เข้าสู่ระบบChapter 8 -
BANG!
Malakas na yumanig ang sasakyan ni Destiny.
Sa isang iglap, bumukas ang mga airbag sa kanyang harapan. Napuno ng puting usok ang kanyang paningin.
Pagkatapos noon, isang matapang na amoy ang pumasok sa kanyang ilong.
Amoy dugo.
Unti-unting bumilis ang tibok ng kanyang puso habang nararamdaman niyang may mainit na likidong dumadaloy sa kanyang noo.
Agad na naramdaman ni Destiny ang sakit. Pero hindi niya alam kung saan nanggagaling ang sakit na iyon. Sa katawan ba niya?
O sa puso niyang unti-unti nang nadudurog?
Sa unang pagkakataon, hinanap niya ang sasakyan ni Rafael na may bulletproof na salamin.
Kung iyon ang gamit niya ngayon, baka ligtas siya sa kaguluhang ito. Ngunit mapait siyang napangiti.
Dahil matagal nang hindi para sa kanya ang sasakyang iyon.
Si Celeste Villareal na ang gumagamit nito ngayon.
Sa labas ng sasakyan, patuloy na nagkakagulo ang mga paparazzi. Kahit naaksidente na siya, hindi sila umatras. Sa halip, mas lalo pa silang lumapit para kumuha ng litrato.
Sunod-sunod ang kislap ng mga camera na tila walang pakialam sa kalagayan niya.
Nanginginig na iniangat ni Destiny ang kanyang kamay at agad na ni-lock ang mga pinto at bintana ng sasakyan.
Pagkatapos ay hinanap niya ang kanyang cellphone. Nadulas ang kanyang mga daliri sa screen dahil sa dugong dumadaloy mula sa kanyang sugat.
Sa kabila ng lahat ng nangyari, isang tao lang ang agad niyang naisip. Ang kanyang asawa na si Rafael. Kahit nasasaktan at nalilito siya, si Rafael pa rin ang unang taong gusto niyang malapitan.
Umaasa siyang kahit papaano ay pakikinggan siya nito at paniniwalaan. Kaya hindi na siya nagdalawang-isip pa. Kinuha niya ang kanyang cellphone at agad na tinawagan si Rafael.
Ngunit isang ring pa lamang ay naputol na ang tawag.Ilang segundo ang lumipas, may dumating na mensahe.
"Nasa ospital kami ni Celeste kasama si Lola Amalia. Kung may kailangan ka, kontakin mo na lang si Secretary Aldrin."
Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ni Destiny.
Dahan-dahan niyang ipinikit ang mga mata.
Pumatak ang kanyang mga luha habang nalalasahan niya ang bahagyang alat at lasa ng dugo sa kanyang bibig.
Sa nanginginig na kamay, tinawagan niya si Celine ang kanyang manager. Ang tanging taong maaasahan niya ngayon.
Habang unti-unting nawawalan ng malay si Destiny, lalo lamang tumitindi ang sakit na nararamdaman niya.
Ngunit higit pa roon ang sakit sa kanyang puso.
Ngayon, malinaw na malinaw na sa kanya ang lahat na kailanman hindi siya pipiliin.
Sa loob ng tatlong taon, buong puso niyang minahal si Rafael at umasa na balang araw ay mamahalin din siya nito. Ngunit ngayon, mukhang hindi na iyon mangyayari.
***
Nang muli siyang magising, isang matapang na amoy ng disinfectant ang sumalubong sa kanya.
Bahagya siyang napangiwi.
"Nagising ka na rin!"
Mabilis na lumapit si Celine sa tabi ng kama.
Halatang hindi ito nakatulog nang maayos.
"Grabe, Destiny! Halos atakihin ako sa puso nang marinig kong naaksidente ka!"
Bahagyang ngumiti si Destiny.
"Puwede bang huwag mo muna akong tingnan nang malapitan? Sabi nila, malupit daw tingnan ang isang artistang walang makeup."
Napahinto si Celine.
Bago pa ito makasagot, isang pamilyar na boses ang narinig nila.
"Hindi naman."
Napalingon agad si Destiny. Nanlaki ang kanyang mga mata.
"Marco? Anong ginagawa mo rito?"
Natawa si Celine.
"Siya ang tumulong sa atin. Kung hindi dahil sa kanya, baka laman ka na naman ng mga balita ngayon."
Sa sulok ng silid, komportableng nakaupo si Marco.
May hawak itong magazine habang nakapatong ang isang paa sa kabilang tuhod. Simple lang ang suot nito, ngunit kitang-kita pa rin ang natural nitong karisma.
Noong college pa sila, kaklase na ni Destiny si Marco Henderson. Tagapagmana ito ng pamilya Henderson, isa sa mga kilalang pangalan sa industriya ng entertainment.
Bagama't hindi kasing laki ng Buenavista Global Holdings ang negosyo nila, napakalawak naman ng impluwensiya ng pamilya Henderson sa showbiz.
Isinara ni Marco ang hawak niyang magazine at tumingin kay Destiny.
" Tinamaan ang balikat mo sa aksidente," mahinahon niyang sabi.
"Kinailangan kang tahiin ng doktor ng siyam na beses." Sandali siyang tumigil bago muling nagsalita.
"May kaunti ka ring concussion, kaya kailangan ka munang manatili rito sa ospital para maobserbahan."
Napabuntong-hininga si Destiny.
"Mabuti naman at hindi malala."
"Hindi malala?" Halos mapasigaw si Celine.
"Artista ka! Paano kung may naiwan na peklat?"
Agad na yumuko si Destiny.
Alam ni Destiny na pinapagalitan lang siya ni Celine dahil nag-aalala ito sa kanya. Kaya kahit gusto niyang magreklamo, nanahimik na lamang siya.
Makalipas ang ilang sandali, bigla niyang naalala si Rafael at ang mga balitang maaaring kumakalat na naman sa internet tungkol sa kanya. Agad siyang napaupo nang tuwid at nagtanong, “Nasaan ang cellphone ko?”
Mabilis na umiling si Celine, na halatang ayaw siyang ma-stress pa. Ngunit nang makita nito ang seryoso at nag-aalalang mukha ni Destiny, wala na rin itong nagawa.
Bumuntong-hininga ito bago kinuha ang cellphone at binuksan ang mga trending topics sa ChikaNow. Agad na bumungad ang mga larawan nina Rafael at Celeste.
Magkasama silang pumasok at lumabas ng ospital.
Marami ang naghinalang ipinapakilala na ni Rafael si Celeste sa pamilya.
May ilan pang nagsasabing malapit na silang magpakasal. Mas masakit pa roon, may mga netizen na tinatawag si Destiny na kabit.
Tahimik lamang siyang nakatingin sa screen.
Wala na siyang lakas para magpaliwanag. Hindi rin naman siya pakikinggan ng mga tao. Napabuntong-hininga si Celine.
Habang nakaupo si Destiny sa kama ng ospital, tila lalo itong pumayat. Parang nawalan na ito ng kulay.
Biglang nagsalita si Marco.
"Iyan ba ang resulta ng maagang pag-aasawa?"
Sabay na napalingon sina Destiny at Celine kay Marco. Napakamot ito sa ulo at ngumiti nang alanganin.
Sa madilim na paligid, walang ibang narinig kundi ang malutong na mura, hilaw na sigaw ng pagmamakaawa, at ang walang patid na lagutok ng mga basag na buto mula sa suntok at sipa ni Rafael.Ilang minuto ang lumipas bago mabilis na nakarating si Celeste sa lugar.Ngunit pagdating niya, kapwa nakahandusay at wala nang malay ang dalawang lalaki sa lupa.Nakatayo pa rin si Rafael sa gitna ng madilim na kalsada. Punung-puno ng dugo ang kanyang mukha—hindi na malaman kung sa kanya ba iyon o sa mga lalaking binugbog niya.Napahawak si Celeste sa kanyang bibig sa matinding pagkabigla. Hindi niya kailanman naisip na makikita si Rafael sa ganoong kalagayan.Gusot-gusot na ang mamahalin nitong suit, puno ng ali
Agad siyang nagpanggap na kalmado at pilit na ngumiti. "Ano'ng sinasabi mo? Hindi ba't kamakailan lang, nag-like pa si Destiny ng post ng isa sa mga bashers ko sa ChikaNow? Paano naman siya mawawala?"Narinig iyon ng ina ni Celeste at mabilis na lumapit. Umupo ito sa tabi ng anak at walang pag-aalinlangang inagaw ang cellphone sa kamay nito.Bumaba at lumamig ang boses niya. "Rafael, alam kong nag-aalala ka, pero dalawang araw nang hindi lumalabas ng bahay si Celeste. Alam mo naman ang pinagdadaanan niya. Kung may nangyari nga kay Destiny, mas mabuting sa pulis ka humingi ng tulong."Pagkasabi niyon, agad niyang ibinaba ang telepono.Mahigpit na kumuyom ang kamao ni
Nang magkamalay si Destiny, unang sumalubong sa kanya ang matapang na amoy ng langis ng makina at kapal ng alikabok. Doon pa lang ay unti-unti nang bumalik sa alaala niya ang lahat ng nangyari.Nakatali ang makapal na tela sa kanyang mga mata, kaya wala siyang anumang makita.Sa loob ng sasakyan, naririnig niya ang marahan at seryosong pag-uusap ng dalawang lalaki.Tahimik siyang sumandal sa likurang upuan at dahan-dahang kinapa ang sariling bag. Wala na doon ang kanyang cellphone, pero laking pasalamat niya nang maramdaman ang bagong-bili niyang voice recorder na nakatago sa bulsa.Maingat niya itong kinuha at maayos na itinago sa loob ng bra sa ilalim ng kanyang damit—ang tanging lugar na siguradong hindi agad maiisipang kapkapan ng mga ito.
Samantala, naapektuhan ang presyo ng stock ng Buenavista Global Holdings matapos i-like ni Destiny ang isang post sa ChikaNow. Mabuti na lamang at mabilis na kumilos ang public relations team, kaya agad ding nakontrol ang sitwasyon.Pagkatapos ng trabaho, maagang umuwi si Rafael mula sa opisina noong araw na iyon.Mula pa kanina ay sumasakit na ang kanyang tiyan.Pero pagpasok pa lang niya sa Buenavista Mansion, madilim at napakatahimik ang buong bahay. Walang sumasalubong, walang buhay.Bigla niyang naalala ang apartment ni Destiny.Isang beses lang siyang nakapunta roon, pero sariwa pa rin sa alaala niya ang mainit na ilaw at komportableng pakiramdam ng lugar. Hindi man iyon kasinglaki o kasingmahal ng mansyon
Pagod na pagod si Destiny matapos ang nangyari, kaya nakatulog siya sa sofa. Kinabukasan, saka lang niya napansin ang malaking pasa sa pulso. Halatang naiwan ang bakas ng mahigpit na pagkakahawak ni Rafael, at kahit simpleng pag-unat o pag-ikot ng kamay ay mahapdi.Napilitan siyang magpatingin sa ospital.Sinilip ng doktor ang mga pasa sa pulso niya at napabuntong-hininga."Kung may nananakit sa'yo sa bahay, huwag kang matakot magsumbong sa pulis."Bahagyang ngumiti si Destiny."Ayos lang po, Dok. Nagkaroon lang kami ng hindi pagkakaunawaan."Alam niyang maghihilom din ang mga pasa.Pero hindi ganoon kadaling mabura
"Hindi pera ang kailangan ko. Wala akong interes sa kahit anong bayad o shares ng Buenavista Global Holdings."Hindi nagsalita si Rafael. Tahimik lang siyang nakatingin kay Destiny habang hinihintay ang susunod niyang sasabihin."May tatlong bagay lang akong gusto.""Ano iyon?" tanong ni Rafael.Una, gusto kong harapin ni Celeste ang lahat ng ginawa niya at sabihin sa publiko ang totoo.Ikalawa. Ibenta mo ang kumpanya sa Prestige Entertainment, o kaya naman ay alisin mo si Celeste sa Buenavista Global Holdings at huwag mo na siyang hayaang makialam sa anumang negosyong may kaugnayan dito.Bahagyang kumunot ang noo ni Raf







