Librairie
Rechercher
Accueil / Romance / Desiring My Sister-In-Law / CHAPTER 9

Partager

CHAPTER 9

Auteur: Mayonaka_Kisaki
last update Date de publication: 2026-02-12 15:29:33

Bryden’s POV

“Bryden, tapos ka na ba?”

Dinampot ko ang wallet ko, pati cellphone na matagal ko nang hindi napapalitan. Napatingin pa ako sa salamin—hindi dahil arte ako, kundi dahil ayokong magmukhang bisita na walang direksyon sa buhay.

“Palabas na,” sagot ko, saka lumabas ng kwarto.

Nasa sala si Ate Luna, habang si Kuya Bryan naman ay abalang inaayos ang buhok niya sa maliit na salamin na nakapatong sa may kabinet. Maaliwalas tingnan ang bahay kapag silang dalawa ang nasa loob—parang may orde
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Previous Chapter Next Chapter
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 85

    Bryden’s POVAkala ko magiging madali ang unang gabi sa bagong unit.Tahimik. Malinis. Walang history sa bawat sulok. Walang pamilyar na hagdan. Walang kusinang may boses ni Luna. Walang pintuan sa itaas na magpapaalala kung kanino talaga ako dapat umiwas.Pero pagkapasok ko pa lang, naramdaman ko agad na hindi pala sapat ang sariling lugar para maging malaya ka sa sarili mong naiwan.Inilapag ko ang bag sa couch, ang kahon sa tabi ng maliit na mesa, at ang snake plant sa may bintana. Doon ko ito unang inayos, gaya ng bilin niya. May liwanag, hindi direktang araw. Konting tubig lang. Huwag lunurin. Huwag pabayaan.Napangiti ako nang mapait.Pati halaman, may paalala niya.Binuksan ko ang ref. May laman na bottled water, ilang pagkain, at mga bagay na pinabili ni Mateo dahil alam niyang wala akong alam sa pag-aayos ng tirahan. Kung pera lang ang basehan, handa na ang unit. Kung puso ang tatanungin, bakante pa rin.Umupo ako sa couch at kinuha ang phone.May message si Kuya.Bro, nakali

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 84

    Luna’s POVHindi ko alam kung gaano katagal akong nakatayo sa kwarto matapos umakyat si Bryan.Pagod na pagod siya. Pagkahiga pa lang sa kama, parang agad bumigay ang katawan niya sa tulog. Hindi na siya nakapagpalit ng maayos. Hinubad lang ang jacket, inilapag ang phone sa side table, at pumikit habang hawak pa ang kamay ko.“Later tayo magkwentuhan, hon,” bulong niya. “Saglit lang ako matutulog.”Tumango ako. “Sige. Matulog ka muna.”Ilang minuto lang, mahimbing na siya.Ako naman, hindi makaupo.Hindi makagalaw nang tama.Nasa baba si Bryden.Alam kong nandoon siya, dahil kahit tahimik ang bahay, nararamdaman ko ang presensya niya na parang huling ilaw sa kwarto bago mo tuluyang patayin. Alam ko ring nakahanda na ang gamit niya. Alam kong ngayong araw siya aalis. Alam kong tama iyon.Pero ang alam, gaya ng madalas naming matuklasan, ay hindi laging sapat para hindi masaktan.Tumingin ako kay Bryan. Payapa ang mukha niya habang natutulog. May pagod sa ilalim ng mata, may kaunting ba

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 83

    Bryden’s POVHindi ako natulog nang gabing iyon.O baka natulog ako nang ilang minuto, pero yung klase ng tulog na parang nakapikit ka lang habang nagbibilang ng mga bagay na mawawala sa’yo pagmulat. Sa kwarto ko, nakahanda na ang mga gamit. Isang bag. Isang kahon. Laptop. Ilang damit. Yung maliit na snake plant na binigay ni Luna, nakapatong sa mesa malapit sa bintana, parang bantay na masyadong tahimik.Madaling-araw nang marinig ko ang mahinang tunog ng gate.Bumangon ako agad.Hindi na ako nag-isip. Lumabas ako ng kwarto, tahimik na bumaba ng hagdan. Bukas na ang ilaw sa sala. Nandoon si Luna, nakatayo malapit sa pinto, nakapambahay pa rin, buhok na hindi maayos ang tali. Sa mukha niya, halatang hindi rin siya nakatulog.At sa labas, hawak ang maleta, nakangiti si Kuya Bryan.“Hon,” sabi niya, pagod pero masaya.Binuksan ni Luna ang pinto.Hindi ko alam kung bakit ako huminto sa gitna ng hagdan. Siguro dahil may mga eksenang hindi dapat pinapasukan ng ibang tao. Kahit pa matagal k

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 82

    Luna’s POVHuwebes.Buong araw kong iniwasang isipin ang salitang iyon.Sa opisina, paulit-ulit akong ngumiti, sumagot sa tawag, nag-ayos ng records, at pinakinggan si Vincent habang ikinukwento niya na ang anak niya raw ay nagdesisyong ayaw na maging dinosaur hunter, gusto na raw maging astronaut na may alagang dinosaur. Tumawa ako sa tamang lugar. Tumango sa tamang oras. Nagsulat ng notes, nagtanong kapag kailangan, at pinilit maging empleyadong hindi iniisip na sa bahay, may lalaking nag-eempake ng gamit niya habang ang asawa ko ay pauwi na mula sa malayo.Hindi ko alam kung ano ang mas mabigat: ang pagbabalik ni Bryan, o ang pag-alis ni Bryden.Pareho dapat tama.Pareho kong hinihintay.Pero sa magkaibang paraan, pareho rin akong nasasaktan.Pag-uwi ko, madilim na ang paligid. Pagbukas ko ng gate, sinalubong ako ng ilaw sa sala. Nandoon si Bryden sa gitna ng bahay, nakaupo sa sahig, may bukas na kahon sa tabi niya. Hindi marami ang gamit niya. Ilang damit, laptop, chargers, lumang

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 81

    Bryden’s POVPagbalik namin sa bahay, pareho kaming tahimik.Hindi iyon yung katahimikang awkward matapos ang away. Mas malapit ito sa katahimikan ng dalawang taong galing sa lamay, kahit wala namang namatay. May pinuntahan lang kaming unit. May tiningnan lang kaming pinto, sala, bintana, at maliit na kusina. Pero sa biyahe pauwi, pakiramdam ko may bahagi ng buhay namin na naiwan doon, nakaupo sa gray na couch, naghihintay ng araw na tuluyan akong lilipat.Pagpasok namin, nauna si Luna sa kusina. Inilapag niya ang bag sa upuan at binuksan ang refrigerator, hindi dahil may kukunin, kundi dahil kailangan niyang gumawa ng kahit ano. Ako naman ay nanatili sa sala, hawak pa rin ang susi ng unit sa bulsa ko. Ang liit ng susi, pero parang may sariling bigat.“Gusto mo ng tubig?” tanong niya mula sa kusina.“Oo,” sagot ko, kahit hindi naman ako nauuhaw.Dinalhan niya ako ng baso. Nang inabot niya iyon, hindi nagdikit ang mga daliri namin. Sanay na kami. Nakakalungkot isipin na natutunan namin

  • Desiring My Sister-In-Law   CHAPTER 80

    Luna’s POVKinabukasan, hindi ko alam kung bakit mas pinaghandaan ko pa ang pagpunta sa lilipatang unit ni Bryden kaysa sa pagpasok sa trabaho.Hindi naman date. Hindi lakad. Hindi celebration. Kung tutuusin, dapat simpleng pagtingin lang iyon sa lugar na magiging dahilan para mas maging tama ang lahat. Pero habang nakatayo ako sa harap ng aparador, hawak ang dalawang blouse na parehong mukhang ordinaryo, parang kahit tela ay may tanong.Ano ang isusuot mo kapag pupunta ka sa lugar na magiging simula ng paglayo ng taong ayaw mong lumayo?Sa huli, pinili ko ang pinakasimple. Walang masyadong kulay. Walang dapat isipin.Pag-uwi ko galing trabaho, naghihintay na si Bryden sa sala. Nakapagpalit na siya, naka-dark shirt at jeans, hawak ang susi at phone. Hindi siya mukhang excited. Mas mukha siyang papunta sa lugar na alam niyang kailangan niyang puntahan pero ayaw pa ring marating.“Tara?” tanong niya.Tumango ako. “Tara.”Sa biyahe, tahimik kami. Hindi mabigat na katahimikan, pero hindi

Plus de chapitres

Vous vous intéresseriez aussi à

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status