KABANATA 2

Nagulantang si Dani sa narinig. Hindi niya naisip na ang mahiyaing si Luna ay makakapagsabi ng mga salitang bulgar.

At mas ikinagulat pa niya ang nalaman tungkol kay Ralph. Napakawalang hiya naman pala ng lalaking ‘to! Nakakadisgusto!

Mahina siyang napamura, “Ako na mismo ang magdadala riyan at babalik na lang ako rito para mag-overtime.”

Pagkababa ng tawag, hindi akalain ni Luna na lalabas sa bibig niya nang ganoon kasimple at kadiretso ang mga bastos na salitang nabitiwan.

Siguro ay dahil matagal na niya iyong dinadala sa dibdib niya. Nakakasakal na ito at hindi na niya matiis.

Tulad ng inamin ni Ralph noong gabing iyon sa club sa mga kaibigan nito, ni minsan ay hindi man lang siya nito ginalaw.

Sino ang maniniwala na tatlong taon na silang kasal pero virgin pa rin siya?

Noong una, inisip niya pa kung may diperensya ba si Ralph… Pero ilang ulit na niyang nahuli itong nagma-masturbate sa kanyang study gamit ang isang photo album.

Ang mga ungol nito’y parang sampal sa kanyang mukha.

Minsan, nang mahuli siya nito, niyakap siya ni Ralph. Ibinaon ang mukha nito sa kanyang leeg at nagpaliwanag, “Luna, I’m sorry. Sa tuwing naiisip kong masasaktan kita kung magsisiping tayo, hindi ko talaga magawang gawin. Kaya picture mo na lang ang ginagamit ko…”

Nakakatawa.

At naniwala pa siya noon! Namula pa nga ang pisngi niya.

Pero nung gabing bumalik siya sa Maynila mula sa Cebu na may lagnat, pinilit niyang uminom ng gamot at nilikom ang natitira niyang lakas para pasukin ang study ng asawa. Binuksan niya ang naka-lock nitong cabinet.

Doon ay nakita niya ang photo album.

Puno iyon ng mga magagandang larawan ni Aubrey.

Bawat ngiti at bawat simangot nito… lahat ‘yon ay para bang kayamanan kung ituring ni Ralph.

Pakiramdam ni Luna ay isa siyang malaking tanga.

Naalala niya ang mga panahong parang buntot siyang laging sumusunod kay Ralph.

Pero sa totoo lang, hindi naman talaga siya sumusunod dito.

Sinusundan lang niya ang kapatid niya na laging kasama nito.

Hanggang sa maisip niya na maganda siguro kung mapapangasawa niya ang lalaki. Si Ralph ay laging kalmado, matiisin, at maganda ang ugali. Hindi nito nalilimutang magdala ng regalo para sa kapatid niya.

Sa lahat ng kaibigan ng kapatid niya, ito ang pinakamabait.

Sa sobrang bait na lalaki nito ay mas pipiliin nitong magsarili habang hawak-hawak ang larawan ng sister-in-law niya kaysa sipingan ang sariling asawa!

Hindi inaasahan ni Luna na mabilis na darating si Dani.

Kakabangon pa lang niya’t kakaligo. Hindi pa man nakakababa, tumunog na ang doorbell. Para bang nagmamadali ito na isama siya at si Ralph sa hukuman para maproseso na ang annulment nila.

Nakuha niya ang kasulatan at nakahinga ng kaunti, pero may biglang kalabog na umalingawngaw mula sa itaas.

Bago pa siya makagalaw, bumaba si Manang Celia, balisa ang mukha.

“Ma’am…”

“Ano iyong ingay na ‘yon, Manang?”

“Ang family photo sa kuwarto mo… nabasag po ni Dustin.”

Akala niya ay basag lang ang frame, pero iniabot sa kanya ni Manang Celia ang ilang piraso ng napunit na larawan.

Namutla ang mukha niya.

Limang taong gulang pa lang siya nang mamatay ang mga magulang niya sa isang aksidente, at tanging ang litratong iyon lang ang naiwan sa kanya. Iyon ang pinakamahalagang bagay sa kanya…

Kinuha niya ang punit na larawan at mabilis siyang umakyat ng hagdan. Sakto namang lumabas si Aubrey mula sa kuwarto niya, hawak-hawak ang anak.

Malamig niyang tiningnan ang mag-ina, “Ate, pumasok kayo sa kwarto ko?”

“Sabi ni Uncle Ralph, dito na kami titira sa house,” sigaw ni Dustin. “Sabi rin ni Uncle, aalagaan niya kami ni Mommy na parang katulad ni Daddy!”

At dahil hindi man lang pinigilan ni Aubrey ang anak nito, mapait na natawa si Luna.

Humarap siya sa bata. “Alam mo ba kung anong gagawin ni Santa Claus sa’yo ngayong Pasko?”

Nagtaas-noo ang bata. “Bibigyan niya ako ng maraming candy!”

“Hindi.” Umiling siya at ngumiti ng malamig. “Puputulin niya ang mga kamay mong pinunit ang larawan sa frame, lulutuin sa oven at saka ipapakain sa mga monsters!”

“Uwaaaaah…”

Bata pa rin naman si Dustin, kaya sa huli ay takot na takot itong yumakap sa nanay nito, humahagulhol.

Napasimangot si Aubrey at dismayado siyang tiningnan.

“Bata lang siya, Luna. Kailangan mo pa ba siyang takutin nang ganyan?”

“Ni hindi mo kayang pangaralan ang anak mo, Ate? Bukod sa extreme sports, ano pa ba ang kaya mong gawin?”

Pagkasabi noon, iniwan niya ang mga ito at pumasok muli sa kuwarto.

Kinagabihan, isang itim na Maybach ang dahan-dahang pumasok sa bakuran. Sa bintana, pinanood ni Luna si Ralph na bumaba ng sasakyan, at sinalubong ni Dustin na hila-hila ang inang si Aubrey.

Napakasaya nila… na para bang totoong pamilya ang tatlo.

Maya-maya, bumukas ang pinto ng kuwarto niya.

Pumasok si Ralph, suot ang puting polo at malamig ang tono ng boses, “Tinakot mo ba si Dustin?”

“Oo.”

Itinuro niya ang nasa bedside table. “Pinunit niya ang family photo ko.”

Napatigil si Ralph sa nalaman. Doon lang niya naisip na hindi niya alam ang buong pangyayari.

Inabot niya ang kamay para haplusin ang ulo ng asawa, pero umiwas ito. Akala niya nagtatampo pa rin ito, kaya pinalambot niya ang kanyang boses.

“I was wrong, Luna. I’m sorry on behalf of Dustin. Ano’ng gusto mo? Babawi ako sa ‘yo.”

Ngumiti si Luna. “Kahit ano?”

“Siyempre,” sinserong ani ni Ralph.

“Dalawang bagay lang naman ang gusto ko.”

Iniabot ni Luna ang mga papeles na matagal na niyang inihanda.

Kinuha iyon ni Ralph at bahagyang sinilip. Nakita niya ang real estate contract, at agad itong pinirmahan, pati na rin ang kopya nito sa likod.

Pagdating sa pera, palagi siyang mapagbigay.

Pagkatapos pirmahan ang dokumento ay huminga siya nang maluwag at pinulupot ang braso sa bewang ni Luna.

“I’m still curious how your brother managed to raise you to be so well-behaved and sensible…”

Hindi naman komportable si Luna at muntil nang itulak palayo ang asawa nang biglang may kumatok sa bahagyang bukas na pinto.

Nang makita kung sino, halos kusa siyang itinulak ni Ralph palayo.

Sandaling natigilan si Luna, pero agad din niyang naintindihan kung bakit. Para maipakita ang loyalty ni Ralph sa babae niya, tatlong taon siya nitong hindi sinipingan. Siya… na sariling asawa nito!

Ngayon na magkasama sila sa iisang bubong ng babae niya, siyempre kailangan nitong magpakabait.

Kita sa mukha ni Aubrey na medyo nahihirapan ito. “Ralph, ano… gusto kasi ni Dustin na ikaw ang katabi niya.”

“I’ll be right there.” Tumango si Ralph, tapos humarap kay Luna. “Hindi ka na galit?”

“Hindi.”

Pagkalabas ng lalaki, inilabas ni Luna ang ikalawang dokumento. Ang annulment papers.

Oo, masunurin siya. Mabait…

Sa sobrang bait, hinanda niya ang annulment papers at siya na rin mismo ang nag-abot dito.