LOGINHello kablooms! Ngayon lang ulit nakapag update kasi sobrang daming ganap sa life ko. Thank you sa mga naghintay sa karugtong ni Lach at Tintin, namiss ko sila! Happy reading (:
"Loven.." Isang malalim na boses ang umalingawngaw mula sa likuran ni Tin-Tin. Wala itong saplot sa pang-itaas at tanging apron lamang ang nakatakip sa matikas nitong katawan.Agad ngumiti ang babae nang makita ang boss niya at walang pag-aalinlangan itong niyakap. "Gosh! Lach, miss na miss kita!"Biglang nakaramdam ng kirot si Tin-Tin. Hindi niya alam kung bakit ganoon ang nararamdaman niya. Para bang may kung anong kumurot sa kaniyang dibdib nang makita ang dalawa.Kahit may pait na namumuo sa kaniyang dibdib, pinilit niyang ngumiti nang muli siyang tingnan ng babae. Maganda at balingkinitan ito, mapusyaw ang kulay ng balat at may wavy na buhok na kulay blonde."So, bahay-bahayan, huh?" Sabi nito kay Lach nang tuluyan itong bumitaw sa yakap.Humarap sa kaniya ang babae at binigyan siya ng isang mainit at magiliw na ngiti, tila malugod siyang tinatanggap.Pero kahit magaan ang pakikitungo ng babae sa kaniya, alam ni Tin-Tin kung ano ang maaaring iniisip nito. Kaya agad siyang humingi
Chapter 19 TIN-TIN'S POV Hindi mapalagay si Tintin. Hindi niya alam kung ano ang susundin niya. Ang sinasabi ba ng puso niya na dapat ay sumama siya sa boss niya dahil magandang offer iyon o ang isip niya na umaayaw. Umaayaw sa hindi masabing dahilan. Pakiramdam niya kasi ikakasama lamang niya ang pagtungo roon na hindi niya naman malamang kadahilanan, at kung bakit may bumabagabag sa kalooban niya. Kanina pa siya, upo at tayo sa salas nila. Hindi mapalagay. Lihim ding pinaglalaruan ang mga daliri, tila kinakabahan siya sa kaniyang magiging pasya. Alam niya kasing sa magiging desisyon niya ay maraming maaapektuhan. Paano na si Manang? Sino ang tutulong ditong mag-habi ng mga basket? Si Sael? Ang lugar na ito, at paano na rin ang pag-aaral ng anak niya? Dito na nasanay si Clemen at alam din niyang mahirap mag adjust sa maynila, dahil ayon sa mga naririnig niya ang lugar na iyon ay maraming malulupit. Hindi kagaya rito sa bayan nila ay kahit hindi man kilala ay tutulungan ka sa a
Chapter 19 TIN-TIN'S POV Hindi mapalagay si Tintin. Hindi niya alam kung ano ang susundin niya. Ang sinasabi ba ng puso niya na dapat ay sumama siya sa boss niya dahil magandang offer iyon o ang isip niya na umaayaw. Umaayaw sa hindi masabing dahilan. Pakiramdam niya kasi ikakasama lamang niya ang pagtungo roon na hindi niya naman malamang kadahilanan, at kung bakit may bumabagabag sa kalooban niya. Kanina pa siya, upo at tayo sa salas nila. Hindi mapalagay. Lihim ding pinaglalaruan ang mga daliri, tila kinakabahan siya sa kaniyang magiging pasya. Alam niya kasing sa magiging desisyon niya ay maraming maaapektuhan. Paano na si Manang? Sino ang tutulong ditong mag-habi ng mga basket? Si Sael? Ang lugar na ito, at paano na rin ang pag-aaral ng anak niya? Dito na nasanay si Clemen at alam din niyang mahirap mag adjust sa maynila, dahil ayon sa mga naririnig niya ang lugar na iyon ay maraming malulupit. Hindi kagaya rito sa bayan nila ay kahit hindi man kilala ay tutulungan ka sa a
CHAPTER 18- TINTIN POV Lulan ng magarang kotse. Binabaybay nila Tintin ang liblib na lugar patungo sa bahay nila. Hindi alam ni Tintin ang maramdaman sa puntong iyon. Nakaseatbelt siya katabi ng boss niya. Tahimik na nagmamaneho ang boss niya sa kaniyang tabi. Habang nag-mamaneho ang kaniyang boss ay hindi niya mapigilan na titigan ito. Perpekto ang side profile nito. Makapal ang kilay, may matangos na ilong at mapupulang labi, kahit ang jawline ay perpekto rin. Huminga ng malalim si Tintin at umiwas ng tingin. Ano ba itong pinanggagawa niya at iniisip niya! She doesn't need to think all of those things! Unang araw pa lang niya ngayon tapos nagpapantasya na siya sa boss niya?! "What's that for?" Her boss asked her. "Huh?" Napalingon siyang muli rito. Sinulyapan siya saglit ng boss niya at binalik muli sa kalsada ang tingin. "Ang lalim ng buntong-hinga mo." Tintin realizes what it is about. "Ahh, it's nothing." She answered awkwardly. Hindi na muli sila nag-imikan.
Sa pagtataka at gulat ay halos na-estatwa si Tintin tila ba nakakita siya ng isang kahindik-hindik na krimen sa kaniyang harap. Ni hindi niya magalaw ang kaniyang mga paa o maibuka ang kaniyang bibig upang makapagsalita. Ang tibok at kaba sa kaniyang puso ay tila ba lason. May kung ano sa lalaking nasa harap niya ngayon. Hindi lang pamilyar kundi tila pakiramdam niya ay kilala niya ito o nakilala niya ito sa kung saan ngunit hindi malaman kung kelan iyon o kung ano bang lugar iyon. Sa sandaling nasulyapan niya ang mukha ng lalaking nasa harap niya ay nandilim ang kaniyang paningin. Tuluyan na siyang nalason sa kakaibang tibok ng puso niya. Images. So many images suddenly flooded her mind. There were people, people she didn't know. Hindi niya makilala sa kung sino ang mga taong nasa emahing iyon.... blurd. Iyon ang tanging description niya sa mga imaheng nagpakita sa kaniya. Sa pagpikit ng kaniyang mga mata ay nabasa niya ang gulat at pag-aalala ng lalaking kaharap niya. Iyon
CHAPTER 16 (TIN-TIN POV) -SORRY FOR TYPOS AND GRAMMATICALLY ERROR! HAPPY READING! SORRY SA DELAY, NAGING BUSY AKO THIS PAST FEW WEEKS! "Mag-iingat ka roon baby huh?" Paalala ni Tintin sa anak niya. Kahit mahirap ang kalaygayan ni Tintin ngayon ay pilit niyang sinisikap na makapag-aral ang anak niya. Dahil kahit wala man siyang alam, ang mahalaga ay ang anak niya ay nakapag-aral. Iyon ang pinakamahalagang bagay para sa kaniya. "Oo Mama!" Sagot ni Harris na nakangiti. "Harry! Let's go!" Liza called him. Agad namang yumakap si Harris sa ina. "Goodbye Mama, mag-iingat ka po rin dito ah?" "Yes baby!" Maligayang sabi ni Tintin pagkatapos bumitaw sa yakap ng anak. Hinalikan niya ito sa pisngi. "Let's go na po, Tata Nangnang!" Sigaw pa ni Harris kay Liza. Nakangiting sinundan ng tingin ni Tintin si Ate Liza at Harris. Gustuhin niya mang siya ang maghatid sa paaralan ng anak niya ay hindi niya parin magawa dahil may nakatalaga siyang gawain ngayong araw. Nagpapasalamat
Nagising si Tintin na may mabigat na nakadagan sa kaniya. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Gayon na lamang ang pag-awang ng kaniyang labi nang makita ang braso at binte ng kaniyang amo ang nakadagan sa kaniya. Kaya pala halos hindi siya makahinga. Sinubuka
Nagising si Tintin na naamoy ang matapang na gamot na kumakalat sa paligid. Minulat niya ang mga mata at puting kesame ang bumungad sa kaniya. "Gising kana Tintin!" Si Manang Lordes ang unang narinig niyang nagsalita. Pumikit-pikit pa si Tintin dahil hindi pa na-aabsorb ng kaniyang mga mata ang
Sa nakalipas na araw at hindi inasahan ni Tintin na mag-iisang buwan na pala siyang nanirahan sa bahay ng walang puso niyang amo. Siguro dahil na rin sa araw-araw na paninigaw at pananakit nito sa kaniya ay kinalimutan niya ang paglipas ng mga araw. Hindi inasahan na isang buwan na niyang hindi nak
Naglilinis si Tintin sa kwarto ng kaniyang Boss ng pumasok ito. Dali-dali niyang kinuha ang mga ginamit niya sa paglilinis upang maiwasan ang lalaki. "Stay here..." Malamig na utos nito sa kaniya kaya natigilan siya sa ginagawa. "M-may kailangan po ba kayo Sir?" Tanong ni Tint







