تسجيل الدخولAng bawat sulok ng silid ay nanginginig sa tindi ng tensyon mula sa labas, pero sa loob ng dambuhalang kama ni Thaddeus, tanging ang tunog ng aming marahas na hininga ang umiiral. Ang liwanag mula sa mga pagsabog sa labas ay gumuguhit ng mga iskarlatang anino sa kanyang mukha. Titig na titig siya sa akin, ang kanyang mga mata ay tila dalawang nagliliyab na uling na unt-unting tumutunaw sa natitira kong depensa. Inilapat ni Thaddeus ang kanyang magkabilang palad sa magkabilang gilid ng aking mukha. Ang lamig ng kanyang suot na gintong rings ay sumalungat sa nag-aalab na init ng kanyang balat. Hindi siya nagmamadali, ngunit ang bawat galaw niya ay may bigat ng isang rehas na tuluyan nang sumasara sa paligid ko. “You are making me crazy, Tanya,” bulong niya, ang kanyang boses ay malalim at gumaralgal habang dahan-dahang ibinababa ang kanyang mukha. Nang muli niyang sakupin ang aking mga labi, ang halik niya ay mas malalim at mas mapang-angkin kaysa kanina. Ramdam ko ang tindi ng kanya
Ang tunog ng mga pagsabog sa labas ng mansiyon ay tila ba naging background music na lang sa marahas na pagbaba ng katahimikan sa loob ng master bedroom ng penthouse ni Thaddeus. Matapos ang madugong engkwentro sa ground estate, mabilis niya akong hinila pataas dito—malayo sa gulo, malayo sa mga sundalo ni Danford, at malayo sa mundo. Nanginginig pa rin ang buong katawan ko, basang-basa ng ulan at putik, habang nakatayo sa gitna ng marangyang silid. Dahan-dahang ni-lock ni Thaddeus ang dambuhalang pintong bakal. Inalis niya ang kanyang tactical vest at marahas na itinatwa ang gintong baril sa ibabaw ng lamesa. Ang kanyang mga mata, nang lumingon siya sa akin, ay hindi na naglalaman ng galit sa digmaan—kundi ng isang naglalagablab, nakatutunaw, at mapanganib na pagnanasa. “You’re safe here, Tanya,” mahinang wika niya, ang boses ay gumaralgal habang mabilis niyang tinatahak ang distansya sa pagitan namin. Bago pa man ako makasagot, sinalubong na niya ang aking mga labi ng isang mapus
Ang tunog ng umaatungal na propeller ng chopper ay tila ba huling hatol ng tadhana habang unt-unting lumiliit ang nagliliyab na isla sa ilalim namin. Nakasandal ako sa malamig na leather seat ng pribadong helicopter ni Thaddeus. Super bigat ng pakiramdam ko. The silence inside the cabin was suffocating, broken only by the mechanical hum of the aircraft and the heavy breathing of Aodhan beside me, whose leg was now tightly bandaged by Thaddeus's medics. Tiningnan ko ang mga kamay ko na marumi pa rin ng uling, putik, at tuyong dugo. It hit me like a physical blow. We tried. Inubos namin ang bawat lakas, bawat plano, at bawat pagkakataon para lang makatakas sa impyernong ’to. Hinarap namin ang ulan, ang dagat, ang mga bala… pero sa huli, hindi pa rin tayo nagtagumpay. The Hardins' reach was just too vast, an inescapable web that wrapped tighter around us the more we struggled. “I’m sorry, Tanya…” mahinang bulong ni Aodhan. His voice was cracked, loaded with sheer guilt and defeat as he
Ang pulang liwanag mula sa flare gun na pinaputok ni Thaddeus ay nagmistulang isang madugong gabi sa buong cove. Ang buong paligid ay nabalot ng iskarlatang anino, at sa ilalim ng liwanag na iyon, nakita ko ang mukha ni Thaddeus mula sa papalapit na speedboat. His expression was completely void of humanity—it was pure, unadulterated madness. Ang kanang bahagi ng kanyang mamahaling suit ay punit-punit na, at may mga sariwang gasgas sa kanyang leeg mula sa pagkagat ko sa kanya kanina, pero tila hindi niya ito nararamdaman. “Takbo!” bulyaw ni Victoria habang hinahablot ang braso ko. Hindi na kami nag-aksaya ng panahon nina Aodhan. Patakbo naming tinahak ang madilim at maputik na kagubatan ng mga bakawan habang sa likod namin, ang tatlong itim na speedboats ay marahas na dumaong sa dalampasigan. Ang tunog ng mga yabag ng sapatos sa basang buhangin at ang pagkasa ng mga automatic rifles ay dumarami. Kasunod niyon ang walang humpay na pag-ulan ng mga bala. *RAT-TAT-TAT-TAT!* Ang mga san
Ang bawat pihit ng silinyador ng jet ski ay tila ba pakikipagkarera sa mismong kamatayan. Ang dambuhalang naval ship ng mga Hardin at ang nakapanindig-balahibong pigura ni Thaddeus ay unt-unting nilamon ng kadiliman at ng makapal na kurtina ng ulan, pero ang takot sa dibdib ko? Parang nakatatak na roon habambuhay. I could still feel the phantom touch of his cold hands on my waist. Ang ngiti ni Thaddeus bago kami tuluyang makalayo ay patuloy na sumasayaw sa utak ko, turning this escape into a psychological nightmare. “Tanya! Focus! Don’t look back!” sigaw ni Aodhan, his voice hoarse from the freezing wind and the sheer adrenaline pumping through his veins. Dumudugo pa rin ang noo niya, at ang bawat hampas ng alon sa jet ski ay nagpapangiwi sa kanya sa sakit. “Si Victoria…” nanginginig kong sabi, halos liparin ng hangin ang boses ko. “Aodhan, si Victoria naiwan doon! Ang barko nina Danford—” “We can’t do anything for her right now!” putol ni Aodhan, his Taglish slipping into a hard,
Ang bawat segundo ay tila tumigil sa pagtakbo nang magsimulang ibaba ng naval ship ang malalaking bakal na chains para kaladkarin ang munti naming speedboat. Ang tunog ng umiitgit na bakal laban sa nagngangalit na bagyo ay sapat na para magtaasan ang aking balahibo. Literal na huminto ang paghinga ko. We were trapped between a psychopathic grandfather in front of us and an obsessed monster behind us. “Aodhan, now!” sigaw ni Victoria habang nagpapakawala ng walang humpay na putok ng baril patungo sa mga sundalong nagtatangkang bumaba mula sa barko gamit ang mga lubid. Hinalot ako ni Aodhan pababa sa madilim at masikip na lower deck. Ang amoy ng langis at kalawang ay sumalubong sa amin. Doon, sa pinakailalim, ay nakarekada ang isang itim na mechanical jet ski. Walang digital screens, walang GPS—pure engine horsepower. “Sakay, Tanya! Bilisan mo!” bulyaw ni Aodhan habang hinihila ang kurdon para paandarin ang makina. Lumikha iyon ng malakas na ugong na naramdaman ko hanggang sa kaib
"I'm sorry! Please, Thaddeus, I'm sorry! Patawarin mo kami!" ungal niya, habang ang buong underground ay umaalingawngaw sa tunog ng kanyang pagmamakaawa na huli na para pakinggan.Walang kaimik-imik si Thaddeus. He just stood up from his seat, moving with a cold, calculated grace na awtomatikong na
Nagbago ang awra sa loob ng kwarto. Ang palaging kalmado, disente, at kagalang-galang na si Thaddeus ay nag-transform sa isang halimaw. Ang kanyang mga mata ay nanlilisik, at ang mga ugat sa kanyang leeg at noo ay naglalabasan na.“Who…” gumaralgal ang boses ni Thaddeus sa purong poot, “Who the f*c
"hang out lang ok?” pag pipilit ko sa kanyaSeryoso ba to si Cody parang hindi lalaki ang bilis matakot, kaya ayaw ko sa kaedad ko eh walang balls. Mula sa malayo, ramdam ko ang nakakapanghilakbot na titig ni Aodhan. Alam kong bawat kilos ko, bawat dampi ng kamay ko kay Cody, ay direktang makaka
Nang bumitaw sya sa halik bigla ko syang tinanong, isang tanong na matagal ko nang gustong malaman ang sagot"Do you love me?" halos pabulong kong aniBumitaw siya sa pagkakahawak sa panga ko. Sa halip na sumagot, marahan siyang natawa—isang mababa, nakakahindik, at malamig na tawa na nagpatayo ng







