LOGINณ บ้านพักตากอากาศบนดอยบ้านพักหลังเดิมที่เป็นสถานที่แรกในการฮันนีมูนของทั้งสองคนและเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจทุกปีที่เมื่อถึงวันครบรอบแต่งงานพวกเขาก็ต้องมาที่นี่ เป็นที่ที่เธอมากี่ครั้งก็ชอบทุกครั้งและไม่เคยรู้สึกเบื่อ ทั้งอากาศร่มรื่นสายลมโกรกเย็นสบาย ไร่ชาและสวนดอกไม้ที่รักไม่มีที่ไหนที่ถูกใจเธอได้
"เวคินลูกเสร็จหรือยัง?" เสียงหวานคนเป็นแม่เปิดประตูเข้าห้องลูกชายพร้อมเอ่ยถาม ก่อนที่จะเจอเจ้าของห้องที่อยู่ในชุดลำลองสุดเท่ พร้อมกับกระเป๋าเดินทางหนึ่งใบที่เตรียมไว้พร้อม"เสร็จแล้วครับแม่""ลูกชายแม่หล่อมาก""ผมหล่อได้ป๊า" เด็กน้อยเข้าใจพูด ใคร ๆ ก็ต่างบอกว่าทั้งหน้าและนิสัยได้พ่อมาเต็ม ๆ ในขณะที่
"แม่ ๆ ~" เวนิสชี้ไปที่หน้าจอทีวีที่ปรากฏตัวแม่ของเธอกำลังแสดงละครเรื่องสุดท้ายหลังจากที่ประกาศอำลาจากวงการบันเทิง วันนี้ทั้งครอบครัวตั้งหน้าตั้งตารอดูกันพร้อมหน้า แถมยังเป็นตอนจบของละครอีก เป็นกิจกรรมในครอบครัวที่ดีเลยทีเดียว"โตขึ้นหนูอยากเป็นแบบแม่ไหมคะ?" น้ำฝนเอ่ยถามเด็กน้อยที่นั่งบนตักคนเป็นพ่อ
"ปาป๊าขา ~" เจ้าของเสียงใสวัยสามขวบรีบวิ่งไปเกาะขาคนเป็นพ่อหลังจากที่คุณหมอใหญ่ของโรงพยาบาลออกเวรก็บึ่งตรงกลับบ้านในทันทีทันใด"เวนิสสวัสดีหรือยังคะ" ภรรยาสาวที่เดินตามมาเอ่ยขึ้น เด็กน้อยจึงปล่อยแขนจากคนเป็นพ่อแล้วพนมมือไหว้สวย ๆ อย่างที่คนเป็นแม่เคยสอน"สวัสดีค่ะปาป๊า""สวัสดีค่ะคนสวย" หมอวอร์มยกยิ
"ขอบคุณสำหรับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมที่มอบให้ฉันถึงสี่ปีซ้อน เป็นเวลาสิบปีแล้วที่ฉันโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงที่เป็นงานที่ฉันรัก ทั้งงานแสดงงานอีเวนต์รวมไปถึงงานโฆษณา ขอบคุณทุกคนทั้งแฟนคลับและเพื่อนร่วมงานที่ผลักดันให้ฉันน้ำฝนมายืนอยู่ตรงนี้ได้ และที่ขาดไปไม่ได้ก็คือครอบครัวของฉัน"ดาราสาวที่ยื
"แสบนักนะแก…" น้ำฝนหมายหัวลิลินไว้ ในขณะที่เธอก็แลบลิ้นใส่เบา ๆ ทำเอาทุกคนพากันหัวเราะ"ทั้งหมดนี่เฮียคิดเหรอคะ""ครับ เฮียคิดแต่ลิลินเป็นคนจัดการ" หมอหนุ่มเอ่ยยอมรับเขาวางแผนมานานแล้วโชคดีที่เจ้าตัวไม่แม้แต่จะเอะใจว่าเป็นวันเกิดของตัวเองทุกอย่างจึงราบรื่นไปเสียหมด"เฮียมีของขวัญให้หนูด้วยนะ" ว่าแล้
**คำเตือน เนื้อหามีความรุนแรงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เนื้อหาที่เขียนเป็นเพียงเหตุการณ์ที่จินตนาการขึ้น อาจจะมีเนื้อหาที่ไม่ค่อยสมเหตุสมผล ไม่เหมาะกับคนไม่ชอบความรุนแรง หากไม่ชอบกดเลื่อนผ่าน ยืนยันว่าเราไม่ได้สนับสนุนให้มีการใช้ความรุนแรง เพียงแต่เพื่ออรรถรสของเรื่องเท่านั้น@บ้านใหญ่ตระกูลเวสเทิร์
(เหมือนเธอจะไหวตัวทันแล้วครับนาย)"จับตาดูให้ดี แล้วรายงานทุกอย่างที่เห็นว่าผิดปกติ"(ได้ครับนาย)ติ๊ด.ครืดดดดดดดดสิ้นเสียงปลายที่ถูกตัดลงหมอหนุ่มก็เดินกลับเข้ามาในบ้านพักอีกครั้งหลังจากที่เขาหายออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงของบ้านพัก"เรื่องงานเหรอคะ?" น้ำฝนที่นั่งรอบนโซฟาไปไหนไม่ได้เอ่ยถามเสียงเรีย
"ผมเองครับ" ทุกคนในห้องโถงคฤหาสน์ตระกูลนักธุรกิจใหญ่พากันหันไปมองตามเสียงของคนที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดเชิ้ตกางเกงสแลกซ์แว่นตากรอบหนาเดินเข้ามาอย่างมั่นใจ ก่อนที่จะยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองคนที่เคารพแล้วลงมานั่งตรงข้ามหญิงสาวผู้ตกเป็นข่าวด้วยกัน"คนในรูปคือวอร์มเหรอลูก" น้ำฟ้
ก็อก ๆ "ยัยฝนมาเปิดประตูเดี๋ยวนี้!"ก็อก ๆ"ยัยฝน…""มาแล้ว ๆ" ฉันรีบวิ่งไปเปิดประตูอีกคนที่ระรัวเคาะห้องแต่เช้าตรู่ น้ำเสียงเจ๊คิมลั่นไปทั่วห้อง จนฉันต้องรีบลนลานไปเปิดประตูมีหวังปล่อยไว้แบบนี้ฉันคิดว่าข้างห้องต้องออกมาด่าแน่"อะไรเนี่ย ฉันใกล้เสร็จแล้ว ยังไม่ถึงเวลางานเลยนะเจ๊" ฉันคิดว่าตัวเองไม่







