Chapter 4

GABBIE

HINDI KO magawang kainin ang niluto ko. Bagsak ang balikat kong binitawan ang pork chop that I fried. Kahit yata aso, hindi magagawang kainin ito.

This is hell for me.

Pinaparusahan na ako ni Daddy kasi matigas ang ulo ko. And now, I regret it.

Pumasok si Wyatt and stared at the food I prepared. Nilapitan niya ang sunog na pork chop that I fried.

Bakit wala kasing chef na pinasama rito si Daddy? Ano bang alam ko sa pagluluto? I don't even know how to fry an egg or a hotdog.

“Don't give me that look,” sabi ko because I am so pissed off.

Dagdagan pa na gutom na gutom na talaga ako. I'm starving.

Tiningnan lang niya ako at nagkibit-balikat. Binitawan niya ang sunog at matigas na pork chop.

Pwede ko na iyong ipambato sa kanya sa inis ko.

“I'll cook, but you need to wash my clothes in exchange.”

Out of nowhere, nagsalita siya.

Naglabas siya ng panibagong karne at hinugasan iyon. My gaze followed every move he made.

Busy na busy siya at mukhang sanay na sanay magluto. Akala ko cup noodles lang ang kaya niyang lutuin.

I was wrong.

Well, maybe he knows how to cook, pero baka hindi naman masarap.

“Are you listening, Gabbie?”

Mas lalo akong nanghina. Kinuha ko ang pork chop at ibinato iyon sa kanya.

My jaw dropped when he caught it effortlessly.

“How did you do that?” amazed kong tanong.

Wow! As in wow. That was amazing.

Itinapon niya ang pagkain sa garbage bin at ipinagpatuloy ang ginagawa niya.

“I'm not gonna do it. Kilala mo ba kung sino ang kausap mo, Wyatt?”

“Gabriela Torres," seryoso niyang sagot.

Mas lalo akong napikon kaya pinanlisikan ko siya ng mata.

Nakatalikod pa rin siya sa akin.

“Gosh! Napaka-pilosopo mo, Wyatt. I am serious here. Kaya pwede ba? Stop making fun of me 'cause it's not funny. Kanina pa ako nagugutom and here you are making a deal with me? You are really impossible!”

Naha-high blood na ako sa kanya dahil sa pasimple niyang pagpipilosopo sa akin.

“I cook, and you wash our clothes. That's fair. I am not making fun of you.”

My gosh!

Kung ganito lang naman ang makakasama ko sa loob ng four to six months, huwag na lang.

I can take care of myself.

Bukas na bukas din, maghahanap ako ng place na puwede kong tirahan while I'm still here. We can't live together.

I sighed.

“Fine!” sagot ko dahil sa sobrang gutom ko na.

I feel hopeless and frustrated. I just want to eat, pero wala akong planong sundin siya.

“Good. Magkakasundo tayo.”

I marched back to my room and left him.

Magkakasundo tayo.

I mimicked what he said. Ang sarap niyang ipabugbog sa mga tauhan ni Daddy.

Inayos ko ang bed ko na medyo may gusot saka ako humiga. I stared at the ceiling, thinking of a plan on how I can escape here.

I can't help but close my eyes. Ang sarap ng hangin na galing sa malaking bintana. Bukas na bukas kasi ang bintana kaya malayang nakakapasok ang hangin.

Ang sarap sana ng hangin kaso polluted pagdating dito sa loob ng bahay dahil may isang Wyatt na nagpapahirap ng buhay ko.

I hugged my knees and rolled on the other side of the bed. Bigla akong inaantok. Sa sobrang gutom ko na yata kaya parang ang sarap matulog na lang.

Napabalikwas agad ako ng bangon dahil madilim na sa kwarto ko at labas! Gosh! Nakatulog ako. OMG! Bakit hindi ako ginising ni Wyatt para kumain?

Inis akong bumangon. Inayos ko muna ulit ang kama na nagusot dahil sa paghiga ko.

Nakapatay na ang ilaw sa kusina paglabas ko ng kwarto. Ang night light lang ang nakabukas kaya medyo hindi ganun kadilim. Kung sa ibang pagkakataon ako lumabas na ganitong kadilim ay magtititili talaga ako sa takot. Pero ngayon hindi ko magawa dahil inis na inis ako.

Malakas kong kinatok ang pinto ng kwarto niya. The nerve of him! Hindi na naman ako nakakain. Masisiraan yata ako ng ulo kapag makasama ko pa nang matagal ang gurang na 'to.

"WYATT! WYATT!" kinakalampag ko na ang door niya. I don't care kung natutulog na siya.

Bumukas ang pinto. And here he goes again, walang suot na pang-itaas at nkatapis na naman ng towel. Wala na ba siyang damit? O baka sinasadya niya para akitin ako. Pwes! I can't be distracted. Wala akong nakikitang may malaking umbok sa harapan niya. Wala akong nakikita na hairy part sa puson niya pababa. Hindi ko nakikita ang v-line niya. At mas lalong hindi ko nakita ang paggalaw ng malaking umbok sa harapan niya.

Gosh! Nag-iiba ang tingin ko sa mga bagay-bagay ngayon. I exhaled deeply.

"Why?" tamad ang boses niyang tanong kaya binalik ko ang tingin sa mukha niya. Hindi talaga marunong kumilala ng amo ang gurang na 'to.

I laughed at him without humor. "Why? Hinampas ko siya nang malakas sa braso. "Why don't you ask yourself? Why didn't you wake me up when you finished cooking? Look outside! Madilim na."

"Gabi na."

"Exactly my point! Gabi na pero hindi mo ako ginising para kumain. May plano ka bang patayin ako sa gutom?"

"Walang namamatay sa gutom ng isang araw pa lang hindi kumain."

I stomp my feet. Sobra na sobra na siya. Naiiyak na ako sa inis sa kanya pero siya, relax na relax lang.

"I hate you! Bukas na bukas din, I'll leave this place. We can't live together here. You're so... You're so kainis kasama! I don't know why my father hired you. Wala ka namang pakialam sa binabantayan mo. Mas inuuna mo pa ang sarili mo kaysa sa akin. How could you call yourself a bodyguard kung hindi mo man lang ako maprotektahan."

"Saan? Sa gutom?"

Nanliit ang mata ko sa inis. Humalukipkip ako sa harap niya. "I hate you!" nanggigigil kong sabi.

He smirked. "I know. Kakasabi mo lang."

I rolled my eyes. Sa inis ko, sinipa ko ang tuhod niya which makes him fall on his knees.

Grabe! Ang sakit ng paa ko. Ang tigas ng buto niya. Kasing tigas ng mukha niyang api-apihin ako dito porque hindi nakikita ni Daddy ang mga ginagawa niya sa akin. Humanda lang talaga siya dahil sa oras na magkaroon ako ng signal ay isusumbong ko talaga siya.

"Fuck!" he cursed.

May fuck-fuck pa siyang nalalaman.

"Fuck mo mukha mo." I pushed him.

Napatili ako nang malakas dahil hinawakan niya ako kaya pumaibabaw ako sa kanyang katawan pagbagsak niya sa sahig.

Bumilis ang tibok ng puso ko. Napapikit din ako. OMG! Ano iyon? Napalunok ako't unti-unting nagdilat ng mata. Nakahawak siya sa magkabila kong braso. Nakatukod naman ang dalawa kong kamay sa dibdib niyang hairy.

Oh my gosh! Ang hands ko nakahawak na ng dibdib ng lalaki. Eew! Sa gurang pa na katulad niyang mayabang.

"Bastos!" nasampal ko siya dahil may kumislot sa kinauupuan ko. And I know what it is.

Nagmadali akong tumayo at tumakbo pabalik sa room ko. Nilock ko agad ang pinto ng room ko.

Wala sa sariling napalunok ako pagkaupo sa kama ko. Nakatingin ako sa pinto. It's huge and fat. Oh, my gosh! Parang braso ko na iyon kalaki.

Erase, erase, erase. Wala akong naramdaman. Wala. Wala Gabriela!

Patuloy kong kastigo sa sarili ko.