All Chapters of Eight Years, One Secret, and a Son Who Won't Let Go: Chapter 1 - Chapter 10

Theo Ysmael Tatlong oras bago mangyari ito, walang magiging problema kung hindi lang ako naiinip! Matagal na akong naghihintay sa waiting lounge ng Brightpath Academy. Eksaktong forty minutes ko nang hinihintay ang tutor ko sa afternoon, at wala pa rin siya. Baka nakikipagtalo na naman siya sa front desk, o nakikipag-kwentuhan sa ibang teachers. Hindi ko na siya kayang hintayin pa. Doon ko napagdesisyunang kunin ang bag ko at pumunta sa sasakyan namin. "Kuya Driver," bati ko kay Mang Bert, at tiningnan niya ako nang may pagkalito. "May pupuntahan po tayo saglit bago tayo umuwi," sabi ko sa kanya nang buong tiwala. Napabuntong-hininga siya nang malalim, kagaya ng lagi niyang ginagawa tuwing nagsisimula na naman akong magsalita. "Ang bilin po ng mommy mo ay umuwi tayo diretso sa bahay, Theo." "Pero sinabi rin ni Mommy na dapat matuto akong maging responsable at tumupad sa mga promises," depensibo kong sabi. Totoo naman kasi na 'yon ang sinabi niya noong pinagsabihan ako. Pero hindi

Theo Ysmael Dahil sa nangyari noong isang araw, agad akong pinagsabihan ni Mommy. Alam kong hindi siya galit. Nag-aalala lang siya para sa akin, at may isang bagay akong hindi pa rin sigurado. "Mommy? Ayos ka lang ba? Galit ka ba dahil pumunta ako doon nang hindi ko sinabi sa 'yo?" tanong ko sa kanya. Bago siya sumagot, mahigpit niya akong niyakap. Niyakap ko rin siya pabalik. "Hindi, baby. Nag-alala lang ako sa 'yo nang husto. Paano kung may nangyari sa 'yo doon at hindi ko alam na naroon ka? Hindi ko na mapapatawad ang sarili ko, my love." Malumanay na sabi ni Mommy, bago niya hinalikan ang noo ko. "Sorry na po, Mommy. Pero puwede po ba akong sumama sa 'yo sa susunod kapag makikipagkita ka kay Sir Leon?" mahinahon kong tanong. Nagulat si Mommy, hindi niya inasahang sasabihin ko 'yon. "Hmm, bakit, baby? Bakit gusto mong makita siya?" "Basta lang po." Tumango na lang siya sa akin. "Sige, baby. Isasama kita sa susunod," pangako ni Mommy. Nakuntento naman ako roon, kaya ngumiti

Sarina YsabelleAfter the party, nagpaalam si Leon kay Theo na mukhang pagod na pagod kaka-kumbinsi sa mga kalaro niya, at kakaikot na parang kiti-kiti kanina sa party niya. Inikot lang naman niya ang bawat table, habang ine-explain kung bakit Avengers ang theme ng party niya, kaya natatawa ako sa ginagawa niya. At ang ending, ayan, knock out ang bebe ko. Dahan-dahan ko siyang hiniga sa kama niya, at suot pa rin ang Tony Stark costume niya. Hinalikan ko muna siya sa noo, bago ako bumaba para ayusin ang mga kalat sa sala. Pero, natauhan ako nung makita ko ang notebook na hawak-hawak niya kanina. This is the first time that I will read this notebook, other than the pages I read kanina. Pagbukas ko, tumambad sa'kin ang parang investigation notebook ng mga NBI. Andaming evidences, and conclusions. Mula sa mga katanungan niya, hanggang sa latest na resulta. “Why does mommy's eyes seem in pain when she mentioned Leon? Who is Leon?” basa ko sa mga nakasulat sa unang pahina, kaya nangunot

Sarina YsabelleNanatili akong hawak ang telepono, hindi makakibo, habang naririnig ko sa kabilang linya ang boses ni Veronica na papalapit nang papalapit. "Leon? Nasa opisina ka pa ba? Ala-una na ng madaling araw." Narinig kong tumigil ang mga yabag ni Leon. "Mommy, may ginagawa lang ako. Bumalik ka na sa kwarto mo." "Who are you talking to, dear?" Muli niyang tanong, mas malapit na ang boses. "Why do you seem so serious?" Isang katahimikan. Tapos, narinig ko si Leon huminga ng malalim, parang nagpasya siya sa isang bagay. "Wala, Mommy. Just work." Hindi ako makapaniwala. Nagsinungaling siya. Para sa akin, o para protektahan ako, hindi ko alam. Pero ang malinaw, ayaw niyang malaman ni Veronica na ako ang kausap niya sa ganitong oras. Narinig kong may pinto na sumara. Tapos, bumalik ang boses niya sa telepono, mas mahina ngayon, parang nag-iingat. "Sari, nandiyan ka pa ba?" "Oo," sagot ko, hindi maiwasang manginig ang boses. "Why did you lie?" "Hindi ko siya niloko. Hindi