LOGIN“How's Harry?” tanong ni Marcus kay Claire nang pumasok ito sa banyo.Nakangiting lumapit sa kaniya ang babae bago hinubad sa mismong harap niya ang mga suot nito. “Napatulog ko na,” tugon nito bago sumampa sa bathtub, sa mismong harap niya.Bahagyang ibinuka ni Marcus ang kaniyang mga hita upang bigyan ng espasyo si Claire sa harap niya. Kinuha pa nito ang mga braso niya at iniyakap sa hubad nitong katawan.“Good to know, baby. I've been here for an hour, akala ko matatapos ang gabi na hindi tayo nagkakasama,” sambit niya bago siniil ng halik si Claire sa batok patungo sa leeg nito.“‘Wag ka ngang nega, Marcus. Medyo nahirapan lang akong patulugin si Harry, iniisip na naman niya kasi si Harrison.”“Intindihin mo na lang muna siya, baby. Kamamatay lang ni Kuya Harrison, of course, Harry is still grieving.”Ipinagsalikop ni Claire ang mga kamay nila bago hinalik-halikan ang braso niya. “Palagi ko namang iniintindi si Harry, syempre, anak ko siya. Nga pala, naibigay mo na ba kay Nimfa ‘
“Ano? Magbubulag-bulagan ka na lang, Nimfa? Mali naman yata ‘yon.”Agad napailing si Nimfa sa tinuran ni Janice—isa sa mga kaibigan niya—nang ikuwento niya ang kasalukuyang sitwasyon ng buhay niya.Bumuntong-hininga siya kapagkuwa'y ipinatong sa harap ng kaibigan ang kapeng tinimpla niya bago umupo sa tabi nito.“Mahal ko si Marcus, Janice.”“Kaya handa kang magbubulag-bulagan? Mali naman yata ‘yon, bes. Niloloko ka na nga ni Marcus, mahal mo pa rin siya?” tila dismayadong saad ng kaibigan bago sumimsim sa kape nito.“Hindi ko alam, bes. Oo, niloloko niya ‘ko, p-pero mahal ko pa rin siya. Pero kahapon, naupos na ‘ko, gusto ko nang makipaghiwalay sa kaniya pero hindi siya pumayag. Ayaw niyang makipaghiwalay sa ‘kin. Tapos kanina, ang bait-bait nila sa ‘kin, lalo na ‘yong kabit niya. Pero malakas ang kutob ko na nagpapanggap lang sila.”“Hindi ko maintindihan, bes. Hindi ikaw ang nakilala kong Nimfa. Simula't sapol, magkasama na tayo kaya kilalang-kilala na kita. Hindi mo hinahayaang lo
Pagkatapos ng simpleng almusal sa dining area, nagkaniya-kaniya na sila. Si Nimfa na ang nagpresintang maghugas ng mga pinagkainan nila, habang si Marcus naman ay pumanhik sa ikalawang palapag upang maghanda para sa pagpasok nito sa trabaho, at ang mag-ina namang Claire at Harry ay sumunod din sa asawa niya para rin maghanda sa pagpasok ng bata sa eskuwelahan.Habang naghuhugas, hindi niya maiwasang mapaisip. Habang kumakain kasi sila kanina, walang ibang ipinakita sa kaniya ang mga ito kundi kabutihan. Hindi niya iyon inaasahan kahit sa loob-loob niya ay pagpapanggap lang iyon. Halata naman sapagkat nakikita niya ang simpleng pagtitinginan nina Marcus at Claire.Gustuhin man niyang magpadala sa mga ito, pero bigla niyang naalala ang sinabi ng ama niya. Maghiganti. Iyan ang kasalukuyang pumupuno sa utak niya. Nais ba nitong maghiganti siya sa kapahangasang ginawa ni Marcus sa kaniya? Ngunit paano? Paano siya magsisimula? At sino ang makakapitan niya?Pero kung bibigyan lang talaga si
Sa kabilang dako, luhaang bumagsak si Nimfa sa kama dahil sa sinaad ni Marcus sa kaniya. May ibang babae na ito, ngunit bakit tila ayaw pa siya nitong pakawalan? Ano'ng gagawin niya sa pamamahay na ito? Habang-buhay magbulag-bulagan habang nakikita kung gaano kasaya ang asawa niya sa ibang babae?Parang mawawala na si Nimfa sa sarili nang mga oras na iyon. Kahit luhaan, ipinikit na lamang niya ang mga mata hanggang sa lamunin siya ng kadiliman.Nang sumapit ang kinaumagahan, agad siyang bumaba sa kusina nang maramdaman niyang kumukulo ang tiyan niya. Kahapon pa siya walang kain kaya naman halos magwala ang mga bulate niya sa tiyan. Ngunit malayo pa lang sa kusina, nakaamoy agad siya ng mabango na lalong nagpagutom sa kaniya. Amoy bacon, na isa sa mga paborito niyang umagahan. Dali-dali niyang dinako ang kusina subalit mabilis na naglaho ang saya niya nang makita si Claire na nagluluto. Pakanta-kanta at pasayaw-sayaw pa ito habang suot ang nightgown nito, waring kakagising lang.Lum
Mayamaya pa, nang maramdaman ni Nimfa na bahagyang gumalaw ang asawa, humiwalay na siya rito. Napansin niya agad ang pamamasa ng mga mata nito habang matamang nakatingin sa kaniya.“Umiiyak ka ba, Marcus?” tanong niya sa asawa.Marahang umiling si Marcus bago ngumiti. “N-No…” tanggi nito bago hinawakan ang mga palad niya bago masuyong pinisil ang mga iyon. “Naaawa ako sa ‘yo, Nimfa. Tatlong taon na tayong magkasama sa bahay na ‘to, pero hindi mo man lang sinabi sa ‘kin ang ginawa sa ‘yo ni mom. Kung… kung alam ko lang, pipigilan ko siya. You don't deserve something like that…” lintaya pa nito.Nang sandaling iyon, walang ibang maramdaman si Nimfa kundi ang matinding awa ni Marcus para sa kaniya. Basag ang boses nito, tila nakikisimpatiya.Kahit papaano, natuwa siya. Hindi niya inaasahan na ganito ang magiging reaksyon ng asawa niya. Buong akala niya'y babaliwalain lang nito ang rebelasyon niya, ngunit heto't sinundan siya sa silid nila upang humingi ng tawad sa nagawa ng ina nito sa k
“A-Ako, Marcus? Kinukuwestyon mo ang pagiging asawa ko? B-Bakit?” naguguluhang wika ni Nimfa habang gulat pa ring nakatingin sa asawa.Umiling si Marcus bago hinilot ang magkabilang sentido. “Arturo, dalhin mo si Harry sa kuwarto nila sa itaas,” utos nito sa mayordomo na kakatayo lang.Tumango ito bago sinunod ang utos ng asawa.“Hindi kita kinukuwestyon, Nimfa. Ang akin lang, nandito ka naman sa bahay, kasama mo si Claire, bakit hindi mo man lang siya tinulungan—”“Oh, eh, bakit parang kasalanan ko? B-Bakit parang isinisisi mo sa ‘kin ang nangyari, ha? Kakababa ko lang, Marcus. Maghapon ako sa kuwarto, kaya wala akong alam.”“Really? Alam mo, Nimfa, ang babaw mo. Bisita natin si Claire, tinulungan mo sana siya imbes na ikulong mo ‘yong sarili mo sa kuwarto. Tingnan mo siya, she's soaking wet. Malaki ang posibilidad na magkasakit siya.”Ngumisi si Nimfa. Hindi na niya maintindihan ang asawa. Masyado na nitong ipinapahalata sa kaniya na mas gusto nito si Claire kaysa sa kaniya na mismo







