CHAPTER 4

"Pasensya na, anak. Nagkataon na may delivery ang papa mo sa kabilang kanto, kung hindi lang ito urgent order hindi kita tatawagan para humingi ng tulong, naistorbo ko pa tuloy ang lunch break mo," paghingi ng pasensya ng kanyang ina.

Nakangiting umiling siya.

"Mama naman, hinding hindi kayo magiging istorbo sakin, okay lang naman ho na tumulong ako paminsan minsan dito sa food house natin at tutal naman malapit lang naman ang kumpanyang pinapasukan ko dito," masayang tugon niya.

Inabot sa kanya nito ang dalawang box ng fried chicken, inilagay naman niya iyon sa insulation bag, kinuha ang helmet at sumakay sa orange na scooter.

"Sa Royale Construction Co. yan ha, si boss Olan ang receiver," paalala nito.

Tumango naman siya. Hindi naman na bago sa kanya ang pagdadalhan ng order, madalas magpadeliver ang mga empleyado sa kumpanyang iyon.

"Noted po!" Nakangiting saad pagkuwa'y pinaandar na ang scooter.

Bata pa lang siya ay katu-katulong na siya ng mga magulang sa pagpapatakbo ng fried chicken food house, nasanay na siyang magbenta, magserve at magdeliver ng mga orders.

Kaya simpleng simple na lang ang mga ginagawa niya.

Tinahak niya ang kahabaan ng industrial parkway na iyon. Kabi-kabila ang mga nakatayong kumpanya sa lugar. Doon din ang kumpanya kung saan siya nagtatrabaho.

She's a Project Assistant Manager at the second big construction company, doon siya nag on-the-job training noong nag aaral pa siya ng kolehiyo sa kursong Civil Engineering.

She's one of the top ojt's that time, and luckily, binigyan kaagad siya ng trabaho ng kumpanya pagkagraduate niya.

Sa ngayon ay tatlong taon na siyang nagtatrabaho doon.

Itinigil niya sa tabi ang scooter at saglit na tumingala, naroon na siya sa tapat ng Royale Construction Co, ang isa sa pinakamalaking construction company doon at madalas kakumpitensya ng kumpanyang pinagtatrabahuhan niya.

Ang RCC ang isa sa dream company na gusto niyang pasukan noon, bukod kasi sa malaki ang pasahod ng mga ito ay nabibigyan ng chance ang mga empleyado na makapag work abroad.

Nagpapadala ang mga ito sa iba't ibang bansa na may International branch nila bilang representative. And being chosen for this opportunity is a significant honor for employees like her.

Nag send din siya ng resume sa kumpanyang iyon noon at nakaschedule na for job interview kaya lang nauna lang talaga siyang tawagan ng Atlas Builders.

Maya maya ay kumilos na siya at inilabas ang dalawang box ng fried chicken.

Inayos niya ang suot na blazer, nakasuot pa din ang company ID niya na hindi na inalala pang tanggalin.

Lumapit siya sa guard at in-inform na magdadala lamang ng order sa HR department.

Pinapasok naman siya nang makita nito ang dala niya, madalas naman na magdeliver ang papa niya doon kaya kilala na din siya nito.

Habang naglalakad ay hindi pa din mapigilan ni Selina na humanga sa laki at lawak ng kumpanya.

The walls design and color scheme harmonize beautifully, and a big screen TV in the center showcase promotional ads for the construction company.

Tumigil siya saglit nang tumunog ang cellphone. Isang text message mula kay sir Olan ang natanggap niya.

Nasa 3rd floor daw ito at doon na lang daw niya dalhin ang order.

Kibit-balikat na naglakad siya patungo sa elevator subalit napansin niyang madaming nakapila sa labas niyon.

Lunch break kaya madaming empleyadong nagkalat, mukhang papunta sa cafeteria o pabalik sa kani-kaniyang department.

Sinulyapan niya ang relong suot at nakitang alas dose kinse na, kailangan na niyang magmadali dahil baka mahuli din siya sa kanyang trabaho.

Hindi pa din siya nagtatanghalian pero dahil kumain naman siya ng sandwich kanina bago mag alas dose ay hindi pa naman siya nakakaramdam ng gutom.

Gumamit na siya ng hagdan upang akyatin ang tatlong palapag ng gusaling iyon.

Habang paakyat ay nahagip ng mga mata niya ang isang tila pamilyar na bulto.

Nakatalikod ito habang may kausap sa cellphone nito, nakatingin ito sa bintanang salamin habang nakapamulsa ang isang kamay.

Why does this man looks familiar? Aniya sa sarili.

Pinilig niya ang ulo at inalis ang tingin sa lalaki pagkuwan ay pinagpatuloy ang pag akyat.

Mag iisang buwan na din simula ng mangyari ang insidente sa hotel at sa panahong iyon ay palagi pa ding pumapasok sa isip niya ang estrangherong lalaki.

That man! I'll never forgive him! Sigaw ng isip niya, hanggang sa mga sandaling iyon kasi ay hindi pa sila nagkikita o nagkakausap ni Morris.

She tried to contact him but always rejected. Mukhang nagpalit ito ng bagong numero, sinubukan din niyang tawagan ang office telephone nito subalit palagi raw itong nasa meeting or abala sa trabaho.

Kapag humihingi naman siya ng saklolo sa kaibigan ay palagi din itong bigong pagtagpuin sila. Masyado daw hectic ang schedule ng binata.

Namamag asa siya na isang araw ay makaharap niya ang nobyo at makausap ito.

She wanted to explain everything to him. Kahit kailan ay hindi niya naisip na lokohin ang lalaki gayong mahal na mahal niya ito.

Tahimik pa din ang pag akyat ni Selina, iniiwasan niyang gumawa ng ingay upang hindi maistorbo ang nakatalikod na lalaki.

Mukhang importante pa naman ang pinag uusapan nito at ng taong kausap sa kabilang linya.

Hindi nga niya sinasadyang marinig ang ilan sa mga sinabi nito.

"Are you sure there aren't any CCTV copies from that night? How come?" Tila inis na sabi nito sa kausap.

His voice seems familiar pero pinagkibit balikat din niya iyon, madami namang magkakaboses kaya nagkataon lang siguro iyon.

Nagulat siya ng bigla na lamang itong nagalit sa kausap.

"To hell with this! Keep investigating! I want my hunny tart back!" He roared.

She rolled her eyes, thinking, "Hunny tart? Really? What an odd nickname"

Eksaktong nasa tapat na siya nito ng bigla itong humarap.

Their eyes met, hindi niya alam kung nabingi lang ba siya sa katahimikan o dahil nabingi sa biglang pagkabog ng dibdib.

Her eyes widened in shock as she recognized the man.

Hindi siya maaaring magkamali, ito ang estrangherong lalaki na umangkin sa kanya noong gabi mag iisang buwan na ang nakararaan.

Dahil sa pagkagilalas ay na out of balance siya, napapikit siya dahil alam niyang mahuhulog siya sa malamig na marmol subalit kung bakit mainit ang dumampi sa katawan niya ay hindi niya alam.