LOGINSarina YsabelleAfter the party, nagpaalam si Leon kay Theo na mukhang pagod na pagod kaka-kumbinsi sa mga kalaro niya, at kakaikot na parang kiti-kiti kanina sa party niya. Inikot lang naman niya ang bawat table, habang ine-explain kung bakit Avengers ang theme ng party niya, kaya natatawa ako sa ginagawa niya. At ang ending, ayan, knock out ang bebe ko. Dahan-dahan ko siyang hiniga sa kama niya, at suot pa rin ang Tony Stark costume niya. Hinalikan ko muna siya sa noo, bago ako bumaba para ayusin ang mga kalat sa sala. Pero, natauhan ako nung makita ko ang notebook na hawak-hawak niya kanina. This is the first time that I will read this notebook, other than the pages I read kanina. Pagbukas ko, tumambad sa'kin ang parang investigation notebook ng mga NBI. Andaming evidences, and conclusions. Mula sa mga katanungan niya, hanggang sa latest na resulta. “Why does mommy's eyes seem in pain when she mentioned Leon? Who is Leon?” basa ko sa mga nakasulat sa unang pahina, kaya nangunot
Sarina YsabelleAfter his talk with Leon, Theo became weirder than usual. Nung tinanong ko naman siya kung anong pinag-usapan nilang dalawa, he just said that it's about his upcoming birthday party, which is tomorrow. He invited Leon, and Theo insisted to prepare for everything. Of course with the help of the event organizer. Pinagbigyan ko na siya dahil ngayon lang siya humingi ng favor sa'kin. At isa pa, sabi nga niya, he's growing up. Well, he is indeed. Pagsapit ng kinabukasan, maaga akong gumising, at hinanda 'yung prinepare ko na bento cake for my son. Dahil gusto ko ng solemn at intimate salubong for his birthday, bago ang mismong birthday bash. “Happy birthday, Theo ko!” I greeted him then, kiniss ko kaagad ang cheeks niya. Pagkatapos, bumangon naman siya at yumakap sa'kin. “Thank you, mommy. I love you mommy ko.” Tumitig ako ng matagal sa kaniya, bago siya nagsalita, “Mommy, thank you for everything. You're the best mom in the world!” Tumawa naman ako, at niyakap din siy
Theo Ysmael Dahil sa nangyari noong isang araw, agad akong pinagsabihan ni Mommy. Alam kong hindi siya galit. Nag-aalala lang siya para sa akin, at may isang bagay akong hindi pa rin sigurado. "Mommy? Ayos ka lang ba? Galit ka ba dahil pumunta ako doon nang hindi ko sinabi sa 'yo?" tanong ko sa kanya. Bago siya sumagot, mahigpit niya akong niyakap. Niyakap ko rin siya pabalik. "Hindi, baby. Nag-alala lang ako sa 'yo nang husto. Paano kung may nangyari sa 'yo doon at hindi ko alam na naroon ka? Hindi ko na mapapatawad ang sarili ko, my love." Malumanay na sabi ni Mommy, bago niya hinalikan ang noo ko. "Sorry na po, Mommy. Pero puwede po ba akong sumama sa 'yo sa susunod kapag makikipagkita ka kay Sir Leon?" mahinahon kong tanong. Nagulat si Mommy, hindi niya inasahang sasabihin ko 'yon. "Hmm, bakit, baby? Bakit gusto mong makita siya?" "Basta lang po." Tumango na lang siya sa akin. "Sige, baby. Isasama kita sa susunod," pangako ni Mommy. Nakuntento naman ako roon, kaya ngumiti
Sarina Ysabelle "Theo. Ano ang ginagawa mo rito? Nasaan si Manong Bert?" tanong ko sa anak ko habang lumalabas kami ng board wing. Sobrang kaba ko, lalo na nang tinanong ng anak ko ang pangalan ni Leon, at sinabing iinvite pa niya sa birthday niya. "Nasa baba po siya, Mommy. Kukunin ko lang sana 'yong science project ko kay Aunt Mikka." Napailing ako sa anak ko. Kahit sabihin niyang science project, alam kong may gusto talaga siyang malaman kaya siya nandito. "Ms. Torres, ayos lang ba ang lahat?" Lumingon ako. Si Atty. Reyes 'yon, kalalabas lang sa pinto. "Opo, Atty. Napasok lang ng anak ko ang maling room. Hinahanap niya 'yong assistant ko." Ngumiti ako sa kanya, at tumango na lang siya. "Ang irresponsableng nanay naman," saad ni Yara bilang komento. Nainis ang pandinig ko. Ayoko na sana siyang pansinin, pero hindi ko rin kaya ang komentong 'yon. "Hindi mo alam ang mga pinagdaanan ko. Sabagay, malabo kang maging isang ina. Ang galing mo naman kasi, kahit ilang lalaki na ang na
Theo Ysmael Tatlong oras bago mangyari ito, walang magiging problema kung hindi lang ako naiinip! Matagal na akong naghihintay sa waiting lounge ng Brightpath Academy. Eksaktong forty minutes ko nang hinihintay ang tutor ko sa afternoon, at wala pa rin siya. Baka nakikipagtalo na naman siya sa front desk, o nakikipag-kwentuhan sa ibang teachers. Hindi ko na siya kayang hintayin pa. Doon ko napagdesisyunang kunin ang bag ko at pumunta sa sasakyan namin. "Kuya Driver," bati ko kay Mang Bert, at tiningnan niya ako nang may pagkalito. "May pupuntahan po tayo saglit bago tayo umuwi," sabi ko sa kanya nang buong tiwala. Napabuntong-hininga siya nang malalim, kagaya ng lagi niyang ginagawa tuwing nagsisimula na naman akong magsalita. "Ang bilin po ng mommy mo ay umuwi tayo diretso sa bahay, Theo." "Pero sinabi rin ni Mommy na dapat matuto akong maging responsable at tumupad sa mga promises," depensibo kong sabi. Totoo naman kasi na 'yon ang sinabi niya noong pinagsabihan ako. Pero hindi
Sarina Ysabelle Sa nagdaang walong taon, marami akong natutunan. Kaya nga kong makaligtas sa kahit ano. Sa edad na thirty five, nakaligtas at nalagpasan ko na ang mga boardroom, betrayal, at pagiging ina. Lahat ng nakakagulat na pangyayari, nangyari na, kaya wala nang makakapagpanginig ng balahibo ko o makakapagpatigil sa akin. "Ma'am Sari," sabi ng assistant ko na si Mikka, habang sabay kaming naglalakad, may hawak na tablet na parang shield sa dibdib niya. "Naipadala na po ng legal team ang final terms. Kapag tumuloy ang merger na ito, madodoble ng Aurelia Holding ang market nito. At sa loob lamang po ng labingwalong buwan, Ma'am. Sa pakiramdam ko po, ngayon na 'yon." "Alam ko kung ano 'yan, Mikka." Nanatiling nakatuon ang tingin ko sa unahan, nakataas ang baba, kagaya ng ginagawa ko lagi kapag papasok ako sa boardroom, kahit sa pinakamahirap. "Ako mismo ang sumulat ng kalahati ng mga projection na 'yan." "Opo, sorry po, Ma'am," sabi niya, bago yumuko ang ulo. Sandali akong hum







