรใบใหม่

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 24: ปาฏิหาริย์วันเกิดในคืนคริสต์มาสอีฟ และอ้อมกอดที่รอคอยมาทั้งชีวิต

    ค่ำคืนวันที่ 24 ธันวาคม... ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ กลายเป็นสีน้ำเงินเข้มจัดตัดกับแสงไฟระยิบระยับของเทศกาลคริสต์มาส แต่สถานที่ที่สว่างไสวและเต็มไปด้วยมนต์ขลังที่สุดในคืนนี้คงหนีไม่พ้น December Lab ถนนหน้าร้านถูกประดับประดาด้วยโคมไฟนับพันดวง และแขกเหรื่อในชุดราตรีและสูทหรูหราต่างทยอยเดินทางมาถึงเมื่อเวลา 18:00 น. ตรง รถคูเป้สีดำเงาวับคลานเข้ามาจอดสนิทหน้าทางเข้า ประตูรถเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของคู่รักที่เป็นจุดสนใจที่สุดของงาน ธันย์ ก้าวลงมาในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม (Midnight Blue) ทรงคลาสสิกที่ขับเน้นบุคลิกให้ดูสุขุมและทรงพลังราวกับเจ้าชายในนิยายสมัยใหม่เขาเดินอ้อมไปเปิดประตูให้ ธัน... วินาทีที่เท้าของเธอสัมผัสพื้น เสียงพูดคุยรอบข้างพลันเงียบสงบลงชั่วขณะ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงฮือฮาในความงดงาม ธันอยู่ในชุดสูทสตรีสีขาวงาช้าง (Ivory White) ที่สั่งตัดพิเศษ เนื้อผ้าทอประกายทองคำละเอียดสว่างไสวภายใต้แสงไฟนวลตา ปกเสื้อด้านซ้ายติด เข็มกลัดเมล็ดกาแฟทองคำ ที่เพิ่งได้รับมาเมื่อคืน มันขับให้ใบหน้าของเธอที่ถูกแต่งแต้มอย่างพอเหมาะดูสง่าและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ“ดูนั่นสิ... ชุดของพวกเขาสวยมากจริงๆ เข้าก

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 4: พายุในแก้วกาแฟ และบททดสอบของความโชคดี

    เช้าวันจันทร์ที่ 5 ธันวาคม (หลังจากหยุดวันอาทิตย์ไปเพียงวันเดียวและเธอไม่ได้ออกไปไหนเลย) บรรยากาศในออฟฟิศของธันดูเหมือนจะอบอวลไปด้วยรังสีความกดดันมากกว่าปกติ แสงแดดสีทองของเดือนธันวาคมที่ส่องผ่านกระจกเข้ามาไม่ได้ช่วยให้จิตใจของเธอเบิกบานขึ้นเลยแม้แต่น้อย เพราะทันทีที่ก้าวเท้าเข้าแผนก เธอก็พบกับระเบ

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 3: ตามหาแสงไฟที่หายไป

    เช้าวันเสาร์ที่ 3 ธันวาคมเริ่มต้นด้วยท้องฟ้าสีครามสดใสผิดคาด ลมหนาวพัดโชยมาเป็นระลอกพอให้ต้องกระชับร่างกายรักษาสามัคคี แต่สำหรับใครบางคน... ความหนาวดูจะเป็นเรื่องรองไปเสียแล้ว เมื่อเทียบกับการ "เลือกชุด" ที่ยากยิ่งกว่าการปั่นโปรเจกต์ส่งหัวหน้าธันยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าที่เปิดกว้างทิ้งไว้เกือบชั่วโม

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 2: ภารกิจซ่อมรองเท้า และสมุดบันทึกที่เริ่มขยับ

    แสงแดดอ่อนๆ ของเช้าวันที่ 2 ธันวาคม พยายามส่องลอดผ่านม่านหมอกจางๆ เข้ามาในห้องนอนขนาดเล็กของ ธัน เธอตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แปลกไปจากทุกปี ปกติแล้วเช้าวันที่สองของเดือนธันวาคมมักจะเป็นวันที่เธอตื่นมาพร้อมกับอาการปวดหัวหรือความรู้สึกหดหู่ที่ต้องเผชิญกับโลกความจริงที่แสนโหดร้ายต่อ แต่เช้านี

  • Dear December ธันวาที่รัก   ตอนที่ 1: กาแฟแก้วที่ชื่อเหมือนกัน

    ลมหนาวพัดกระจกหน้าต่างบานเกล็ดที่ออฟฟิศส่งเสียงสั่นสะเทือนราวกับจะหลุดออกมาจากกรอบ แต่นั่นยังไม่สระสาทเท่ากับเสียงกระแทกแฟ้มลงบนโต๊ะของหัวหน้าแผนกในเช้าวันที่ 1 ธันวาคม “รื้อใหม่หมดเลยนะ 'ธัน' ผมว่ามู้ดแอนด์โทนมันยังไม่โดนใจลูกค้า” คำสั่งสั้นๆ ที่ทำเอา ธัน หรือ ธันวา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status