MasukTahimik ang buong conference room matapos kong sabihin iyon. Pakiramdam ko ay pati ang hangin sa paligid namin ay tumigil sa paggalaw habang lahat ay nakatitig sa nakapause na footage. Habang mas matagal kong tinitingnan ang anino ay mas lalo akong kinakabahan. Hindi ko maipaliwanag kung bakit, pero pakiramdam ko ay may koneksyon ito kay Anthonia.Mabilis na lumapit si Thaddeus sa monitor at pinagmasdan ang silweta. Kumunot ang noo niya habang sinusuri ang bawat detalye ng katawan ng taong nasa gilid ng kalsada. Hindi siya agad nagsalita at lalo lamang iyong nagpalala sa kaba ko. Halatang may napapansin din siya."Zoom in," malamig niyang utos sa technician habang hindi inaalis ang tingin sa screen. Agad namang sumunod ang lalaki at pinalaki ang bahagi ng footage kung saan nakatayo ang misteryosong tao. Bahagyang luminaw ang imahe ngunit nanatiling malabo ang mukha nito. Ang tanging malinaw ay ang mahaba nitong buhok at ang paraan ng pagtayo nito.Napalunok si Victoria habang nakatiti
Tahimik ang buong silid matapos ang sinabi niya. Walang nagtangkang sumingit o magtanong. Hinayaan naming matapos niya ang kwento."Noong una akala naming matatanggap niya rin," pagpapatuloy ni Victoria habang napapikit sandali. "Pero habang tumatagal, mas lalo siyang nagiging mapanganib." Mabigat ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya.Naramdaman kong bumilis ang tibok ng puso ko. Bigla kong naalala ang lahat ng ginawa ni Danford sa mga taong nakapaligid sa kanya. Para bang matagal nang nagsimula ang kadilimang iyon."Thanasia wanted to leave everything behind," dagdag ni Victoria habang nakayuko. "Gusto niyang magkaroon ng tahimik na buhay kasama si Vonaire." May lungkot sa boses niya na parang siya mismo ay nanghihinayang sa nangyari.Nanlaki ang mga mata ko habang nakatingin sa kanya. Hindi ko mapigilang isipin kung gaano kasaya sana ang buhay nila kung hindi nakialam si Danford."Then what happened?" tanong ko habang pinipilit kontrolin ang kaba sa dibdib ko. Halos pabulong n
"Si Anthonia."Mahina ngunit malinaw ang pagkakasabi ni Victoria ng pangalan na iyon. Nakatitig pa rin siya sa monitor habang mahigpit ang hawak sa gilid ng mesa. Halatang may kung anong koneksyon na unti-unting nabubuo sa isip niya.Agad na napalingon si Aodhan sa kanya."What?"Huminga nang malalim si Victoria bago dahan-dahang umiling."I don't know why," saad niya habang namumuo ang luha sa mga mata niya. "But I think she wants us to find out."Tahimik ang buong conference room.Walang agad tumutol sa sinabi niya.Dahil sa totoo lang...Iyon din ang nasa isip ko.Napalunok ako habang naaalala ang huling gabi namin ni Anthonia. Ang paraan ng pagsasalita niya. Ang paraan ng pagtitig niya sa akin. Para bang may gusto siyang sabihin ngunit hindi niya magawa nang direkta."She knew," mahina kong bulong.Agad na napalingon sa akin si Thaddeus."Ano?"Huminga ako nang malalim bago muling nagsalita."She knew something." Napahawak ako sa dibdib ko habang pilit na inaalala ang bawat detaly
"My mother died when I was young," mahina niyang sabi habang namumuo ang luha sa mga mata niya. Bahagya siyang napailing na para bang ayaw niyang paniwalaan ang nakikita. "At least... that's what my father told me." natahimik ang buong silid. Biglang napakunot-noo si Thaddeus nang may mapansin siya sa video. Agad siyang lumapit sa screen at itinuro ang isang maliit na simbolo sa kuwelyo ng babae. "Zoom in." At nang luminaw ang simbolo... Tuluyan siyang nanigas. "Zoom in." Malamig ang boses ni Thaddeus habang nakatitig sa monitor. Hindi niya inaalis ang tingin sa maliit na simbolong nakikita sa kuwelyo ng babae. Halata sa mukha niya na may naalala siyang mahalagang bagay. Mabilis namang sinunod ng technician ang utos. Unti-unting lumaki ang larawan hanggang sa maging malinaw ang simbolo. Tahimik ang buong conference room. Wala ni isa sa amin ang nagsasalita habang hinihintay kung ano ang sasabihin ni Thaddeus. Nang tuluyan nang luminaw ang imahe ay agad siyang naniga
Muling nagsalita ang lalaki habang may binabasang dokumento sa harap niya. "The objective remains unchanged," pagpapatuloy niya habang sinusulyapan ang papel. "Phase One begins immediately." Bahagyang nanginig ang paghinga ko habang nakatitig sa monitor. Dahil sa likod ng doktor ay may dalawang batang babae na magkahawak-kamay. Pareho silang mukhang wala pang sampung taong gulang. Pareho silang may mahabang buhok. Pareho silang may mukha ng Sevilla. Ngunit isa lamang sa kanila ang nakatingin nang diretso sa camera. At sa paraan ng pagtitig niya... Parang alam niyang balang araw ay may makakakita sa video na iyon. Parang alam niyang balang araw... May maghahanap ng katotohanan Nanatili kaming nakatitig sa monitor habang nagpapatuloy ang video. Walang nagsasalita at tanging ang boses lamang ng lalaking nasa laboratory coat ang maririnig sa buong conference room. Habang tumatagal ay mas lalo kong nararamdaman ang bigat ng kung anumang lihim ang nakatago sa likod ng
Tuluyan akong napaluhod sa sahig habang nakatitig sa monitor. Parang biglang nawalan ng lakas ang mga tuhod ko at hindi ko na kayang manatiling nakatayo. Sunod-sunod na ang mga rebelasyong dumarating at pakiramdam ko ay wala nang natitirang matibay na katotohanan na maaari kong panghawakan. "Kailan ba matatapos ang lahat ng ito?!" sigaw ko habang tuluyang pumapatak ang mga luha ko. Nanginginig ang balikat ko at hirap na akong kontrolin ang emosyon ko. "Pagod na pagod na ako!" Agad na lumapit si Thaddeus sa akin. Lumuhod siya sa harapan ko at hinawakan ang magkabilang balikat ko habang pilit akong pinapakalma. Kita ko ang pag-aalala sa mga mata niya ngunit maging siya ay halatang nahihirapan na rin sa lahat ng nangyayari. "Tanya, look at me," mariin niyang sabi habang maingat na itinataas ang mukha ko. Mahigpit ngunit banayad ang hawak niya. "Breathe." Napailing ako habang umiiyak. "Paano ako hihinga nang maayos?" putol-putol kong tanong habang pinupunasan ang mga luha ko. "Tuwi
Malamig ang hangin habang ang mga patak ng ulan ay marahang humahaplos sa aking balat. Mag-isa na lamang akong nakayuko sa harap ng puntod ng aking mga magulang. Isa-isa nang nagsialisan ang lahat, ngunit pinili kong maiwan. Paano na ako? Saan ako pupunta? Wala akong kilalang kamag-anak dah
Warning: This novel contains mature themes, including intense romance, possessive behavior, emotional conflict, strong sex language, violence, and explicit sexual content intended for mature readers only. Third Person's POV Sa bawat hakbang ni Thaddeus papalapit sa kaniya, tila sumisikip ang
*Bakit ba lahat ng lalaki sa bahay na ‘to, ang hihilig magbuhat at mag-utos?* Si Uncle Thad sa banyo kahapon na halos sirain ang buong ari-arian ko, at ngayon naman itong robot na ito sa hallway ng school. Pero kahit papaano, nabawasan ang bigat ng hakbang ko—literally, kasi hindi ko na kailangang
Dahan dahan akong kumatok sa pinto *knock *knock “Come in” Malamig na tono ni Uncle Thad mula sa loob ng kaniyang sili Agad kong binuksan ang pinto Pero naabutan ko syang topless at naka saplot lang towel pambaba "A-ah, Uncle... ito na po 'yung kape mo," nauutal kong sabi habang dahan







